-
Główna  -   Rejestr zmian  -   Statystyka  -   Redakcja  -  
-
- -
Przedszkole Miejskie nr 3
im. Koszałka Opałka w Legionowie
ul. Zegrzyńska 71,
05-119 Legionowo
tel./fax: (0-22) 772-96-66
e-mail: przedszkolem3@o2.pl
Foto
Strona Główna

Z życia przedszkola 2019/2020

grupa VI Odkrywcy

-
Wersja do drukudruk
grupa VI Odkrywcy

adresy do kontaktu z nauczycielami:
maryla.liszkiewicz@pm3.oswiata-legionowo.pl
elzbieta.lewandowska@pm3.oswiata-legionowo.pl



TYDZIEŃ XII
1-5.06. 2020

Temat tygodniowy – „Na naszym podwórku”.

Dzień I - 1.06.2020 – „Nie wolno”.
Karta pracy, cz. 4, s 68. Rysowanie swojego portretu. Ozdabianie ramki według własnego pomysłu. Próby napisania swojego imienia i nazwiska. Dobieranie zdań do obrazków – scenek (Wyprawka plastyczna – scenki, zdania). „To jest komputer Dominika. Kuba rysuje samolot. Julia napisała na kartce wyraz wakacje). Ćwiczenia poranne.
Zabawa orientacyjno-porządkowa – „Dziecko czy zabawka?” - Dziecko swobodnie porusza się. Gdy usłyszy hasło zabawki – zatrzymuje się i naśladuje sposób poruszania się dowolnej zabawki (lalki, misia, pajacyka…). Na hasło: dziecko, ponownie porusza się. Ćwiczenia mięśni nóg i brzucha: Jazda na rowerze. Dziecko leży na plecach, naśladuje jazdę na rowerze. Ręce trzymają w taki sposób, jakby chwytały kierownicę.
Ćwiczenia szyi: Tak czy nie? Dziecko w siadzie skrzyżnym, zwrócone w stronę rodzica, odpowiada odpowiednim ruchem głowy na pytania – Czy dziś jest poniedziałek? Czy teraz jest czerwiec? Czy pada deszcz? Czy jest noc? Czy zbliżają się wakacje?
Zabawa z elementem skoku: Duża piłka i mała piłka. Rodzic cicho uderza w bębenek, a dziecko – piłka lekko podskakuje na palcach. Gdy uderza w bębenek głośniej i wolniej piłka wyskakuje wysoko w górę.
Ćwiczenia oddechowe. Nadmuchiwanie gumowej piłki. Dziecko przykłada do ust dłonie zwinięte w piąstki. Wykonuje wdech i długi wydech ustami, naśladując nadmuchiwanie piłki. Historyjka obrazkowa: Nie wolno! Wyjaśnienie słowa – Podwórko (podwórze). Jest to plac przed domem, w którym się mieszka, najczęściej ogrodzony. Zabawa słowna - łańcuszek skojarzeń. Rodzic wypowiada słowa kojarzące się z podwórkiem, a dziecko dopowiada kolejne, tworząc cały ciąg na zasadzie skojarzeń. Np: podwórko – piaskownica – foremka – babka… - boisko – piłka bramka – gra… rower – ścieżka rowerowa, - kask… . Ćwiczenia w książce, s. 89. Oglądanie obrazków historyjki. Opowiadanie historyjki. Wyjaśnianie tytułu historyjki „Nie wolno”! Słuchanie wiersza J. Koczanowskiej „Nie wolno”. - Czego nie wolno robić? Dlaczego? Rodzic wyjaśnia, że niektórzy dorośli krzywdzą dzieci. Dlatego nie wolno rozmawiać z nieznajomymi, brać od nich zabawek, słodyczy i absolutnie nie wolno odchodzić z nimi. Gdy ktoś zaczepia dziecko, należy o tym powiedzieć rodzicom lub pani. Karta pracy cz. 4, s.69. Czytanie tekstu. Łączenie liniami imion z odpowiednimi obrazkami dzieci.

Dzień II 2.06.2020 – „Plan podwórka”

Zabawa rozwijająca umiejętność kojarzenia – „To znak…” Rodzic rozpoczyna zdania, a dziecko kończy je, podając swoje propozycje. Np: kiedy słońce zachodzi, to znak, że zbliża się noc. Kiedy niebo się chmurzy… (to znak, że będzie burza). Kiedy liście spadają z drzew… (to znak że jest jesień). Kiedy śnieg topnieje… ( to znak, że zbliża się wiosna). Kiedy świeci słońce i pada deszcz… (to znak, że będzie tęcza…). Kiedy rozpoczyna się lato… (to znak, że będą wakacje). Zabawa ruchowa z rymowanką. Maszerują dzieci drogą: raz, dwa, raz i dwa. (dziecko maszeruje w miejscu) Prawą nogą, (dziecko wyciąga prawą nogę) lewą nogą, (dziecko wyciąga lewą nogę) raz, dwa, raz i dwa (dziecko maszeruje w miejscu). I rękami poruszają: raz, dwa, raz i dwa. (Maszeruje w miejscu) W prawo – lewą (lewą rękę wyciąga w prawą stronę), w lewo – prawą (prawą rękę wyciąga w lewą stronę), raz, dwa, raz i dwa (maszeruje w miejscu). Ćwiczenia poranne. Zabawa orientacyjno-porządkowa – „Dziecko czy zabawka?” - Dziecko swobodnie porusza się. Gdy usłyszy hasło zabawki – zatrzymuje się i naśladuje sposób poruszania się dowolnej zabawki (lalki, misia, pajacyka…). Na hasło: dziecko, ponownie porusza się. Ćwiczenia mięśni nóg i brzucha: Jazda na rowerze. Dziecko leży na plecach, naśladuje jazdę na rowerze. Ręce trzymają w taki sposób, jakby chwytały kierownicę. Ćwiczenia szyi: Tak czy nie? Dziecko w siadzie skrzyżnym, zwrócone w stronę rodzica, odpowiada odpowiednim ruchem głowy na pytania – Czy dziś jest poniedziałek? Czy teraz jest czerwiec? Czy pada deszcz? Czy jest noc? Czy zbliżają się wakacje? Zabawa z elementem skoku: Duża piłka i mała piłka. Rodzic cicho uderza w bębenek, a dziecko – piłka lekko podskakuje na palcach. Gdy uderza w bębenek głośniej i wolniej piłka wyskakuje wysoko w górę. Ćwiczenia oddechowe. Nadmuchiwanie gumowej piłki. Dziecko przykłada do ust dłonie zwinięte w piąstki. Wykonuje wdech i długi wydech ustami, naśladując nadmuchiwanie piłki. „Marzenia dzieci” – ćwiczenia w mówieniu. Wyjaśnianie znaczenia słowa – marzenia. Co to znaczy, że marzymy o czymś? Co to jest marzenie? Zabawa „O czym marzę?”. Wymiana kolejnych marzeń (dziecko – rodzic). „Moim marzeniem jest…” Karta pracy, cz.4 s.70,71. Słuchanie wiersza K. J. Węgrzyna „Marzenia”. Rozmowa na temat wiersza: O czym marzy chłopiec z wiersza? Co według taty chłopca jest najważniejsze? Omówienie obrazków przedstawiających to, o czym marzyły dzieci. Układanie zdań na temat obrazków, liczenie w nich słów. Np. Adam dostał nowy rower.(4) Gabrysia widziała w Egipcie piramidy.(5) Kuba pierwszy raz leciał samolotem(5) Bartek wędrował z rodzicami po górach.(6) Amelka nareszcie miała przyjaciół.(4) Antek jeździ z rodzicami na wycieczki rowerowe.(7) Dzielenie na głoski słów: Samolot, rower, lody, kask, plecak, pole, las… (związanych z obrazkami). Nauka fragmentu wiersza. Najważniejsze bywają w życiu przecież marzenia. Bo jeśli marzyć nie umiesz wcale, Nie będziesz dążyć do ich spełnienia! Rysowanie tego, o czy marzy dziecko. Zabawa ruchowa „Marzenie”. Dziecko porusza się drobnymi kroczkami. Na hasło „Marzenie” zatrzymuje się i mówi swoje marzenie. Karta pracy, cz. 4, s. 72. Otaczanie pętlami zabawek każdego rodzaju. Porównywanie ich liczby. Wpisywanie do okienek odpowiednich liczb i znaków. Kolorowanie rysunków piłek według opisów. Zabawa słowna: Słowa o znaczeniu przeciwnym. Rodzic rzuca piłkę do dziecka i mówi jakieś słowo. Dziecko wypowiada słowo o znaczeniu przeciwnym i odrzuca piłkę. Np. mokry – suchy, słodki – gorzki, ciężki – lekki, duży – mały, gruby – chudy, szeroki – wąski, wysoki – niski, szybki, wolny, stary – młody, gorący – zimny, dobry – zły, biały – czarny, mokry, suchy, wesoły – smutny, krótki – długi…. Karta pracy, cz. 4, s. 73. Rysowanie podwórka, na którym jest przedstawiona liczba elementów.

Dzień III 3.06.2020 Nasze podwórko.

Karta pracy, cz. 4, s. 74. Oglądanie obrazków. Określanie co dzieci robią na podwórku. Łączenie kartoników ze zdaniami z odpowiednimi obrazkami. Rysownie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki. Ćwiczenia poranne. Zabawa orientacyjno-porządkowa – „Dziecko czy zabawka?” - Dziecko swobodnie porusza się. Gdy usłyszy hasło zabawki – zatrzymuje się i naśladuje sposób poruszania się dowolnej zabawki (lalki, misia, pajacyka…). Na hasło: dziecko, ponownie porusza się. Ćwiczenia mięśni nóg i brzucha: Jazda na rowerze. Dziecko leży na plecach, naśladuje jazdę na rowerze. Ręce trzymają w taki sposób, jakby chwytały kierownicę. Ćwiczenia szyi: Tak czy nie? Dziecko w siadzie skrzyżnym, zwrócone w stronę rodzica, odpowiada odpowiednim ruchem głowy na pytania – Czy dziś jest poniedziałek? Czy teraz jest czerwiec? Czy pada deszcz? Czy jest noc? Czy zbliżają się wakacje? Zabawa z elementem skoku: Duża piłka i mała piłka. Rodzic cicho uderza w bębenek, a dziecko – piłka lekko podskakuje na palcach. Gdy uderza w bębenek głośniej i wolniej piłka wyskakuje wysoko w górę. Ćwiczenia oddechowe. Nadmuchiwanie gumowej piłki. Dziecko przykłada do ust dłonie zwinięte w piąstki. Wykonuje wdech i długi wydech ustami, naśladując nadmuchiwanie piłki.
Piosenka „Podwórko”. I. Dziś na dworze słonko świeci wieje lekki wietrzyk, więc na naszym placu zabaw jest tak dużo dzieci. Tu dziewczynki i chłopaki bawią się od rana, tutaj co dzień się spotyka nasza paczka zgrana. Ref. Na naszym podwórku, karuzela mknie, huśtawki wysoko bujają się. Pod wielkim kasztanem ławeczki dwie czerwone, przeplotnia, samolot i fioletowe słonie. II. Olek z Jasiem na rowerkach co dzień się ścigają, uczą jeździć się na rolkach Antoś z małą Alą. Ola z Zuzią na ławeczkach przebierają lale, Każda lalka babkę z piasku na obiad dostanie. Ref. Na naszym … . III. Franek gra codziennie w piłkę, chce zostać piłkarzem, ćwiczy więc strzelanie goli do malutkich bramek. Chłopcy lubią też dwa ognie i głupiego Jasia, a dziewczynki wolą w klasy albo w gumę skakać. Ref. Na naszym… . Rozmowa na temat piosenki. Jak zbudowana jest piosenka? Co znajduje się na podwórku? Co robią dzieci? Ćwiczenia wokalne Śpiewanie przez dzieci tekstu na wymyślone przez nie melodie. Na naszym podwórku karuzela mknie. My wszyscy bezpiecznie bawimy się. Karta pracy, cz. 4, s. 75. Oglądanie obrazków. Opowiadanie, jak dzieci sobie pomagają. Rysowanie po śladach skakanek kredkami w odpowiednich kolorach. Zabawa rozwijająca spostrzegawczość – Gdzie to jest? Dziecko rozgląda się po pokoju. Jego zadanie jest wskazać przedmioty, których cechy podaje rodzic. Np. Występują pojedynczo, występują podwójnie, są kupione w sklepie papierniczym, są z plastiku, są trójkolorowe… . Karta pracy, cz. 4. s. 76. Odczytanie wyrazów. Liczenie w nich liter i łączenie liniami z odpowiednimi cyframi. Liczenie kół i pokazywanie ich liczby na palcach.

Dzień czwarty 4.06.2020 – Na placu zabaw.

Karta pracy, cz. 4 s. 77. Kończenie odwzorowywania obrazków. Dzielenie nazw obrazków na głoski, liczenie głosek w nazwach. Ćwiczenia z figurami. Zabawa - „O jakiej figurze mówię?” Rodzic opisuje słowami dowolną figurę, bez używania jej nazwy. Dziecko ma odgadnąć nazwę i wskazać na obrazku.
Słuchanie wiersza L. J. Kerna „Nasze podwórko”. Nasze podwórko, to miejsce, które najlepiej znamy. Wszyscy, bez żadnych wyjątków, takie podwórko mamy. Nasze podwórko to teren najbardziej nam bliski na ziemi. W zimie śnieg na podwórku leży, a w lecie się trawa zieleni. Gdy słońce świeci na niebie, wesołe jest nasze podwórko, smutnieje zaś, gdy si zjawi Pan deszcz z ponurą córką chmurką. Czasami z naszego podwórka, na którym się co dzień bawimy, widać wieże kopalni lub wielkiej huty kominy. I czy to będzie w Gliwicach, w Toruniu w Łomży czy w Krośnie, gdy spojrzysz na nasze podwórko, To stwierdzisz, że ono rośnie! Bo naszym podwórkiem nie jest to tylko, co jest blisko. Ale i traktor w polu, i stadion i lotnisko. I jakiś stary zamek, i lasy na pagórkach, i Wisła, która płynie środkiem Naszego Podwórka.
Wspólna zabawa na placu zabaw. Oglądanie wyposażenia placu, nazywanie znajdującego się tam sprzętu. Przypomnienie zasad bezpiecznego korzystania ze sprzętu. Zabawy na placu zabaw. Karta pracy, cz. 4 s.78. Kończenie rysunku latawca po prawej stronie karty według wzoru umieszczonego po lewej stronie karty. Kolorowanie rysunku po lewej stronie. Karta pracy, cz. 4, s. 79. Oglądanie obrazków dzieci wykonujące różne ćwiczenia gimnastyczne. Łączenie obrazków z rysunkami z rysunkami postaci wykonujących to samo ćwiczenie.


Dzień V 5.06.2020 – Zabawy na podwórku.

Karta pracy, Czytam, piszę, s.94. Rysowanie tego z czym kojarzą się wakacje. Podział nazw obrazków na sylaby i na głoski. Ćwiczenia poranne. Zabawa orientacyjno-porządkowa – „Dziecko czy zabawka?” - Dziecko swobodnie porusza się. Gdy usłyszy hasło zabawki – zatrzymuje się i naśladuje sposób poruszania się dowolnej zabawki (lalki, misia, pajacyka…). Na hasło: dziecko, ponownie porusza się. Ćwiczenia mięśni nóg i brzucha: Jazda na rowerze. Dziecko leży na plecach, naśladuje jazdę na rowerze. Ręce trzymają w taki sposób, jakby chwytały kierownicę. Ćwiczenia szyi: Tak czy nie? Dziecko w siadzie skrzyżnym, zwrócone w stronę rodzica, odpowiada odpowiednim ruchem głowy na pytania – Czy dziś jest poniedziałek? Czy teraz jest czerwiec? Czy pada deszcz? Czy jest noc? Czy zbliżają się wakacje? Zabawa z elementem skoku: Duża piłka i mała piłka. Rodzic cicho uderza w bębenek, a dziecko – piłka lekko podskakuje na palcach. Gdy uderza w bębenek głośniej i wolniej piłka wyskakuje wysoko w górę. Ćwiczenia oddechowe. Nadmuchiwanie gumowej piłki. Dziecko przykłada do ust dłonie zwinięte w piąstki. Wykonuje wdech i długi wydech ustami, naśladując nadmuchiwanie piłki. Słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego „Zabawy na podwórku”. Był sobie ogród, o który nikt nigdy nie dbał. Zapuszczony, dziki ogród pełen niebezpiecznych zasadzek, a w nim górki, dołki, wysypiska gruzu, kamieni i śmieci. Tu i ówdzie rosły drzewa, które aż prosiły się o dobrego ogrodnika. Gałęzie uschnięte, połamane, sterczały niebezpiecznie na wszystkie strony i zaczepiały przechodniów, strasząc podrapaniem. Wszędzie bujnie pleniły się rożne krzaki, a najgęściej – te kolczaste. Dzikie jeżyny, dzika róża, akacje, tarnina. Był to pełen chrustu raj dla drapichrustów! Aż pewnego dnia pojawił się wysoki płot, który szczelnie ogrodził dziki ogród. Zza płotu dochodziły odgłosy pracy potężnych maszyn budowlanych. Trwało to aż do maja, gdy wysoki płot rozebrano, zastępując go niskim, kolorowym płotkiem ogrodowym. Na słupie przy furtce zamykanej na skobelek wisiała tabliczka z napisem UWAGA! PRACE BUDOWLANE. WSTĘP WZBRONIONY! A nad furtką napis: PLAC ZABAW z dopiskiem ZAPRASZAMY OD 1 CZERWCA. Przez te kilka miesięcy plac zmienił się nie do poznania. Wyparowały sterty gruzu, kamieni, i wysypiska śmieci. Zniknęły górki i dołki, przystrzyżono kolczaste krzaki. Drzewa starannie okrzesane , nie straszyły już połamanymi gałęziami i suchymi konarami. Korony drzew, do niedawna rozczochrane i postrzępione, otrzymały nową fryzurę. Jakby wyszły prosto z salonu fryzjerskiego. Z wdzięczności za zainteresowanie i opiekę, drzewa okryły się zielonymi liśćmi i pachnącymi kwiatami. Bujnie rozkwitły białe i liliowe bzy. Wokół kolczastych akacji roiło się od pszczół. Zbierały aromatyczny nektar na miód akacjowy. W ostatnich dniach maja trwały prace porządkowe. Spychacz równał teren. Koparka wielką łyżką drążyła wielki dół na piaskownicę. Jedna wywrotka przywiozła i wysypała piasek do piaskownicy. Inna rozsypywała żwir na alejkach, po których jeździł walec. Gdy plac był już wyrównany, Piaskownica napełniona piaskiem, a żwir na alejkach ubity, przyjechały ciężarówki z zabawkami ogrodowymi. Panowie w kombinezonach wyładowywali z ciężarówek mnóstwo kolorowych części. Postawili części na placu, wzięli w ręce duże klucze i wielkimi śrubami poskręcali części w całość. Na oczach dzieci stawały drabinki, domki ogrodowe, zjeżdżalnie, huśtawki, karuzele i ławeczki. Gdy panowie skończyli montaż zabawek , osadzili je głęboko w ziemi, żeby się nie poprzewracały. A potem ze słupa przy furtce zdjęli napis PRACE BUDOWLANE i przykręcili tablicę z napisem REGULAMIN KORZYSTANIA Z PLACU ZABAW. Pierwszego czerwca była piękna, słoneczna pogoda. Prawie jak w lecie. Powietrze przesycał aromat kwiatów akacji. A gdy kwitną akacje, już niedługo wakacje! Z placyku zabaw zniknęły ciężarówki i maszyny budowlane. Odjechali też panowie w kombinezonach. W słońcu błyszczały nowiutkie zabawki ogrodowe. Zjeżdżalnie zachęcały do zjazdów. Drabinki kusiły do wspinaczki. Huśtawki, czekając na dzieci, same lekko kołysały się na wietrze. Karuzela nie mogły się doczekać, kiedy ktoś zacznie je obracać. Piaskownice zapraszały do budowy zamków z piasku i stawiania babek. A dzieci stały onieśmielone przed furtką i podziwiały wspaniały widok. - Jak myślisz, można wejść? - zapytał Michał. - Wszystko gotowe, to chyba można! - odpowiedział Rysiek. Dzieci ostrożnie poruszyły furtką, odciągnęły skobelek – plac zabaw był gotowy. I zaczęła się zabawa! W miarę jak słońce wędrowało w górę, przybywało dzieci. Ustawiały się kolejki do zjeżdżalni, huśtawek i karuzeli. W piaskownicach zrobiło się tłoczno, na szczęście miejsca i piasku starczyło dla wszystkich chętnych. Starsze dzieci pilnowały porządku. Jeden z chłopców rozpędził się i chciał wjechać przez furtkę na rowerze. - Ej, ty, zatrzymaj się! Zawołał Michał. - Na rowerkach nie wolno! - A kto mi zabroni? - opierał się chłopiec. - Ja, bo znam regulamin! Zobacz – na tablicy obrazek – przekreślony rower! To znaczy, że na placu zabaw nie wolno jeździć na rowerze! A dlaczego? Dlatego, bo nie wolno, bo łatwo kogoś potrącić! - tłumaczył Michał. Jeśli chcesz jeździć, to nie tutaj, A jeśli chcesz się bawić na placu, to postaw rower przy ogrodzeniu. Dziewczynka prowadziła pieska na smyczy. Gdy otwierała furtkę, Zosia zagrodziła jej drogę. - Z pieskiem nie wejdziesz! - Ale on jest grzeczny! - upierała się dziewczynka. - Może i grzeczny, ale są dzieci, które boją się psów. A poza tym – może nabrudzić. - No to posprzątam! - Z pieskiem nie wolno, widzisz obrazek? Zosia pokazała rysunek przekreślonego psa. - Piesek poczeka przed furtką! Dwaj chłopcy kopali piłkę. - Hola, hola! - zawołała Zosia. - Chcecie grać w takim tłumie? Nie ma mowy! Grajcie tam, gdzie jest pusto, najlepiej na boisku! Na plac zabaw wjeżdżał chłopiec na wózku inwalidzkim, z nogą w gipsie. - Uwaga, uwaga, bo jedzie łamaga! - krzyknął jeden z piłkarzy, wspinając się na drzewo. - Słuchaj no! – krzyknęła Zosia – uważaj co mówisz! Tak, tak, nie śmiej się dziadku, z cudzego wypadku! Tobie też może się coś przytrafić! W tym momencie gałąź drzewa złamała się i chłopiec spadł na ziemię. - Au, boli! - jęczał rozcierając pośladek. - Twoje szczęście, że nic sobie nie uszkodziłeś! Ale złamałeś gałąź i złamałeś zakaz! Zosia pokazała rysunek na tablicy. - Nie wolno niszczyć roślin! A teraz nie płacz, nic się nie stało! Lepiej pomóż osobie niepełnosprawnej, która nie miała takiego szczęścia! Chłopiec dołączył do grupy dzieci pchającej wózek inwalidzki. Razem podtoczyli wózek pod huśtawkę. - Inwalida huśta się bez kolejki! - zawołali.– Nie jestem inwalidą. Za miesiąc zdejmą mi gips! - To za miesiąc nie będziesz inwalidą. Ale teraz jesteś. Pomogli chłopcu z nogą w gipsie wsiąść na huśtawkę i huśtali go delikatnie, by przypadkiem nie spadł i nie złamał sobie czegoś jeszcze. A potem posadzili go na karuzeli i kręcili, ale nie za szybko, tak, aby nie zakręciło mu się w głowie. Tymczasem na zjeżdżalni zrobił się okropny bałagan. Dzieci nawzajem się popędzały, zjeżdżały jedno za drugim, popychały się albo próbowały pod górę tam, gdzie inne jechały w dół. - Tak nie wolno! Wchodzi się po drabince, a zjeżdżalnią tylko się zjeżdża! - zawołał Adaś, gdy jedno z dzieci uparło się wchodzić po pochylni. Razem z Zosią szybko zaprowadzili porządek na placu zabaw. A w piaskownicy nikt się z nikim nie kłócił, nikogo nie popychał. Cicho pracowały małe koparki, wywrotki, ciężarówki, spychacze i walce. - Co robicie? - spytała Zosia. - Budujemy nowy plac zabaw dla naszych zabawek! - odpowiedziały dzieci. Rozmowa na temat opowiadania. - Co się stało z zaniedbanym ogrodem? - Jak wyglądał plac po przeróbce? - Czego nie wolno było na placu? Gdzie to było napisane? W jaki sposób? - Kto pilnował porządku? Rozmowa na temat placu przedszkolnego. Co byłoby potrzebne na naszym placu przedszkolnym? Czy przydałby się regulamin? Karta pracy Czytam, piszę liczę, s.95.
Rysowanie po śladach szlaczków. Rysowanie coraz mniejszych szlaczków.



TYDZIEŃ XI
25-29.05.2020 r.

Temat I - Jesteśmy tolerancyjni 25.05.2020
ZABAWA – REBUSY WYRAZOWE. Dziecko wykonuje rysunek lusterka. Dzieli nazwę rysunku na głoski i numeruje je, pisząc liczby: 1 2 3 4 5 6 7 8. Następnie układa z liter nad cyframi wyraz: lusterko. Potem rozwiązuje szyfr, układając odpowiednie litery i odczytując wyraz. 3 5 7 6 5 4
s e k r e t
KARTA PRACY: "Czytam, piszę liczę", s. 92. Rysowanie według wskazań drogi dzieci do gospodarstwa agroturystycznego - wycieczki z okazji ich święta.
Ćwiczenia poranne. Zabawa "Figurki". Dziecko biega, na hasło "Figurki" zatrzymuje się, nieruchomieje i staje w wymyślonej pozie. Przy powtórzeniach zabawy zmienia pozę.
Zabawa - "Skłony w bok, skłony w przód". Bieganie, na hasło stop dziecko zatrzymuje się i wykonuje po dwa skłony w bok i w przód. zabawę powtarzamy kilka razy.
Zabawa bieżna "Podróż motocyklem". Dziecko staje w pozycji motocyklisty. Na hasło start - rusza, rodzic decyduje, w którym kierunku ma skręcić (w prawo, w lewo).
Skoki - Dziecko w pozycji wyprostnej ze złączonymi nogami skacze raz w lewą stronę, raz w prawą. Na koniec spokojny marsz.

PIOSENKA - CZARODZIEJSKIE SŁOWA (sł. i muz. J. Kucharczyk).
I. Znam takie czarodziejskie słowa, które już słyszał każdy z was, które sprawiają, że żyć jest przyjemniej, a brzmią one tak.
Ref. Dziękuję, przepraszam i proszę, jak piękne są słowa te. Kto chce być uprzejmy i kto chce być miły, używa tych słów cały dzień.
II. Gdy wchodzę gdzieś, "Dzień dobry" mówię, żeby przywitać ładnie się. Wychodząc, też żegnam się: "Do widzenia", rodzice tak uczą mnie.
Ref. Dziękuję, przepraszam... .

ĆWICZENIA W KSIĄŻCE s.84. Oglądanie zdjęć. Określanie, jak bawią się dzieci innych ras.
PIOSENKA DO SŁUCHANIA "Hymn dzieci".
Masz skórę czarną, żółtą albo białą, czy mieszkasz w Polsce, czy też w innym kraju, to jesteś dzieckiem tak jak ja, i chcesz tak żyć, jak chcę żyć ja.
Ref. Każde dziecko na świecie chce bezpiecznie żyć. Każde dziecko na świecie chce szczęśliwe być. Chce mieć dobrych rodziców i dom chce własny mieć, dobrze uczyć się, pięknie bawić się, przecież tak mało chce! Ref. Każde dziecko...
II. Niech żadne dziecko już nie będzie głodne, niech widzi tylko sprawiedliwość, dobro. Więc wszyscy w zgodzie muszą żyć, na świecie pokój musi być.
Ref. każde dziecko...
III. Niech tu na Ziemi słońce zawsze świeci i niech szczęśliwe będą wszystkie dzieci. Bo przecież pięknie można żyć, śnić tylko najpiękniejsze sny.
ROZMOWA NA TEMAT PIOSENKI:
Czego pragnie każde dziecko?
Czy każde dziecko jest bezpieczne i szczęśliwe?
Czy dzieci innych ras mające inny kolor skóry, różnią się czymś od was?

Rozmowa na temat zachowania się względem dzieci innych ras mieszkających w Polsce.
- Czy znasz dzieci o innym kolorze skóry mieszkające w Polsce?
- Czy one zachowują się inaczej niż ty?
- Czy wiesz dlaczego mieszkają w Polsce?
-Jak powinniśmy się zachowywać względem tych dzieci?
-Czy wszyscy zachowują się względem nich właściwie?
- Czy znasz słowo tolerancja?
-Co znaczy być tolerancyjnym?
KARTA PRACY cz. 4 s. 60. Oglądanie zdjęć dzieci.
Określanie, czym się one różnią, a w czym są podobne.
Skreślanie zapisów działań matematycznych wraz z literami, które nie pasują do układu kropek przedstawionych w tabeli.
Odczytanie hasła z pozostałych liter.
Rysowanie osoby, której nazwa powstała.
Odszukanie wśród naklejek kartonika z odpowiednim wyrazem i naklejenie go obok rysunku.
Układanie zdań z rozsypanki wyrazowej (Wyprawka plastyczna). Dziecko wycina kartoniki z wyrazami.
Układa z wyrazów zdania i przykleja na kartkach.
Odczytuje zdania: Jemy placek z owocami. Mama kupiła Ani beret. Hubert maluje wielki statek. Hania biega po zielonej trawie. Z sufitu zwisa żyrandol. Ważka lata nad strumykiem.
KARTA PRACY "CZYTAM, PISZĘ, LICZĘ, s. 93. Liczenie na palcach. Łączenie zapisów działań z wynikami.

Temat II - Zakładka 26.05.2020.
Karta pracy cz 4, s. 61. Uzupełnianie kół pod zdjęciami dzieci odszukanymi wśród naklejek zdjęciami zwierząt, roślin pasujących do ich miejsca zamieszkania, według wzoru.
Pisanie po śladach poznanych liter.
Czytanie tekstu z rodzicem.
Ćwiczenia poranne. Zabawa "Figurki". Dziecko biega, na hasło "Figurki" zatrzymuje się, nieruchomieje i staje w wymyślonej pozie.
Przy powtórzeniach zabawy zmienia pozę.
Zabawa - "Skłony w bok, skłony w przód". Bieganie, na hasło stop dziecko zatrzymuje się i wykonuje po dwa skłony w bok i w przód. zabawę powtarzamy kilka razy.
Zabawa bieżna "Podróż motocyklem". Dziecko staje w pozycji motocyklisty. Na hasło start - rusza, rodzic decyduje, w którym kierunku ma skręcić (w prawo, w lewo).
Skoki - Dziecko w pozycji wyprostnej ze złączonymi nogami skacze raz w lewą stronę, raz w prawą. Na koniec spokojny marsz.

„Kto tak mówi?” - ćwiczenia w czytaniu.
Rozmowa na temat: „Co wyróżnia Polskę i Polaków?
- Czy wiecie co turyści z innych krajów lubią u nas jeść? (Pierogi, kotlet schabowy z kapustą…).
Gdzie najchętniej jeżdżą? (Do Krakowa, Zakopanego…).
Z czym mają problem? (Z naszym językiem).
Ćwiczenia w książce s.85 Dziecko czyta fragmenty tekstu i wskazuje na obrazku dziecko, które według niego mogło tak powiedzieć. Indywidualne układanie napisu ze słuchu. Dziecko dostaje litery i kartkę papieru. Rodzic mówi zdanie „Jestem Polakiem”, a dziecko układa je na kartce i przykleja. (rodzic może napisać „Jestem Polakiem” i pociąć na pojedyncze litery). Wykonanie zakładki jeżyka. Rozmowa na temat książek. Z czego robimy książki? Jak nazywają się zakłady produkujące papier? Rozmowa na temat: Jak dbać o książki? Ćwiczenia w książce s. 87. Wykonanie zakładki - „ Wyprawka plastyczna” nr 24. Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy. Wycinanie pola z jeżykiem. Ozdabianie jeżyka wzorami z kolorowego papieru. Zaginanie kartki z jeżykiem wzdłuż linii przerywanej. Układanie zdań z rozsypanki wyrazowej. Dziecko wycina wyrazy, układa z nich zdania i przykleja na kartce. Odczytuje zdania: „Agatka rysuje kwiaty dla mamy. Kajtek lubi ciastko z kremem. Błażej gra na fortepianie. Hania je jagody z cukrem. Żaba unika bociana”.

Temat III – Mój przyjaciel 27.05.2020
Słuchanie wiersza B. Szelągowskiej „Mój przyjaciel”: Radość wielka mnie rozpiera, gdy mam obok przyjaciela. On uważnie mnie wysłucha. Wiem, że mogę mu zaufać. Jak nikt inny mnie rozśmieszy, w chwilach smutku mnie pocieszy. To on zawsze mi doradza i tajemnic mych nie zdradza. Bez wahania mi pomoże wtedy, gdy się czuję gorzej. I niczego się nie boję, kiedy obok niego stoję. Lubię lekcje z nim odrabiać i świat cały z nim poznawać. Chętnie wszystkim się z nim dzielę, bo jest moim przyjacielem. Rozmowa na temat wiersza. Co robi dla nas przyjaciel? Co to znaczy, że możemy mu zaufać? Jak czujemy się przy przyjacielu? Podawanie cech przyjaciela. Dziecko podaje cechy, a rodzic zapisuje i wspólnie uzupełniają kolejne cechy. (Dba o nas, jest pomocny, mamy do niego zaufanie, jest opiekuńczy, rozbawia nas, daje radość). Wypowiedź dziecka na temat jego przyjaciela: co robią razem, o czym rozmawiają, jaki jest ten przyjaciel… Wyjaśnienie przysłowia „Dobrych przyjaciół poznajemy w biedzie”. Ćwiczenia poranne - Zabawa "Figurki". Dziecko biega, na hasło "Figurki" zatrzymuje się, nieruchomieje i staje w wymyślonej pozie. Przy powtórzeniach zabawy zmienia pozę. Zabawa - "Skłony w bok, skłony w przód". Bieganie, na hasło stop dziecko zatrzymuje się i wykonuje po dwa skłony w bok i w przód. zabawę powtarzamy kilka razy. Zabawa bieżna "Podróż motocyklem". Dziecko staje w pozycji motocyklisty. Na hasło start - rusza, rodzic decyduje, w którym kierunku ma skręcić (w prawo, w lewo). Skoki - Dziecko w pozycji wyprostnej ze złączonymi nogami skacze raz w lewą stronę, raz w prawą. Na koniec spokojny marsz. Piosenka - „Podajmy sobie ręce”. I. Chociaż świat dokoła dziwny jest i wielki, a my tacy mali, mali jak kropelki. Ref. Podajmy sobie ręce w zabawie i w piosence, w ogródku przed domem, na łące znajomej. Podajmy sobie ręce przez burzę i przez tęczę, pod gwiazdą daleką, nad rzeczką i rzeką. II. Kiedy nagle z bajki zniknie dobra wróżka, kiedy szary smutek wpadnie do fartuszka. Ref. podajmy… III. Choć nas czasem dzielą nieprzebyte góry, nieskończone drogi, zachmurzone chmury. Ref. podajmy… Tworzenie akompaniamentu do piosenki z wykorzystaniem łyżek. Mierzenie długości za pomocą kroków, a potem stóp. Dziecko mierzy długość pokoju i dywanu za pomocą kroków, głośno licząc kroki i zapamiętuje ile ich było. Potem długość mierzy rodzic. Udzielanie odpowiedzi na pytanie: Czy dywan i pokój mierzony krokami przez dwie osoby miał taką samą długość? Dlaczego? Potem dziecko mierzy pokój i dywan stopa za stopą i liczy stopy wspólnie z rodzicem. Ćwiczenia w książce s. 88. Czytanie wyrazów i dopowiadanie, np. rower – mały rower, piłka – mała piłka… Czytanie działań. Liczenie na palcach. Wskazywanie chmurek, na których jest taki sam wynik.

Temat IV – Kule i koła 28.05.2020
Karta pracy, cz. 4, s. 64 Kończenie rysowania według wzoru. Ćwiczenia poranne. Zabawa "Figurki". Dziecko biega, na hasło "Figurki" zatrzymuje się, nieruchomieje i staje w wymyślonej pozie. Przy powtórzeniach zabawy zmienia pozę. Zabawa - "Skłony w bok, skłony w przód". Bieganie, na hasło stop dziecko zatrzymuje się i wykonuje po dwa skłony w bok i w przód. zabawę powtarzamy kilka razy. Zabawa bieżna "Podróż motocyklem". Dziecko staje w pozycji motocyklisty. Na hasło start - rusza, rodzic decyduje, w którym kierunku ma skręcić (w prawo, w lewo). Skoki - Dziecko w pozycji wyprostnej ze złączonymi nogami skacze raz w lewą stronę, raz w prawą. Na koniec spokojny marsz. Słuchanie wiersza M. Terlikowskiej „Kolorowe koła”. Spójrzcie uważnie dokoła, wszędzie są kule i koła. Kół co niemiara i kul co niemiara. Jest koło! Tarcza zegara. Wesoło koła turkocą pod starodawną karocą. Na drogach świecą się jasno, błysną i gasną. A tutaj koło przy kole: wagon, semafor – to kolej. A kiedy kół jest tak dużo, po prostu pachnie podróżą. Kulę każdy nadmucha- od babci do malucha. Zrobimy z mydła pianę i będą bańki mydlane. Ojej, przepraszam, omyłka. To już nie bańka, to piłka. Tu mamy kulę armatnią, niemodną wprawdzie ostatnio. Sypią się kule, kuleczki, wiśnie, a może porzeczki. Nitka, na nitce kulki. Czyje korale? - Urszulki. Balon to kula z gondolą. Lećmy! Państwo pozwolą. W balonie było przyjemnie, lecz pora wracać na Ziemię. Noc właśnie Ziemię otula. A Ziemia – to co? Też kula. Rozmowa na temat wiersza. Jakie przedmioty w kształcie koła zostały wymienione w wierszu? Jakie przedmioty w kształcie kuli zostały wymienione w wierszu? (Dzieci nazywają je i wskazują na ilustracjach). Wskazywanie i nazywanie przez dzieci domowych przedmiotów w kształcie kuli i koła. Określanie różnic między kołem, a kulą. Dziecko dostaje kartonowe koło i piłeczkę. Bierze koło. Powinno dojść do wniosku, że jest płaskie, prawie go nie czuje między dłońmi. Potem bierze piłeczkę. Tu odczucia są inne. Piłeczka zajmuje już trochę miejsca (przestrzeni), nie jest płaska jak koło. Potem dziecko rzuca kartonowe koło na podłogę. Ono upada i leży. Potem rzucają piłkę w kształcie kuli. Ona – jak większość kul – odbija się i turla.
Rysowanie Karta pracy, cz. 4 , s. 62 Czytanie, odpowiadanie na pytanie. Rysowanie trzech przedmiotów w kształcie koła i trzech w kształcie kuli. Karta pracy, cz. 4 , s. 65. Rysowanie pośladach rysunków postaci.

Temat V: Czas wspólnej zabawy. 29.05.2020
Karta pracy, cz. 4, s.66 Kolorowanie na rysunkach po prawej stronie miejsc wskazanych na rysunkach po lewej stronie. Dzielenie na sylaby i na głoski nazw obrazków. (Wyprawka plastyczna s. - obrazki, karty pracy, cz4, s.66.).
Ćwiczenia poranne - Zabawa "Figurki". Dziecko biega, na hasło "Figurki" zatrzymuje się, nieruchomieje i staje w wymyślonej pozie. Przy powtórzeniach zabawy zmienia pozę. Zabawa - "Skłony w bok, skłony w przód". Bieganie, na hasło stop dziecko zatrzymuje się i wykonuje po dwa skłony w bok i w przód. zabawę powtarzamy kilka razy. Zabawa bieżna "Podróż motocyklem". Dziecko staje w pozycji motocyklisty. Na hasło start - rusza, rodzic decyduje, w którym kierunku ma skręcić (w prawo, w lewo). Skoki - Dziecko w pozycji wyprostnej ze złączonymi nogami skacze raz w lewą stronę, raz w prawą. Na koniec spokojny marsz. Opowiadanie – Liliany Bardijewskiej „Krakowianka w japońskim kimonie”. - Dziś nie będziemy jeść szpinaku na obiad! Ani myć zębów! - zapowiedziały przedszkolaki. - Strajk w przedszkolu? - zdziwił się Gutek. - Nie strajk, tylko święto! - wyjaśniła Julcia. - Przecież dzisiaj Dzień dziecka! - krzyknęły chórem starszaki. A pani tajemniczo się uśmiechnęła i zaprowadziła ich do autokaru, który właśnie przyjechał. Ruszyli. Minęli supermarket i basen, i wesołe miasteczko. Zatrzymali się dopiero przed niepozornie wyglądającym budynkiem z czerwoną tabliczką. - M-u-z-e-u-m – przeliterowali Julcia i Maksio. - Zabawek! Zawołała Natalka, która umiała przeczytać tylko to jedno słowo. Pędem wbiegli do środka i chcieli tam zostać na zawsze… W pierwszej sali było ze sto lalek – od zwykłych szmacianych po porcelanowe w jedwabnych sukniach! - Takimi lalkami bawiły się wasze prababcie i babcie – powiedziała pani. Jerzyk bardzo się zdziwił, bo nigdy nie widział, żeby babcia bliźniaków bawiła się lalką. - Babcia kiedyś też była małą dziewczynką – uśmiechnęła się Julcia i pobiegli do drugiej sali. A tam – dziesiątki domów dla lalek, od góralskich chat po królewskie pałace! A wszystkie jak dla krasnoludków, z malutkimi okienkami, mebelkami, talerzykami, a nawet nocniczkami! Trzecia sala była pełna koni na biegunach i samochodów najdziwniejszych kształtów i marek. A czwartą zajmowała tylko jedna zabawka, ale za to jaka! Kolejka elektryczna – tunele, wiadukty, mosty, zamykane szlabany i trzy ścigające się pociągi!Ale największa niespodzianka czekała ich w ostatniej sali. Tam, z wielkiego ekranu spoglądała na nich dziewczynka w krakowskim stroju. - Jeśli dotkniecie odpowiedniej ikony na ekranie, możecie zmienić jej strój, kolor skóry, a nawet płeć – wyjaśniła pani i kliknęła ekran. Krakowianka stała się nagle skośnooką Chinką w trójkątnym słomkowym kapeluszu. Potem kliknęła Julcia i zmieniła Chinkę w roześmianą Afrykankę z burzą czarnych włosów. Obu im było do twarzy w krakowskim stroju! Teraz ekranu dotknął Mati i Afrykanka stała się … Indianinem w pióropuszu. Na koniec Maksio kliknął aż dwa
razy, przywołując na ekran znajomą krakowiankę i zmieniając jej strój na kimono! Przedszkolaki zaśmiewali się do łez! Mam nadzieję, że dzisiaj wszystkie dzieci na świecie są szczęśliwe, pomyślał Jerzyk. Rozmowa na temat opowiadania. Gdzie pojechały przedszkolaki w Dniu Dziecka? Jakie zabawki zobaczyły w pierwszej sali? Jakimi zabawkami bawiły się nasze babcie? Jakie domki były w drugiej sali? Czego była pełna trzecia sala? Co było w czwartej sali? W kogo zmieniła się krakowianka? „Moja ulubiona zabawka” – praca plastyczna. Spośród domowych zabawek dziecko dziecko wybiera jedną. Podaje nazwę, opisuje wygląd, opowiada jak się nią może bawić. Lepienie z plasteliny ulubionej zabawki. Zabawa ruchowa „Małe i duże dzieci” – Dziecko swobodnie biega w różnych kierunkach. Na hasło: „Stop” - zatrzymuje się i na hasło - „Małe dziecko” chodzi w przysiadzie. Po krótkim poruszaniu się w tek pozycji ponownie biega. Zatrzymuje się i Na hasło „Duże dzieci” chodzi na palcach. Podczas poruszania się w przysiadzie dziecko ma wyprostowaną postawę. Karta pracy, cz. 4, s. 67. Liczenie na rysunku figur każdego rodzaju. Wpisywanie ich liczby obok małych rysunków figurna dole strony. Kolorowanie rysunku. Czytanie tekstu o rysunku.

Łąka Kubusia.

TYDZIEŃ X
18-22.05.2020
Temat tygodnia - Moi rodzice

Dzień pierwszy – Moja mamusia

Piosenka Tango dla mamy: I. Bardzo wcześnie wstaje mama, jeszcze słońce mocno śpi. Cicho krząta się po domu, gdy my mamy słodkie sny. Tylko zapach świeżej kawy nie che dłużej dać mi spać, budzik dzwoni z całej siły, a więc pora wstać. Ref.: Kochana mamo, nie możemy żyć bez ciebie, jesteś jak słońce na niebie, bez którego ginie świat. Kochana mamo, my tak bardzo cię kochamy, nie możemy żyć bez mamy, więc na zawsze z nami bądź. II. Bo tylko mama zna najczulsze słowa, i tylko mama nam wybaczyć jest gotowa. Kochana mamo, przyjmij od nas dziś życzenia: stu lat w zdrowiu i spełnienia wszystkich marzeń życzę ci. Ref.: Kochana mamo… III. Tak niedawno do przedszkola prowadziłaś mamo mnie. Teraz przyszedł czas na szkołę, każdy dobrze o tym wie. Zegar biję co godzinę, szybko mija dzień za dniem i choć jestem coraz starszy, bardzo kocham cię. Rozmowa z dzieckiem o piosence: O kim była piosenka? Czy twoja mama jest taka sama? Karta pracy, cz.4, s. 50. Nauka rymowanki z pomocą rodzica. Czytanie wypowiedzenia umieszczonego na górze ramki i wyrazu na dole. Pisanie swojego imienia po wyrazie “ja”.Rysowanie po śladach serduszek. Rysowanie portretów – mamy i taty. Słuchanie wiersza L. Marjańskiej “Jak rysować tatę. Tatę wielkiego rysować trzeba, choćbyś rysować miał cały dzień. Niech jak szczyt góry sięga do nieba, niech jak dąb rzuca ogromny cień. Tata podobny jest do olbrzyma, co na ramionach cały dom trzyma. A że jest droższy ci od skarbu, namaluj tatę złotą farbą. Ćwiczenia poranne – Zabawa orientacyjno-porządkowa – Powódź. Dziecko porusza się w rytm wyklaskiwania – marsz, bieg, podskok. Podczas przerwy ucieka z podłogi gdzieś wyżej. Pojawienie się dźwięków jest sygnałem do ponownego ruchu. ,,Dziecko rośnie”. Na hasło: Małe dziecko - dziecko robi przysiad, a gdy słyszy – Dziecko rośnie – powoli się prostuje, aż do wspięcia na palce. Skłony “Witamy gości”. Dziecko w rytm tamburynu. Podczas przerwy wykonują fantazyjny ukłon na powitanie odwiedzających gości. Zabawa “Dziecko do przedszkola” dziecko swobodnie maszeruje po pokoju w różnych kierunkach. Na hasło: “Dziecko do domu”, skokami z nogi na nogę przemieszcza się do wyznaczonego miejsca i siada skrzyżnie. Zabawa uspokajająca – Mały świat. Dziecko maszeruje i powtarza rymowankę: tata, mama, siostra, brat (na każde słowo jedno klaśnięcie) i ja (zatrzymanie się i wskazanie na siebie) – to mój mały świat (obrót wokół własnej osi).,,Moja mamusia” – ćwiczenia w czytaniu. Karta pracy ,,Czytam, piszę liczę, s. 90. Nauka rymowanki fragmentami ze słuchu. Rozmowa na temat rymowanki. - Czyje święto się zbliża? - Co mają dzieci dla mamusi według słów rymowanki? Układanie z liter tekstu: dla mojej mamusi; przyklejenie go pod rymowanką. Karta pracy ,,Czytam, piszę, liczę, s. 91. Czytanie przez dziecko dialogu z rodzicem.Piosenka ,,Magiczna wróżka (sł. i muzyka K. Gowik). I. Moja mama lubi marzyć , płynąć nad chmurami, rzucać mi promyki słońca w dół. Moja mama zawsze błyszczy uśmiechami, kiedy pyszny obiad stawia mi na stół. Ref. Moja mama zawsze wszystko dobrze wie! Moja mama fruwała dziś z ptakami. Ciemne chmury zmiotła gdzieś, ja nie wiem gdzie, nie wiem gdzie. Moja mama zawsze wszystko dobrze wie! Moja mama miała dzisiaj dobry dzień, moja magiczna wróżka z herbatą x do łóżka. Najpiękniejsza mama, to się przecież wie, to się wie! Moja mama miała dzisiaj dobry dzień! II. Moja mama lubi kwiaty, kocha leśne wróżki. Podsłuchuje , o czym szepcze wiatr, a wieczorem, kiedy sobie leżę w łóżku, opowiada, co pan żuk na obiad zjadł. Ref. Moja mama… III. Kocham bardzo moją mamę i jej wszystkie czary, bajki śmieszki i całusów moc. To są dla mnie bardzo ważne, wielkie dary, śpiewam mamie tę piosenkę w dzień i w noc. Rozmowa na temat rodziców. Jakie imiona mają rodzice? Ile mają lat? Co lubią robić? Zabawa z rymowanką. Mama, tata, siostra, siostra, brat – to mój cały świat! Mówienie rymowanki z różnymi emocjami: ze złością, radością, smutkiem i ze strachem.Karta pracy, cz.4, s.51. Czytanie tekstu o zawodach rodziców Lenki. Podawanie nazw zawodów wykonywanych przez rodziców dziecka I rodziców dzieci z grupy. Rysowanie rodziców w pracy. Rysowanie po śladach rysunków serduszek bez odrywania kredki od kartki. Zabawa ruchowa ,,Jak moi rodzice” Dziecko porusza się według rytmu wyklaskiwanego przez rodzica. Na hasło ,,Tak jak mama” – naśladuje czynności wykonywane przez mamę. Na hasło ,,Tak jak tata” – naśladuje czynności wykonywane przez w domu przez tatę.

Dzień drugi – Pomagamy w domu.

Piosenka ,,Gdzie jest tata” (sł. I muz. K. Gowik)
I. ,,Gdzie jest tata?” - pyta brat. ,,Gdzie jest tata?” - pyta siostra. ,,Gdzie jest tata?”- pytam ja, a odpowiedź znam już sam. Tata w pracy jest, tata w pracy jest, bo pracuje całe dnie. A ja wyślę mu zaraz sms, że pobawić już się z nim chcę. Ref. Muszę czekać do soboty, wtedy z tatą mamy swój czas na zabawy i na psoty to sobota jest w sam raz. Muszę czekać do niedzieli na rowery, spacer i las, byśmy w świat swój polecieli to niedziela jest w sam raz. II. Kiedy tata chwilę ma, rozmawiamy w internecie. Tata dobrze wie, że z nim wszystko robić chcę. Kiedy w pracy jest, kiedy w pracy jest, gdy pracuje całe dnie, to wysyłam mu wtedy myśli swe, by już wrócił i spotkał mnie! Ref. Muszę czekać… Rozmowa na temat pracy taty. - Czy twój tata też, jak tata z piosenki, pracuje całe dnie? - Co robisz z tatą, gdy masz czas? - Czy mama też długo pracuje? - Co robisz z mamą i tatą, gdy mają wolny czas? Karta pracy, cz.4, s.52. Czytanie tekstu na temat wspólnego spędzania wolnego czasu. Rysowanie, jak dziecko spędza wolny czas ze swoimi rodzicami. Ćwiczenia poranne – Zabawa orientacyjno-porządkowa – Powódź. Dziecko porusza się w rytm wyklaskiwania – marsz, bieg, podskok. Podczas przerwy ucieka z podłogi gdzieś wyżej. Pojawienie się dźwięków jest sygnałem do ponownego ruchu. ,,Dziecko rośnie”. Na hasło: Małe dziecko - dziecko robi przysiad, a gdy słyszy – Dziecko rośnie – powoli się prostuje, aż do wspięcia na palce. Skłony “Witamy gości”. Dziecko w rytm tamburynu. Podczas przerwy wykonują fantazyjny ukłon na powitanie odwiedzających gości. Zabawa “Dziecko do przedszkola” dziecko swobodnie maszeruje po pokoju w różnych kierunkach. Na hasło: “Dziecko do domu”, skokami z nogi na nogę przemieszcza się do wyznaczonego miejsca i siada skrzyżnie. Zabawa uspokajająca – Mały świat. Dziecko maszeruje i powtarza rymowankę: tata, mama, siostra, brat (na każde słowo jedno klaśnięcie) i ja (zatrzymanie się i wskazanie na siebie) – to mój mały świat (obrót wokół własnej osi). ,,Nasze domowe obowiązki” – rozmowa na temat pomagania w domowych pracach. Ćwiczenia w książce, s. 80. Czytanie nazw czynności, jakie w domu wykonuje mama, jakie tata, a jakie dziecko. Wypowiedzi dziecka na temat czynności jakie wykonuje w domu w ramach swoich obowiązków. Dziecko podaje nazwy czynności, wykonywane przez nie w domu. Zabawa ruchowo-naśladowcza ,,Pomagam mamie i tacie”. Dziecko porusza się odpowiednio do dźwięków tamburynu lub wyklaskiwania (marsz, bieg, podskoki). Na hasło,,Pomagam mamie i tacie”, naśladuje czynności, jakie wykonuje pomagając rodzicom. Ćwiczenia w książce, s. 81. Liczenie, ile tulipanów kupiła Lena, ile gerber – Ania, a ile róż Mikołaj. Piosenka ,,Dziękuję ci mamo”. I. Przy tobie mamo uczę się życia, przy tobie świat ten poznaję. Gdy jesteś obok wszystko jest proste, wszystko tak łatwe się staje. Ref. Gdy jesteś blisko, mamo kochana, tak dobrze jest, tak bezpiecznie. Dziękuję, mamo, za twą opiekę, dziękuję za to, że jesteś. II. Ty mnie za rękę zawsze prowadzisz, uczysz, pilnujesz i strzeżesz. Zawsze podpowiesz, zawsze doradzisz, bo tylko ty mnie rozumiesz. Ref.: Gdy jesteś blisko… III. Kocham cię mamo, całym mym sercem, kocham najmocniej jak umiem. Jesteś najlepszą mamą pod słońcem, bardzo ci za to dziękuję. Ref.: Gdy jesteś blisko… . Zabawa ,,Moja mama lubi”… Moja mama nie lubi... Dziecko kończy zdania, podając sytuacje, zachowania, potrawy, które mama lubi i których nie lubi. Wykonanie pudełeczka dla mamy. Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy (Wyprawka plastyczna nr21). Kolorowanie rysunku serduszka, Ozdabianie pudełka według własnego pomysłu. Wycięcie siatki pudełka. Zaginanie wzdłuż linii przerywanych. Smarowanie klejem zakreślonych miejsc. Sklejanie pudełka. Wykonanie pudełka przez dziecko. Porządkowanie miejsca pracy. Układanie zdań z rozsypanki wyrazowej (Wyprawka plastyczna). Zdania do ułożenia: Ta laurka jest dla mamy. Tata dostał krawat od Adama. Mama zrobiła tort owocowy. Na deser mamy lody. - Dziecko dostaje cztery zestawy wyrazów z rozsypanki. Rozcina kolejno każdy zestaw (po ułożeniu poprzedniego) i układa z wyrazów zdania, które potem przykleja na kartce. Zabawa ruchowa ,,Jak moi rodzice” Dziecko porusza się według rytmu wyklaskiwanego przez rodzica. Na hasło ,,Tak jak mama” – naśladuje czynności wykonywane przez mamę w domu. Na hasło ,,Tak jak tata” – naśladuje czynności wykonywane przez w domu przez tatę. Karta pracy, cz. 4 s. 53. Liczenie kwiatów w wazonach. Wpisywanie odpowiednich liczb do zapisów działań. Odczytywanie ukrytych wyrazów. Pisanie pośladach liter.

Dzień trzeci - Magiczna wróżka

Karta pracy, cz. 4, s. 54 Określanie dokąd idą rodzice Mikołaja. Rysowanie ich drogi. Ćwiczenia poranne – Zabawa orientacyjno-porządkowa – Powódź. Dziecko porusza się w rytm wyklaskiwania – marsz, bieg, podskok. Podczas przerwy ucieka z podłogi gdzieś wyżej. Pojawienie się dźwięków jest sygnałem do ponownego ruchu. ,,Dziecko rośnie”. Na hasło: Małe dziecko - dziecko robi przysiad, a gdy słyszy – Dziecko rośnie – powoli się prostuje, aż do wspięcia na palce. Skłony “Witamy gości”. Dziecko w rytm tamburynu. Podczas przerwy wykonują fantazyjny ukłon na powitanie odwiedzających gości. Zabawa “Dziecko do przedszkola” dziecko swobodnie maszeruje po pokoju w różnych kierunkach. Na hasło: “Dziecko do domu”, skokami z nogi na nogę przemieszcza się do wyznaczonego miejsca i siada skrzyżnie. Zabawa uspokajająca – Mały świat. Dziecko maszeruje i powtarza rymowankę: tata, mama, siostra, brat (na każde słowo jedno klaśnięcie) i ja (zatrzymanie się i wskazanie na siebie) – to mój mały świat (obrót wokół własnej osi). Zabawa ,,Nogi, ręce, głowa”. - Dziecko porusza się zgodnie z wystukiwanym lub wyklaskiwanym rytmem. Na przerwę w grze i hasło - nogi - podskakuje obunóż w miejscu. Podczas kolejnej przerwy i na hasło - ręce – klaszcze w dłonie. Na hasło – głowa, zatrzymuje się i porusza głową w prawą, w lewą stronę. Karta pracy 4, s. 55. Oglądanie obrazków. Ocenianie zachowania dzieci względem rodziców. Kolorowanie okienek z wybranymi odpowiedziami. Układanie domina obrazkowo-wyrazowego. (Wyprawka plastyczna nr 22,23). Dziecko wycina kostki domina, a potem układa domino samodzielnie lub z rodzicem. Zabawa ruchowa ,,Jak bije moje serce? Dziecko kładzie dłoń po lewej stronie klatki piersiowej tak, aby wyczuły uderzenia swojego serca. Następnie biega, podskakuje w dowolnych kierunkach do chwili, aż usłyszy hasło – stop.Gdy się zatrzyma znów kładzie dłoń na sercu i sprawdza jak bije.
Dzień czwarty: Torcik dla rodziców.Karta pracy, cz. 4, s. 56. Kończenie kolorowania bukietu dla mamy. Mówienie tekstu z rodzicem klaszcząc. Ćwiczenia poranne – Zabawa orientacyjno-porządkowa – Powódź. Dziecko porusza się w rytm wyklaskiwania – marsz, bieg, podskok. Podczas przerwy ucieka z podłogi gdzieś wyżej. Pojawienie się dźwięków jest sygnałem do ponownego ruchu. ,,Dziecko rośnie”. Na hasło: Małe dziecko - dziecko robi przysiad, a gdy słyszy – Dziecko rośnie – powoli się prostuje, aż do wspięcia na palce. Skłony “Witamy gości”. Dziecko w rytm tamburynu. Podczas przerwy wykonuje fantazyjny ukłon na powitanie odwiedzających gości. Zabawa “Dziecko do przedszkola” dziecko swobodnie maszeruje po pokoju w różnych kierunkach. Na hasło: “Dziecko do domu”, skokami z nogi na nogę przemieszcza się do wyznaczonego miejsca i siada skrzyżnie. Zabawa uspokajająca – Mały świat. Dziecko maszeruje i powtarza rymowankę: tata, mama, siostra, brat (na każde słowo jedno klaśnięcie) i ja (zatrzymanie się i wskazanie na siebie) – to mój mały świat (obrót wokół własnej osi). Zabawa ruchowa ,,Tyle samo”. Rodzic pokazuje kartonik z cyfrą (od 1 do 10). Dziecko pokazuje tyle czynności ile wskazuje pokazana cyfra. Przykładowe czynności: podskoki, przysiady, skłony, pompki, kroki… Ćwiczenia w książce s.83. Czytanie tekstu zadania. Udzielanie odpowiedzi na pytania. Słuchanie wiersza W. Chotomskiej ,,Dobra wróżka”: Jeszcze śpi cały dom, tata śpi dzieci śpią. Jeszcze sen nie chce wyjść z ciepłej kołdry, a tu już pachnie chleb, a tu już mleko jest, dobra wróżka powiedziała nam: - Dzień dobry! - Mamo, mamo, dobra wróżko, coś powiemy ci na uszko: - wróżysz nam dobre dni, umiesz w śmiech zmienić łzy, ciepłe sny niesiesz nam do poduszki, w oczach masz słońca blaski od burz chronisz nas. Nawet w bajkach nikt nie znajdzie lepszej wróżki! Rozmowa na temat wiersza. Co mama robi rano, gdy wszyscy śpią? Dlaczego mama to dobra wróżka? Ćwiczenia w książce s. 82. Słuchanie przepisu czytanego przez rodzica. Wykonanie torcika dla mamy. Słuchanie opowiadania. A. Onichimowskiej ,,Warkoczyk”. - Nie wszyscy muszą być jednakowi – wzruszył ramionami mój tatuś, kiedy opowiedziałem mu, co zdarzyło się w przedszkolu. I po chwili spytał: - A tobie też nie podoba się mój warkocz? - nie wiem – wyjąkałem. Cyba mi si podoba – dodałem niepewnie. - Tylko, że się za nami oglądają. I czasem się śmieją. I teraz już wiem dlaczego. - Dlaczego? - spytał tatuś. - No, bo panowie nie noszą warkoczy – wyjaśniłem. - Dlaczego? Powtórzył z uśmiechem tatuś. - Bo warkocze noszą dziewczyny – wypaliłem. - A ja bym nie chciał wyglądać jak dziewczyna. - A uważasz, że ja wyglądam jak dziewczyna? - roześmiał się. Pogłaskałem go po warkoczyku i też się roześmiałem. No, nie. Tego o moim tatusiu w żadnym razie nie dałoby się powiedzieć. - To po co nosisz warkoczyk? - nie dawałem jednak za wygraną. I kolczyk w uchu? - Bo wydaje mi się zabawne – powiedział tatuś. - I jest modne. - Ale ty przecież nie grasz nawet na gitarze. Ani na bębnie. Ani na niczym innym – przypomniały mi się zarzuty pani w przedszkolu. - Co właściwie robisz tatusiu? - zaciekawiłem się. - Jestem matematykiem – wyjaśnił. Powlokłem się do swojego pokoju i zacząłem budować z klocków lego dźwig, ale całkiem mi to nie szło. Myślałem ciągle o tym co przydarzyło mi się w przedszkolu. Zaczęło się od tego, że pani kazała nam narysować swoich rodziców. I narysowałem tatusia z warkoczykiem. Wtedy pani zaczęła się śmiać i powiedziała, że coś mi się pomyliło i żebym dorysował ten warkoczyk mamusi. Chociaż wie, że moja mamusia ma krótkie włosy – przychodzi po mnie do przedszkola i pani ją zna. Odpowiedziałem, że wcale się nie pomyliłem i że mój tatuś tak właśnie wygląda. Wszystkie dzieci przestały rysować i słuchały co mówimy, i niektóre okropnie się śmiały. Michał powiedział nawet, że mam dwie mamusie, a żadnego tatusia. I bardzo to się wszystkim podobało. Nawet pani się śmiała. Spytała mnie wtedy, czy mój tatuś gra w jakimś zespole i była zdziwiona, kiedy powiedziałem, że nie. Że na niczym nie gra i chodzi normalnie do pracy. A w domu gotuje. To już chyba niepotrzebnie dodałem, bo znów to się wydało bardzo śmieszne. Dopiero jak Agata krzyknęła, że jej tatuś też gotuje, trochę się uspokoili. Już trzeci raz zaczynam budować dźwig i wciąż mi coś nie pasowało. Wtedy wszedł tatuś, usiadł koło mnie na dywanie i pomógł mi znaleźć właściwy klocek. - Słuchaj Kuba – powiedział. - Nigdy się nad tym nie zastanawiałem, że możesz mieć przeze mnie kłopoty. Bardzo poważnie to zabrzmiało i poczułem się całkiem dorosły. - E tam, nie przejmuj się – pocieszyłem go. - Jeśli ci na tym zależy, zetnę włosy i zlikwiduję ten kolczyk – dodał jak gdyby nigdy nic, a mnie aż zatkało. - Chciałbyś? - spytał jeszcze po chwili. Wzruszyłem ramionami i powiedziałem, z trudem powstrzymując uśmiech: - Coś ty, tato. Nie wszyscy muszą być jednakowi. Rozmowa na temat opowiadania. Czy każdy tatuś musi być taki sam? Czy twój tatuś gotuje w domu? Czy ma długie włosy? Czy ważny jest wygląd tatusia, czy raczej to, że jest dla ciebie dobry i cię kocha? Rodzic wyjaśnia , że każdy człowiek ma prawo wyglądać jak chce, robić co chce, byleby to nie zagrażało innym osobom. Karta pracy, cz. 4 . s. 57. Kończenie ozdabiania krawatów i muszek według wzoru. Rysowanie po śladach liter. Karta pracy, cz. 4, s. 58 Czytanie zadań. Ilustrowanie ich. Wpisywanie odpowiednich liczb i znaków. Czytanie działań I udzielanie odpowiedzi na pytania. Zabawa ruchowo-naśladowcza ,,Pomagam mamie i tacie”. Dziecko porusza się odpowiednio do dźwięków tamburynu lub wyklaskiwania (marsz, bieg, podskoki). Na hasło,,Pomagam mamie i tacie”, naśladuje czynności, jakie wykonuje pomagając rodzicom.


Dzień piąty – Zabawy z rodzicami.
Karta pracy, cz. 4, s. 59. Rozwiązanie krzyżówki. Nazywanie obrazków i naklejanie w odpowiednich miejscach liter tworzących ich nazwy. Odczytanie hasła. Ćwiczenia poranne – Zabawa orientacyjno-porządkowa – Powódź. Dziecko porusza się w rytm wyklaskiwania – marsz, bieg, podskok. Podczas przerwy ucieka z podłogi gdzieś wyżej. Pojawienie się dźwięków jest sygnałem do ponownego ruchu. ,,Dziecko rośnie”. Na hasło: Małe dziecko - dziecko robi przysiad, a gdy słyszy – Dziecko rośnie – powoli się prostuje, aż do wspięcia na palce. Skłony “Witamy gości”. Dziecko w rytm tamburynu. Podczas przerwy wykonują fantazyjny ukłon na powitanie odwiedzających gości. Zabawa “Dziecko do przedszkola” dziecko swobodnie maszeruje po pokoju w różnych kierunkach. Na hasło: “Dziecko do domu”, skokami z nogi na nogę przemieszcza się do wyznaczonego miejsca i siada skrzyżnie. Zabawa uspokajająca – Mały świat. Dziecko maszeruje i powtarza rymowankę: tata, mama, siostra, brat (na każde słowo jedno klaśnięcie) i ja (zatrzymanie się i wskazanie na siebie) – to mój mały świat (obrót wokół własnej osi). Zabawa ,,Nogi, ręce, głowa”. - Dziecko porusza się zgodnie z wystukiwanym lub wyklaskiwanym rytmem. Na przerwę w grze i hasło - nogi - podskakuje obunóż w miejscu. Podczas kolejnej przerwy i na hasło - ręce – klaszcze w dłonie. Na hasło – głowa, zatrzymuje się i porusza głową w prawą, w lewą stronę. Zabawa z zastosowaniem rymowanki. Dziecko podaje słowa, a rodzic podaje do nich rymy. Zabawy w parach – rodzic dziecko. 1. ,,Rób tak jak ja”. Dziecko wykonuje ruchy a rodzic je powtarza. Potem zamiana ról. 2. ,,Wspólny rysunek”. Rodzic ma zasłonięte oczy, w ręce trzyma kredkę. Dziecko trzyma rodzica za rękę z kredką i wspólnie rysują kwiatek. 3. Wspólna piosenka. Rodzic i dziecko śpiewają refren piosenki dla dzieci. 4. Wspólny taniec. Dziecko z rodzicami tańczy przy dowolnym nagraniu. (Zapraszam do wymyślania swoich zabaw),


Zdjęcia bociana, którego sfotografowała Hania z mamą z okna domu.
Ze spacerów Hani z mamą jest też zdjęcie wiewiórki, która zamieszkała u dziadków na podwórku i radzi sobie świetnie ze zbieraniem orzechów.

Oliwka była na łące i nazbierała wiele kwiatów i ziół. Uczyła się je
rozpoznawać. Spotkała na łące biedroneczkę.

Motylki Mai, Hani, Kuby i Marcina.


TYDZIEŃ IX
11-15.05.2020
Łąka wiosną
https://przedszkolankowo.pl/2016/12/17/wiosna-na-lace-prezentacja-multimedialna-pomoce/wiosna-na-lace-prezentacja-multimedialna/
1.Motyle – latające kwiaty
Oglądanie obrazków, zdjęć przedstawiających łąkę.
Nazywanie zwierząt i roślin.
Dzielenie nazw na sylaby i na głoski.
Układanie zdań na temat łąki ze zdjęcia, obrazka.

Zabawa Grasz w zielone?
Dzieci poruszają się po sali odpowiednio do dźwięków tamburynu. Na przerwę w grze zatrzymują się i podchodzą do najbliższej osoby, pytając: Grasz w zielone? Osoba ta odpowiada:
Gram. Potem pokazuje w swojej garderobie coś, co jest zielone, i mówi: I zielone mam. Jeżeli
nie ma nic zielonego, to pyta partnera: Grasz w zielone? Itd. Pojawiające się dźwięki tamburynu
znowu zapraszają do ruchu.

Ćwiczenia poranne – zestaw XXXII (według M. Markowskiej).
•Zabawa Dzięcioły na drzewie.
Dzieci biegają w dowolnych kierunkach po sali, trzymając ramiona wyciągnięte w bok – naśladują ruchy skrzydeł dzięcioła. Na hasło: Dzięcioły na drzewie, zatrzymują się, podnoszą dłonie na wysokość klatki piersiowej i uderzają palcami jednej dłoni w otwartą drugą dłoń, w rytmie wystukiwanym przez nauczyciela na bębenku – dzięcioły stukają w drzewo. Gdy bębenek milknie, dzieci biegają po sali – dzięcioły fruwają i szukają kolejnego drzewa.

Zabawa Zwiędłe kwiatki.
Dzieci znajdują się w dowolnych miejscach w sali, w przysiadzie, ramiona mają swobodnie
zwieszone wzdłuż tułowia, głowy pochylone – naśladują zwiędłe kwiatki. Wybrane dziecko przemieszcza się pomiędzy dziećmi i naśladuje podlewanie kwiatów wodą z konewki. Przy każdym kwiatku powtarza słowa rymowanki:
Ja ci wody dam, a ty, kwiatku, wstań.
Podlany kwiatek wstaje. Dziecko powoli podnosi się do stania, na końcu unosi ramiona w górę.
Gdy wszystkie dzieci stoją, radośnie kołyszą ramionami na boki i mówią słowa rymowanki:
Woda, woda sił nam doda.

•Zabawa Zwierzęta – do domu!
Nauczyciel stoi po jednej stronie sali, dzieci – po drugiej. Gdy dzieci usłyszą hasło: Żabki – do
domu! – w pozycji na czworakach zbliżają się do nauczyciela. Nauczyciel przechodzi w inne miejsce sali i przywołuje kolejno: zające, wróbelki, pieski. Dzieci zmierzają do nauczyciela,
naśladując ruchy wymienionych zwierząt.

• Zabawa Spacer bocianów.
Dzieci chodzą po sali, wysoko unosząc kolana, ramiona mają wyciągnięte w bok. Na sygnał – dźwięki tamburynu, zatrzymują się, stają na jednej nodze i starają się utrzymać równowagę.
Stojąc, naśladują głos bociana. Mówią: Kle, kle, kle.
•Marsz po kole przy śpiewie piosenki o tematyce wiosennej.

2.Słuchanie wiersza I. R. Salach Łąka.

Łąka tylu ma mieszkańców
zwierząt , roślin kolorowych
Tu motylek , a tam pszczółka,
tutaj kwiatek – o różowy!
Z kopca wyszedł krecik mały
obok niego idzie mrówka
Na rumianku w krasnej sukni
przycupnęła boża krówka.
Nad tą łąką kolorową
Zapraszają wszystkie dzieci
bal wydały dziś motyle
Więc zatańczmy z nimi chwilę.
• Rozmowa na temat wiersza.
− Wymieńcie nazwy mieszkańców łąki.
− Kto wydał bal na łące?

Zabawa rytmiczna Na zielonej łące.
Dzieci mówią za nauczycielem tekst rymowanki i naśladują malowanie roślin na łące.
Na zielonej łące wiosna już nastała,
trawy oraz kwiaty pędzlem malowała.

Zabawa muzyczno-ruchowa Taniec motyli.
Dzieci poruszają się po sali przy nagraniu spokojnej melodii, naśladując taniec motyli nad łąką.
3. Słuchanie ciekawostek o motylach.
Motyle, inaczej łuskoskrzydłe, to uskrzydlone owady.
Dzielimy je ze względu na wygląd i porę lotu na:
– motyle dzienne
– ćmy.
Dzielimy je też ze względu na rozmiar na:
– motyle większe
– motyle mniejsze.
Motyle są drugą pod względem liczebności grupą owadów (pierwszą są chrząszcze). Na świecie
występuje około 150 tysięcy motyli, w Polsce – ponad 3 tysiące.
Zbudowane są z głowy (na której znajdują się oczy, czułki, aparat gębowy), tułowia i odwłoka.
Na tułowiu znajdują się trzy pary odnóży.
Motyle żyją od kilku godzin do kilku miesięcy.
Przykładowe nazwy: paź królowej, paź żeglarz, niepylak Apollo, rusałka admirał, rusałka żałobnik, mieniak tęczowiec, rusałka pawik, rusałka pokrzywnik, czerwończyk dukacik, modraszek Arion…
Oglądanie obrazków. Opowiadanie, jak rozwija się motyl. Podawanie zapamiętanych nazw motyli.
Karta pracy Czytam, piszę, liczę, s. 88.
Kolorowanie rysunku o tematyce wiosennej.

Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw XV (metodą R. Labana).
Pomoce: paski kolorowej bibuły.
• Zgodnie z muzyką – dzieci maszerują po obwodzie koła na palcach, kiedy nagranie muzyki
jest głośne, a w przysiadzie, kiedy nagranie muzyki jest ciche. W czasie marszu nauczyciel
rozdaje dzieciom złożone paski bibuły.
•Tańczące bibułki – przy nagraniu dowolnej muzyki dzieci swobodnie tańczą i poruszają paskami bibułki trzymanymi najpierw w prawej, a potem w lewej ręce. Podczas przerwy w grze przykucają i układają na podłodze z bibułki dowolne kształty.
• Po kole – układają na podłodze koła z bibułki i skaczą dookoła nich obunóż, w jedną i w drugą stronę.
•Powitania bibułką – dotykają bibułką różnych części ciała wymienianych przez nauczyciela.
•Jak najwyżej – wyrzucają bibułkę do góry, obserwują jej opadanie, i łapią ją tuż nad podłogą.
•Sprytne palce – chwytają palcami stopy bibułkę leżącą na podłodze i podają ją sobie do rąk.
• Pszczółki i niedźwiedzie – nauczyciel dzieli dzieci na dwie grupy – pszczółki i niedźwiedzie.
Pszczółki znajdują się po jednej stronie sali i pilnują w ulu miodu. Niedźwiedzie, znajdujące
się po drugiej stronie sali, skradają się na czworakach, żeby zabrać miód. Na mocne uderzenie
w bębenek pszczoły ruszają do ataku na niedźwiedzie – biegną w ich kierunku, wymachując
bibułkami, a niedźwiedzie uciekają na swoją część sali. Dwa uderzenia w bębenek są sygnałem
do powrotu pszczół do ula. Przy powtórzeniu zabawy dzieci zamieniają się rolami.
•Rysujemy ósemkę – dzieci przekładają bibułkę z ręki do ręki na kształt ósemki pomiędzy
rozstawionymi nogami.
• Lustro – jedno z dzieci z pary jest lustrem, które odbija ruchy partnera, naśladując je.
•Wiatr i wiaterek – dzieci dmuchają na paski bibuły z większym i z mniejszym natężeniem.
•Latające owady – zgniatają bibułkę w kulkę, rzucają przed siebie i podążają jej śladem. Na
koniec wrzucają kulkę do obręczy, którą przygotował nauczyciel.
•Marsz z muzyką – rytmicznie maszerują dookoła sali przy nagraniu marszowej melodii. Podczas
przerwy w grze przykucają i wyskakują w górę.

2. Czytamy o wiośnie
Karta pracy Czytam, piszę, liczę, s. 89.
Oglądanie zdjęć. Odszukiwanie wśród naklejek wyrazów – nazw zwierząt i roślin przedstawionych na zdjęciach. Naklejanie ich pod odpowiednimi zdjęciami. Rysowanie po śladzie rysunku trawy, kolorowanie rysunku.

Karty pracy, cz. 4, s. 40, 41.
• Oglądanie obrazka przedstawiającego łąkę w maju. Opowiadanie o nim.
− Co przedstawia obrazek?
− Co znajduje się na łące?
− Jakie zwierzęta znajdują się na łące?
•Podział na sylaby i na głoski nazw: mak, żaby, osy, motyle, trawa, stokrotka.
• Układanie zdań na temat obrazka.
Np. Po łące chodzi bocian.
Na łące kwitną maki, jaskry i stokrotki.
Nad kwiatami fruwają kolorowe motyle.
• Liczenie słów w ułożonych zdaniach. (4, 7, 5)
•Czytanie wyrazów umieszczonych na dole kart. Wskazywanie na obrazku roślin i zwierząt,
których nazwy odczytano.
•Odszukiwanie wśród naklejek obrazków zwierząt i roślin. Naklejanie ich na odpowiednie cienie.
Karta pracy, cz. 4, s. 42.
Łączenie sylab znajdujących się na rysunku drogi biegnącej od drugiego i od trzeciego dziecka.
Kolorowanie dróg tych dzieci. Na końcu łączenie pozostałych sylab na drodze pierwszego
dziecka, którego droga przecina się z pozostałymi drogami. Odczytanie tych nazw. Odszuka-
nie wśród naklejek zdjęć zwierząt, których nazwy powstały. Naklejanie ich w odpowiednich
miejscach. Rysowanie po śladzie drogi motyla lecącego do stokrotki.

Kolorowa łąka – rozdmuchiwanie kropli farb i odbijanie palców maczanych w farbie.
Zapoznanie ze sposobem wykonania prac.
•Nakrapianie dołu kartki zieloną farbą za pomocą pędzla.
• Rozdmuchiwanie zielonej farby za pomocą rurki do napojów (od dołu kartki do góry).
• Nakrapianie nad rozdmuchaną zieloną farbą innych kolorów.
• Rozdmuchiwanie farb.
• Odbijanie palca maczanego w farbie – tworzenie kwiatów, słońca…

Dowolny taniec przy piosence Wiosna na łące (sł. i muz. J. Kucharczyk).
https://www.youtube.com/watch?v=814z9Tpphkw piosenka „Wiosna na łące”
https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-kolorowystart#ks6
1. Dziś na łące przyszła Wiosna
w kwiecistej sukience,
budzi maki i stokrotki,
jaskry i kaczeńce.

Ref. Ptaki trele wyśpiewują,
świeci ciepłe słońce,
w rosie kąpią się biedronki.
Wiosna już na łące!

2. Świerszczyk zielone stroi skrzypce
da dziś pierwszy koncert.
Tańczą pszczoły i motyle,
żabki i chrabąszcze.

Ref. Ptaki trele wyśpiewują,

3. Tak się wszyscy cieszą wiosną,
tańczą i śpiewają,
nawet krecik wyszedł z norki,
z myszką pląsa żwawo.

Ref. Ptaki trele wyśpiewują,

Oglądanie zdjęć przedstawiających łąkę wiosną (czasopisma, internet).
Jakie kolory wyróżniają się na łące?
Co jest zielone oprócz trawy?
Jakie kwiaty rosną na łące?
Jakie zwierzęta spotykamy na łące?
Karta pracy, cz. 4, s. 44.
Łączenie pętli z obrazkami z właściwymi zapisami działań matematycznych. Wpisywanie
odpowiednich liczb – wyników dodawania.
3. Łąka wiosną
Karta pracy, cz. 4, s. 45.
Rozwiązywanie krzyżówki – nazywanie obrazków, odszukiwanie wśród naklejek liter tworzących nazwy obrazków. Naklejanie ich w odpowiednich miejscach. Odczytanie hasła.
Karta pracy, cz. 4, s. 46. Oglądanie zdjęć owadów. Nazywanie ich. Kolorowanie rysunków.
Karta pracy, cz. 4, s. 47. Kolorowanie rysunku według kodu.
4.Biedronka
Mieszkańcy łąki https://www.youtube.com/watch?v=8krnRKa9jWI
Ćwiczenia oddechowe – mówienie na jednym wydechu tekstu:
Często zwierząt nie widzimy, bo barwą się do miejsca pobytu upodobniły.
Rozmowa na temat barwy ochronnej.
− Co to jest barwa ochronna?
− Które zwierzęta upodabniają się do otoczenia – te bezbronne czy drapieżniki?
Ćwiczenia w książce, s. 78.
Oglądanie zdjęć zwierząt przystosowujących swój wygląd do środowiska, w którym żyją.
Zapoznanie z monetami o nominałach: 1 zł, 2 zł, 5 zł, i banknotem o nominale 10 zł.
Odczytywanie umieszczonych na tablicy wyrazów: bankier, banknoty, bankomat.
− Kim jest bankier? Czym się zajmuje?
− Do czego służy bankomat?
− Co to są banknoty?
•Wyodrębnienie wspólnego wyrazu z wyrazów umieszczonych na tablicy (bank).
Rozmowa na temat banku.
− Co to jest bank?
− Czy jest potrzebny? Dlaczego?
− Kto pracuje w banku?
− Co powinni umieć ludzie pracujący w banku?
Zabawa Kto nadaje się na bankiera?
Nauczyciel ma kartoniki z działaniami bez zapisanych wyników. Pokazuje je kolejno, a dzieci
liczą na palcach i podają wyniki. Np. 2 + 8 = ..., 3 + 6 = ... , 4 + 6 = ... , 5 + 5 = ... , 2 + 7 = …
Zabawa własnymi, wykonanymi samodzielnie, sylwetami pieniędzy.
Dzieci dostają papierowe koła wielkości poznanych monet i prostokąty wielkości poznanego
banknotu. Piszą na nich liczby odpowiadające ich nominałom.
Nauczyciel przygotowuje sklep z zabawkami. Przy każdym towarze jest umieszczona cena.
Nauczyciel, sam lub z dzieckiem, obsługuje klientów.
Karty pracy, cz. 4, s. 48, 49.
• Oglądanie zdjęć monet i banknotów. Czytanie napisów.
• Liczenie pieniędzy na zdjęciach. Odszukiwanie wśród naklejek zdjęć monet lub banknotu
i naklejanie ich w odpowiednich miejscach.
•Rozmienianie pieniędzy na drobniejsze – odszukanie wśród naklejek zdjęć monet i naklejenie
ich w odpowiednich miejscach.

Wykonanie pracy plastycznej Biedronka
Czytanie tekstu, który nauczyciel umieścił na tablicy.
Biedronki to owady. W Polsce spotykamy biedronki dwukropki i siedmiokropki. Każdy
ogrodnik wie, że biedronka jest pomocnym mu owadem.
Słuchanie ciekawostek na temat biedronek.
Biedronki to pospolita nazwa chrząszczy z rodziny biedronkowatych. Są to pożyteczne owady:
zjadają szkodniki roślin – mszyce, czerwce, gąsienice…

Zabawy matematyczne z biedronkami.
Nauczyciel umieszcza na tablicy sylwetę kwiatu. Sam trzyma powiększoną sylwetę biedronki.
Układa ją względem kwiatu, a dzieci określają jej położenie. Np. po prawej stronie kwiatka,
na kwiatku, nad kwiatkiem, po lewej stronie kwiatka...
Nauczyciel umieszcza na tablicy obrazki kwiatków z różną liczbą biedronek, które siedzą na
nich, chodzą po listkach czy po łodydze. Dzieci liczą biedronki i umieszczają pod obrazkami
odpowiednie liczby.
Ćwiczenia w książce, s. 79.
• Picie przez dzieci herbatki, np. rumiankowej. Dzielenie się wrażeniami smakowymi po wy-
piciu herbatki.
• Oglądanie zapakowanych tabletek, w skład których wchodzą zioła (np. raphacholin, essentiale
max, espumisan...).
• Oglądanie opakowań po kremach (np. rumiankowym), szamponach (np. pokrzywowym)...
• Oglądanie zdjęć roślin zielnych, słuchanie ich nazw: pokrzywa, rumianek, krwawnik, mniszek
lekarski, dziurawiec.
5. Wycieczka na łąkę

TYDZIEŃ VIII
04-08.2020 r.
Mój region, moje państwo, moja miejscowość.
Temat dnia: Moja miejscowość

I. 1. Zabawa - ,,Dokończ

Miejscowość w której mieszkam, to…

Mieszkam w… przy ulicy…

Lubię swoją miejscowość, bo…

Moje przedszkole znajduje się w ...przy ulicy… .

2. Karta pracy, cz.4, s. 30. Oglądanie miejsc. Słuchanie nazw miejscowości. Naklejanie małego koła (naklejki) na zdjęciu, które przedstawia miejscowość podobną do miejscowości dziecka.

3. Zabawa z wykorzystaniem rymowanki. Dziecko mówi rymowankę z różnymi emocjami: ze złością, smutkiem, ze strachem i radością – po nauczeniu się jej fragmentami, metodą ze słuchu.

Moja miejscowość znana jest mi, lubię w niej mieszkać, lubię w niej być.

Ćwiczenia poranne:
* Zabawa ,,Idziemy na spacer”. Marsz w różnych kierunkach z wysokim unoszeniem kolan.
Na hasło: stop – dziecko zatrzymuje się i robi pięć przysiadów, po czym dalej maszeruje. Stop i podskakuje 8 razy i marsz,a następnie dziecko samo wymyśla ruch.
* Zabawa ,,Wycieczka rowerowa”- dziecko leży na plecach, naśladuje pedałowanie mówiąc rymowankę: Jedzie rowerek na spacerek, raz,dwa,trzy. Na rowerku pan Kacperek, raz, dwa, trzy. (Na raz, dwa, trzy – klaszcze).
*Ćwiczenia oddechowe - ,,Oddychamy górskim powietrzem”.Dziecko stoi, wciąga powietrze z równoczesnym podnoszeniem rąk, powoli wypuszcza powietrze opuszczając ręce. Powtarzamy kilka razy. *Zabawa ,,Morskie kąpiele” - Dziecko leży na brzuchu, wyciąga ręce przed siebie, naśladuje pływanie.
*,,Podniebne loty” – skręty tułowia. Dziecko naśladuje podróż samolotem – wyciąga ręce w bok, wykonuje skręty tułowia, raz w prawą stronę, raz w lewą.
*Marsz z rymowanką. Dziecko idzie i mówi rymowankę, rytmicznie klaszcząc: Polska to kraj, kraj wielu serc. Mieszkam tam ja i mieszkać chcę.

Wirtualny spacer po Legionowie:
https://www.google.pl/maps/@52.3950131,20.9303805,3a,75y,99.86h,90.42t/data=!3m6!1e1!3m4!1sSp4Ma0BHI1sh5kGdM9Z7zw!2e0!7i13312!8i6656?hl=pl
Zachęcam do spaceru z dzieckiem po Legionowie w miejsca nieodkryte i nieznane.

Temat dnia: Orzeł biały

Dobieranie zdań do obrazków - (Wyprawka plastyczna). Należy przygotować zdania i obrazki. Dzieci naklęjają na kartce obrazki, a pod nimi zdania i je odczytują. Zdania: Pani Alina gra na flecie. To są gitara i saksofon. Tata Karola kieruje autobusem. Karolina robi babki z piasku.

Karta pracy, cz. 4, s. 31. Czytanie tego, co mówią dzieci o swoich miastach. Łączenie ich wypowiedzi z nazwą odpowiedniego miasta. Oglądanie herbów miast. Rysowanie herbu swojego miasta.

Ćwiczenia poranne: * Zabawa ,,Idziemy na spacer”. Marsz w różnych kierunkach z wysokim unoszeniem kolan. Na hasło: stop – dziecko zatrzymuje się i robi pięć przysiadów, po czym dalej maszeruje. Stop i podskakuje 8 razy i marsz,a następnie dziecko samo wymyśla ruch.
* Zabawa ,,Wycieczka rowerowa”- dziecko leży na plecach, naśladuje pedałowanie mówiąc rymowankę: Jedzie rowerek na spacerek, raz,dwa,trzy. Na rowerku pan Kacperek, raz, dwa, trzy. (Na raz, dwa, trzy – klaszcze). *Ćwiczenia oddechowe - ,,Oddychamy górskim powietrzem”.Dziecko stoi, wciąga powietrze z równoczesnym podnoszeniem rąk, powoli wypuszcza powietrze opuszczając ręce. Powtarzamy kilka razy. *Zabawa ,,Morskie kąpiele” - Dziecko leży na brzuchu, wyciąga ręce przed siebie, naśladuje pływanie. *,,Podniebne loty” – skręty tułowia. Dziecko naśladuje podróż samolotem – wyciąga ręce w bok, wykonuje skręty tułowia, raz w prawą stronę, raz w lewą. *Marsz z rymowanką. Dziecko idzie i mówi rymowankę, rytmicznie klaszcząc: Polska to kraj, kraj wielu serc. Mieszkam tam ja i mieszkać chcę.

,,Polska to moja ojczyzna” – ćwiczenia w czytaniu. Karta pracy, cz.4, s. 32 Oglądanie zdjęcia Określanie, co jest na nim przedstawione. Czytanie tekstu. Odpowiadanie na pytania: W jakim państwie mieszkamy? Kim jesteśmy? Jakie są symbole narodowe? Gdzie leży Polska? Rysowanie szlaczków po śladach, a potem samodzielnie. Oglądanie mapy fizycznej Polski. Wskazywanie najdłuższych rzek, odczytywanie ich nazw. Pokazywanie stolicy Polski – Warszawy, gór, odczytywanie ich nazw; nizin; morza – Bałtyku; miejsca, gdzie jest miejscowość dziecka.
Zabawa ruchowa, ,Podniebne loty” – skręty tułowia. Dziecko naśladuje podróż samolotem – wyciąga ręce w bok, wykonuje skręty tułowia, raz w prawą stronę, raz w lewą. Karta pracy, cz.4, s. 33. Czytanie wypowiedzenia: To mapa Polski i wyrazu – godło. Odszukiwanie wśród naklejek wyrazów: stolica, Tatry, Bałtyk I naklejanie ich w odpowiednich miejscach na mapie konturowej Polski. Omówienie wyglądu godła. Rysowanie po śladach rysunków flag. Kolorowanie ich tak, żeby wyglądały jak flaga Polski.Wykonanie pracy plastycznej – Orzeł biały(Wyprawka plastyczna). Słuchanie rymowanki: ,,Jest taki znak bliski Polakom – w czerwonym polu orzeł biały. Ten znak to nasze godło, pamiętaj o tym – Polaku mały.

Opowiadanie M. Orłonia ,,O Lechu i białym orle”.

Strudzona była drużyna Lecha. Ile to już dni wędrówki mieli poza sobą? Ile wykarczowanych drzew? Ile przebytych brodów rzecznych? Ile zwierzyny padło pod strzałami z łuków i ostrzami oszczepów Ile ognisk rozpalono po drodze? Któż to zliczy? Szli tak, by znaleźć miejsce na założenie grodu, by znaleźć ziemię, na którą sprowadzą żony i dzieci, aby osiąść tu na zawsze. Odpoczywali właśnie po kolejnym męczącym dniu wędrówki. Część wojów legła w cieniu rozłożystych dębów, część poiła strudzone konie, część przygotowywała jadło na wieczerzę. Od rozpalonych ognisk szedł zapach dymu i pieczonego mięsiwa. Lech stał na skraju puszczy, wodził wzrokiem po rozciągającej się przed nim równinie i zamyślił się głęboko. Może wspominał braci: Czecha i Rusa, z którymi rozstał się niedawno? Oni również poszli szukać sposobnego miejsca na osiedlenie. A może wracał myślami do do ziemi, z której wyszli, w której pozostawili swoich współplemieńców? A może rozważał, czy by nie osiąść właśnie tu, na tej równinie na skraju puszczy? Przecież puszcza w zwierzynę bogata, ziemia zda się urodzaj zapowiadać, a jeziora rybę wszelką obiecują. Ale ziemi, na której mają rodzić się ich dzieci, wnuki, nie wybiera się pochopnie. To jest ziemia na zawsze. Może więc są ziemie piękniejsze, bogatsze, bezpieczniejsze? Myślał być może nad tym Lech, wodząc wzrokiem po równinie i bezchmurnym niebie. Nagle ptak nieznany pojawil się nad jego głową. Połyskiwał bielą szeroko rozpostartych skrzydeł. Potem zatoczył łuk nad wiekowym dębem, rosnącym na skraju puszczy, na niewielkim wzgórzu. Lech zaciekawiony ptakiem i jego dziwnym lotem, zbliżył się do drzewa i ujrzał w nim gniazdo wielkie i wychylające się z niego główki białych piskląt. Otwarte dziobki prosiły o pokarm. Białopióry ptak przysiadł na skraju gniazda i troskliwie je karmił. Ożywił się nagle Lech, rozchmurzyło się jego czoło i gromkim głosem wojów do siebie przywołał. A gdy przy nim stanęli, powiedział: - Tu zostaniemy. Tu będzie nasze gniazdo. A ten biały ptak karmiący pisklęta – naszym znakiem. A gród, który zbudujemy, Gnieznem nazwiemy. Ucieszyli się wojowie, że zakończyła się ich uciążliwa wędrówka, że miejsca swego doszli i głośnym ,,hura” postanowienie Lecha poparli. I w ten sposób biały orzeł stał się ptakiem królewskim na ziemi Lecha. I tak doszło do powstania pierwszego grodu, później Gnieznem nazwanego.

Rozmowa na temat opowiadania. - Czego szukał Lech ze swoją drużyną? Czy miejsce, w którym przystanęli, spodobało mu się? Co robił orzeł, którego dojrzał Lech? Czy Lech zdecydował się osiąść w tym miejscu? Jak nazwał gród, który tam zbudował? Co było jego znakiem?

Godło – (wyprawka plastyczna – karta 19) Pokoloruj godło według wzoru i wytnij.

Karta pracy – Czytam, piszę, liczę, s.84. Oglądanie strojów ludowych – góralskiego i krakowskiego. Odczytywanie nazw tańców przedstawionych na obrazkach. Kończenie rysowania szlaczków.

Temat dnia: Warszawska Syrenka.

Karta pracy: Czytam, piszę, liczę, s. 85. Czytanie tekstu o atrakcyjnych miejscach w Polsce. Pisanie po śladach zdania: Moim domem jest Polska. Układanie schematów i modeli nazw obrazków (Wyprawka plastyczna). Ćwiczenia poranne - Zabawa ,,Idziemy na spacer”. Marsz w różnych kierunkach z wysokim unoszeniem kolan. Na hasło: stop – dziecko zatrzymuje się i robi pięć przysiadów, po czym dalej maszeruje. Stop i podskakuje 8 razy i marsz,a następnie dziecko samo wymyśla ruch.

*Zabawa ,,Wycieczka rowerowa”- dziecko leży na plecach, naśladuje pedałowanie mówiąc rymowankę: Jedzie rowerek na spacerek, raz,dwa,trzy. Na rowerku pan Kacperek, raz, dwa, trzy. (Na raz, dwa, trzy – klaszcze). *Ćwiczenia oddechowe - ,,Oddychamy górskim powietrzem”.Dziecko stoi, wciąga powietrze z równoczesnym podnoszeniem rąk, powoli wypuszcza powietrze opuszczając ręce. Powtarzamy kilka razy. *Zabawa ,,Morskie kąpiele” - Dziecko leży na brzuchu, wyciąga ręce przed siebie, naśladuje pływanie. *,,Podniebne loty” – skręty tułowia. Dziecko naśladuje podróż samolotem – wyciąga ręce w bok, wykonuje skręty tułowia, raz w prawą stronę, raz w lewą.

*Marsz z rymowanką. Dziecko idzie i mówi rymowankę, rytmicznie klaszcząc: Polska to kraj, kraj wielu serc. Mieszkam tam ja i mieszkać chcę.

Zabawy rytmiczne – Odtwarzanie prostych układów rytmicznych w różny sposób.
Rodzic wyklaskuje prosty rytm w metrum cztery czwarte (4 ósemki, 2 ćwierć nuty. Dziecko powtarza go, wystukując palcami o podłogę, podskakując, uderzając rękami o swoje uda. Następnie odtwarzają ten rytm, łącząc ze sobą dwa rodzaje ruchów: cztery klaśnięcia w rytmie ósemek, dwa podskoki obunóż w miejscu w rytmie ćwierćnut, cztery uderzenia o uda w rytmie ósemek, dwa klaśnięcia w rytmie ćwierćnut.
Piosenka: Syrenka
I. Stoi Syrenka nad Wisłą i patrzy rzeki na fale. Tak dużo dzieci dziś do niej przyszło, no i nie boją się wcale. Tak dużo dzieci dziś do niej przyszło, no i nie boją się wcale. To nie jest żywa Syrenka, to pomnik Warszawę chroni. Bo jak mówi stara legenda:Syrenka miasta broni.
Ref. Nasza Warszawa, naszą stolica ciągle Syrenkę zachwyca. A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp swoją piosenkę: Chlup, chlup, chlup.chlup. A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp swoją piosenkę: Chlup, chlup, chlup.chlup.

II. Kiedyś prawdziwa Syrenka w falach tej rzeki mieszkała. Siadała czasem na brzegu Wisły i cudne pieśni śpiewała. Siadała czasem na brzegu Wisły i cudne pieśni śpiewała. Złapali ją w sieci rybacy, spać poszli, bo nocka była, lecz najmłodszy z nich ją wypuścił, bo bardzo go prosiła. Lecz najmłodszy z nich ją wypuścił, bo bardzo go prosiła.
Ref. Nasza Warszawa…
III – I odtąd dzielna Syrenka ze swojej wielkiej wdzięczności, postanowiła strzec tego miasta, pilnować jego wolności. Jest herbem miasta Warszawa, stolicy naszego kraju. I Polacy duzi i mali, Syrenkę odwiedzają. I Polacy duzi i mali, Syrenkę odwiedzają. Ref. Nasza Warszawa…

Rozmowa na temat piosenki: Jak zbudowana jest piosenka? O kim jest mowa w piosence? Kim była Syrenka? Co postanowiła? Gdzie możemy teraz spotkać Syrenkę? Karta pracy, cz.4, s.34 Oglądanie zdjęcia pomnika Syrenki w Warszawie, nad Wisłą.
Czytanie tekstu o Warszawie.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem samodzielnie.
Układanie z liter nazw obrazków. Dziecko dostaje trzy obrazki i litery (Wyprawka plastyczna). Układa z liter pod obrazkami ich nazwy. Zabawa ruchowa ,,Wycieczka rowerowa”- dziecko leży na plecach, naśladuje pedałowanie mówiąc rymowankę: Jedzie rowerek na spacerek, raz,dwa,trzy. Na rowerku pan Kacperek, raz, dwa, trzy. (Na raz, dwa, trzy – klaszcze).

Temat dnia: Liczymy do 10

Karta pracy: Czytam, piszę, liczę, s.86. Kończenie według wzoru. Ćwiczenia poranne - Zabawa ,,Idziemy na spacer”. Marsz w różnych kierunkach z wysokim unoszeniem kolan. Na hasło: stop – dziecko zatrzymuje się i robi pięć przysiadów, po czym dalej maszeruje. Stop i podskakuje 8 razy i marsz,a następnie dziecko samo wymyśla ruch.

*Zabawa ,,Wycieczka rowerowa”- dziecko leży na plecach, naśladuje pedałowanie mówiąc rymowankę: Jedzie rowerek na spacerek, raz,dwa,trzy. Na rowerku pan Kacperek, raz, dwa, trzy. (Na raz, dwa, trzy – klaszcze). *Ćwiczenia oddechowe - ,,Oddychamy górskim powietrzem”.Dziecko stoi, wciąga powietrze z równoczesnym podnoszeniem rąk, powoli wypuszcza powietrze opuszczając ręce. Powtarzamy kilka razy. *Zabawa ,,Morskie kąpiele” - Dziecko leży na brzuchu, wyciąga ręce przed siebie, naśladuje pływanie. *,,Podniebne loty” – skręty tułowia. Dziecko naśladuje podróż samolotem – wyciąga ręce w bok, wykonuje skręty tułowia, raz w prawą stronę, raz w lewą.

*Marsz z rymowanką. Dziecko idzie i mówi rymowankę, rytmicznie klaszcząc: Polska to kraj, kraj wielu serc. Mieszkam tam ja i mieszkać chcę. Historyjka obrazkowa: Warszawska Syrenka (Wyprawka plastyczna). Dziecko wycina obrazki historyjki. Słucha opowiadania, układa obrazki według tego opowiadania. Potem przykleja obrazki na kartce według wcześnie już ułożonej kolejności. Słuchanie opowiadania: Nad rzeką Wisłą znajdowała się osada rybacka. Mieszkali tam Wars i Sawa. Wars był rybakiem, który łowił ryby w Wiśle. Sawa zajmowała się domem. W Wiśle, obok osady, mieszkała mała Syrenka. Bawiła się blisko brzegu ze swoją przyjaciółką rybką. Znana była flisakom spławiającym drewno Wisłą. Zawsze witali ją radośnie. Pewnego dnia Syrenka postanowiła popłynąć z flisakami do dalekiego morza. Pożegnała się z Warsem i Sawą i udała się w podróż z flisakami. Gdy z rybką dopłynęły do morza, okazało się, że rybka nie może żyć w słonej wodzie. Zrozpaczona Syrenka usiadła na skale i zaczęła płakać. Zobaczyły ją córki króla Bałtyku. Zaprowadziły Syrenkę do swego ojca, który przerażał swoim wyglądem, swoją postawą królewską. Król wysłuchał Syrenki i postanowił, że jego słudzy – bałwany morskie – doprowadzą ją do Wisły. Dał jej tarczę i miecz, żeby nim strzegła miasta, które powstanie z osady rybackiej, gdzie mieszkali Wars i Sawa. Syrenka wróciła do swojej osady, i tak jak przepowiedział król Bałtyk – z osady powstało piękne, duże miasto, nazwane na cześć założycieli osady Warszawą. Na cześć Syrenki warszawiacy wystawili jej pomnik nad Wisłą i umieścili jej podobiznę w herbie Warszawy. -

Opowiadanie historyjki przez dziecko. Karta pracy, cz.4, s. 35. Rysowanie po śladach rysunku Syrenki. Kolorowanie go. Czytanie zdań. Ocenianie ich wartości logicznej. Zaznaczanie wyniku w odpowiednich miejscach. Wyjaśnienie znaczenia słowa - stolica. Oglądanie zdjęć ważnych zabytków, znanych obiektów stolicy i jej herbu.

Dodawanie i odejmowanie w zakresie 10. Dodawanie z wykorzystaniem dwóch kostek. Dziecko rzuca dwiema kostkami, w których zaklejone są ścianki z sześcioma oczkami. Mamy tam cyfry 0. Po wyrzuceniu liczy oczka i układa odpowiednie działanie. Np. dziecko wyrzuciło na kostkach 5 i 4 oczka. Układa działanie: 5+4=9 I je odczytuje. Karta pracy cz. 4, s.36, 37. Kolorowanie odpowiedniej liczby kwadratów. Liczenie na palcach. Odszukiwanie wśród naklejek odpowiednich znaków i naklejanie ich we właściwych miejscach. Liczenie. Naklejanie odpowiednich cyfr. Odczytywanie działań. Zabawa w echo melodyczne śpiewa tekst: jesteśmy Polakami, mówimy po polsku, na dowolną melodię, a dziecko powtarza. Wylepianie rysunku Syrenki plasteliną. Zabawy swobodne.

Temat dnia: Polska w Unii Europejskiej

Oglądanie mapy Europy, wskazywanie na niej Polski; słuchanie odczytanych nazw sąsiadów Polski. Ćwiczenia poranne - Zabawa ,,Idziemy na spacer”. Marsz w różnych kierunkach z wysokim unoszeniem kolan. Na hasło: stop – dziecko zatrzymuje się i robi pięć przysiadów, po czym dalej maszeruje. Stop i podskakuje 8 razy i marsz,a następnie dziecko samo wymyśla ruch.
*Zabawa ,,Wycieczka rowerowa”- dziecko leży na plecach, naśladuje pedałowanie mówiąc rymowankę: Jedzie rowerek na spacerek, raz,dwa,trzy. Na rowerku pan Kacperek, raz, dwa, trzy. (Na raz, dwa, trzy – klaszcze). *Ćwiczenia oddechowe - ,,Oddychamy górskim powietrzem”.Dziecko stoi, wciąga powietrze z równoczesnym podnoszeniem rąk, powoli wypuszcza powietrze opuszczając ręce. Powtarzamy kilka razy. *Zabawa ,,Morskie kąpiele” - Dziecko leży na brzuchu, wyciąga ręce przed siebie, naśladuje pływanie. *,,Podniebne loty” – skręty tułowia. Dziecko naśladuje podróż samolotem – wyciąga ręce w bok, wykonuje skręty tułowia, raz w prawą stronę, raz w lewą. *Marsz z rymowanką. Dziecko idzie i mówi rymowankę, rytmicznie klaszcząc: Polska to kraj, kraj wielu serc. Mieszkam tam ja i mieszkać chcę.

Wokół Unii Europejskiej – ćwiczenia i zabawy. Karta pracy, cz. 4 , s. 38. Słuchanie nazw państw należących do UE. Oglądanie zdjęć z wybranych państw UE. Kolorowanie ramek zdjęć. Oglądanie flagi UE. Omawianie jej wyglądu. Kolorowanie flagi UE. Czytanie wyrazu: Europa. Wskazanie na mapie Europy – Polski. Karta pracy, cz.3, s. 39 rozwiązywanie krzyżówki – naklejanie liter tworzących nazwy obrazków (naklejki). Odczytanie hasła. Czytanie co trzeciej litery, zaczynając od pierwszej; określanie, z czego słyną te kraje.

Karta pracy – Czytam, piszę, liczę, s.87. Oglądanie flag wybranych krajów Unii Europejskiej. Wskazywanie flagi Polski. Liczenie flag, porównywanie ich liczby. Wpisywanie odpowiednich liczb I znaków.

Wykonanie pizzy na gotowym spodzie. (Tak proponuje podręcznik, ale można też zrobić z plasteliny, lub masy solnej :-). Miłej zabawy!







Prace Józka i Mai po wysłuchaniu Preludium des-dur deszczowego F. Chopina.


Drodzy Rodzice!
Informujemy, że do końca kwietnia, nauczyciele grupy sześciolatków
mają obowiązek przygotowania informacji o gotowości szkolnej dzieci.
Obecnie jesteśmy w trakcie przygotowywania takiej informacji. Będziemy
brać pod uwagę nasze wspólne spostrzeżenia i obserwacje dokonane do 15 marca. W związku z zaistniałą sytuacją i obecnie brakiem bezpośredniego kontaktu z dziećmi liczymy na państwa pomoc i w razie naszych wątpliwości będziemy prosić rodziców o sprawdzenie osiągnięć dzieci w niektórych sferach rozwoju. Pozostajemy w kontakcie mailowym.
Pani Ela i pani Maryla.

TYDZIEŃ VII
27.04-30.04
W świecie muzyki
Zabawa Bączek.
Dzieci stoją w sali, w luźnej gromadce. Stawiając małe kroki, wykonują obrót dookoła własnej
osi. Na sygnał mamy (dźwięki np. dzwonka) siadają w dowolny sposób na podłodze.
Podczas powtórzenia zabawy wykonują obrót w przeciwną stronę.
Ćwiczenia z wykorzystaniem rymowanki.
Dzieci stoją w dowolnych miejscach sali. Powtarzają słowa rymowanki i wykonują określone w niej ruchy.
Dzieci: Ręce dwie, wykonują dwa klaśnięcia w dłonie,
nogi dwie, dwa razy przytupują,
do roboty palą się, pocierają dłonie o siebie,
Biegną szybko, biegną w miejscu,
podskakują,wykonują dwa podskoki obunóż w miejscu,
w górze wietrzyk, podnoszą ramiona do góry, naśladują wykonują skłony boczne tułowia.

W filharmonii – ćwiczenia w czytaniu.
1. Karta pracy, cz. 4, s. 25.
Czytanie nazw instrumentów i wskazywanie ich na obrazkach.

Dowolny taniec przy piosence Czarodziejski koncert (sł. i muz.K.Gowik)
.https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-kolorowystart#ks6

I. Instrumenty już czekają, zaraz będą razem grały,
wyczarują piękne nutki i zabiorą wszystkie smutki.
Pan dyrygent już gotowy, chce, by wszystkie go słuchały,
a nastroje są gorące, zaraz będzie piękny koncert.

Ref.: Patrzą instrumenty na dyrygenta swego,
bez batuty w jego ręce wszystko będzie do niczego...

II. Smyczki głaszczą struny skrzypiec, ocierają się jak kotki,
wiolonczela i altówki dają dźwięk jak lizak słodki.
Z boku harfa i gitara ze strunami do szarpania.
Wszyscy chcą tu być najlepsi, wszyscy chcą mieć szóstkę z grania!

Ref.: Patrzą instrumenty…

III. Z tyłu siedzą srebrne flety; gdy w nie dmuchać, pięknie grają.
Za fletami złote trąbki trąbią, ile siły mają.
Saksofony i klarnety tak dmuchają, że o rety!
Razem z nimi buczy tuba, bardzo duża, bardzo gruba.
Ref.: Patrzą instrumenty...

IV. A pośrodku wielki, czarny – to fortepian z klawiszami,
kiedy palce w nie uderzą, płyną dźwięki ponad nami.
Całkiem z tyłu wielkie bębny dudnią tak, że drży powietrze.
Jaki wielki, cudny koncert, grajcie jeszcze, grajcie jeszcze!
Ref.: Do niczego!!! (okrzyk)
Rozmowa na temat piosenki.
Jakie instrumenty brały udział w koncercie?
Kto dyrygował?
Co powinien mieć dyrygent w ręce?
Gdzie odbywa się na ogół taki koncert?
Ćwiczenia w książce, s. 74, 75.
Słuchanie informacji na temat filharmonii. Nazywanie instrumentów przedstawionych na
zdjęciach. Nazywanie muzyków grających na tych instrumentach. Czytanie tekstu.
http://www.filharmonia.pl/edukacja/materialy/z-wizyta-w-filharmonii
Malowanie farbami plakatowymi na dużych, tekturowych pudłach nastroju wybranego utworu
F. Chopina.
1. Rozmowa na temat F. Chopina.
Fryderyk Chopin był polskim kompozytorem i pianistą. Urodził się ponad 200 lat temu w Polsce(Żelazowa Wola), a zmarł około 170 lat temu we Francji, w Paryżu. Już w wieku 7 lat wydał swój pierwszy utwór i zaczął koncertować w domach bogatych ludzi. Często w jego utworach pojawiają się elementy muzyki ludowej. Jako pianista był samoukiem. Ukończył studia w wieku 19 lat. Był muzycznym geniuszem. Gdy miał 20 lat, wyjechał do Francji. Do Polski już nie powrócił. Często koncertował, uczył gry na pianinie i pisał nowe utwory.
Słuchanie wybranego utworu F. Chopina, np. Nokturnu Des-dur, op. 27, nr 2.
https://www.youtube.com/watch?v=NDDAjc5guTM
Ruchowe przedstawienie utworu.
Dzieci dostają paski bibuły. Poruszają się po sali w sposób, jaki podpowiada im muzyka.
Wypowiedzi dzieci na temat wysłuchanego utworu.
− O czym może opowiadać ten utwór?
− Co czuliście, słuchając go?
− Czy był on wesoły, czy smutny?
− Jakich barw użylibyście, chcąc przedstawić jego nastrój?
− Jak można go przedstawić ruchowo?
Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw XIV, z wykorzystaniem kubeczków po jogurtach.
`Zabawa orientacyjno-porządkowa Zabierz kubeczek.
Dzieci poruszają się ostrożnie w rytm tamburynu pomiędzy kubeczkami rozłożonymi na podłodze. Podczas przerwy w grze podnoszą najbliższy kubeczek i wyciągają rękę z nim w górę.
Kiedy usłyszą dźwięki tamburynu, odkładają kubeczek i swobodnie się poruszają.
•Ćwiczenia dużych grup mięśniowych – Wędrujący kubeczek.
Dzieci przekładają kubeczki z ręki do ręki: z przodu, z tyłu, pod kolanem, nad głową –w pozycji stojącej i w ruchu.
• Ćwiczenia tułowia – Rzuć i podnieś.
Dzieci stoją w małym rozkroku, kubeczek kładą na głowie; wykonują skłon głową w celu upuszczenia kubeczka na podłogę. Następnie wykonują skłon tułowia z jednoczesnym podniesieniem kubeczka i umieszczeniem go ponownie na głowie (podczas skłonu nogi mają proste).
• Ćwiczenia mięśni grzbietu – Turlamy kubeczek.
Dzieci w siadzie prostym, trzymają kubeczek oburącz na wyprostowanych nogach. Turlają kubeczek po nogach jak najdalej w kierunku stóp i z powrotem, mając nogi proste w kolanach.
• Skrętoskłony – Kubeczkowe obuwie.
Dzieci w siadzie rozkrocznym, trzymają kubeczek w prawej ręce. Wykonują skrętoskłon do lewej nogi, próbują położyć kubeczek na palcach lewej stopy. Prostują się, następnie wykonują skrętoskłon do prawej nogi i próbują założyć kubeczek lewą ręką na prawą stopę. Podczas wykonywania ćwiczenia kolana mają proste.
• Ćwiczenia mięśni brzucha – Zajrzyj do kubeczka.
Dzieci w leżeniu przodem, trzymają kubeczki w wyciągniętych rękach przed sobą. Na hasło; Zaglądamy do kubeczka, unoszą ręce i głowę do góry, trzymając je chwilę w tej pozycji,a następnie je opuszczają.
• Zabawa na czworakach – W prawo, w lewo.
Kubeczki stoją na podłodze, dzieci maszerują na czworakach dookoła nich w prawą, a następnie(po usłyszeniu uderzenia w bębenek) w lewą stronę.
• Ćwiczenia mięśni grzbietu i brzucha – Niezwykłe spotkanie.
Dzieci w leżeniu tyłem, kubeczek trzymają w rękach wyciągniętych za głową. Jednocześnie wznoszą ręce i nogi i dążą do spotkania rąk z kubeczkiem ze stopami. Następnie wracają do pozycji wyjściowej.
• Ćwiczenia oddechowe – Do góry i na dół.
Dzieci w leżeniu tyłem, kubeczek mają położony na brzuchu. Przy wdechu – uwypukleniu brzucha – obserwują wznoszenie się kubeczka do góry; przy wydechu obserwują jego opadanie.
•Ćwiczenie równowagi – Jesteśmy uważni.
Dzieci w pozycji stojącej, kubeczek mają umieszczony na głowie (do góry dnem). Wykonują trzy kroki marszu, potem powolny przysiad i wracają do pozycji wyjściowej tak, aby kubeczek nie spadł.
• Zabawa bieżna Na drugą stronę.
Dzieci ustawiają się w szeregu po jednej stronie sali, kubeczki stoją na podłodze przed nimi.
Na hasło Na drugą stronę, dzieci podnoszą kubeczki, biegną na drugą stronę sali i ustawiają je na podłodze.
Rzuty Sprytne ręce.
Dzieci podrzucają kubeczki obiema rękami, a następnie jedną ręką, i łapią je (w miejscu i w ruchu). Potem podrzucają kubeczki, klaszczą w ręce i łapią kubeczki.
Ćwiczenia stóp – Sprawne stopy.
Dzieci w pozycji stojącej, podnoszą palcami stóp kubeczki i podają sobie do rąk. Wykonują siad skulny podparty, kubeczki mają pomiędzy stopami. Podnoszą stopy z kubeczkiem do góry i powracają do pozycji wyjściowej. W pozycji stojącej turlają kubeczek od jednej stopy do drugiej.
•Ćwiczenia wyprostne – Jak najwyżej.
Dzieci maszerują na palcach po obwodzie koła z rękami trzymającymi kubeczek, wyciągniętymi jak najwyżej nad głową, następnie maszerują na całych stopach.
• Ćwiczenia rytmiczne – Podaj rytm.
Dzieci siedzą skrzyżnie. Mama wystukuje na stole prosty rytm, który dzieci starają
się zapamiętać. Na umówiony sygnał powtarzają podany rytm, stukając denkiem kubeczka
o podłogę.
•Marsz z rymowanką.
Dzieci maszerują po obwodzie koła z rytmicznym powtarzaniem rymowanki:
Gimnastyka –ważna sprawa, dla nas, dzieci, to zabawa.
Karta pracy Czytam, piszę, liczę, s. 82.
Uzupełnianie figur w pętlach do 10. Uzupełnianie tabeli według wzoru.
Nazywanie muzyków grających na określonych instrumentach.
pokazuje zdjęcia (obrazki) instrumentów, a dzieci nazywają muzyków grających na nich, np.
fortepian – pianista
wiolonczela – wiolonczelista
flet – flecista
klarnet – klarnecista
trąbka – trębacz
saksofon – saksofonista…
Słuchanie gamy śpiewanej i granej przez mamę. Pokazywanie za pomocą rąk, jak wzrastają(obniżają się) dźwięki.
• Poznanie zapisu nutowego gamy C-dur z podpisanymi nutami
• Czytanie poszczególnych dźwięków gamy (fa czyta mama).

Rozmowa o odtwarzaniu muzyki dawniej i dziś.
• Słuchanie piosenek z płyt analogowych, odtwarzanych na adapterze. Porównywanie jakości dźwięku ze współczesnymi odtwarzaczami.
• Słuchanie piosenek z płyty CD, odtwarzanych na odtwarzaczu płyt kompaktowych.
• Oglądanie mp3 i mp4 (zdjęcia).
Aktywne słuchanie muzyki – A. Vivaldi Cztery pory roku. Wiosna.
https://www.youtube.com/watch?v=jdLlJHuQeNI
Dzieci wycinają różne kwiaty z kolorowego papieru i układają je na kawałku zielonego materiału lub na kocu. Podczas zabawy wchodzą w rolę wiosennego wiatru, który pojawił się nad dłąką. Każde dziecko chwyta kawałek materiału i podnosi go w górę. Dzieci ilustrują muzykę ruchem.


TYDZIEŃ VI
20-24.04.2020]

W ŚWIECIE TEATRU – TEMAT TYGODNIA

Temat dnia: H jak hamak

I. 1. Rozmowa na temat: Co to jest teatr? - odwołanie się do wiadomości, przeżyć i doświadczeń dzieci.

- Czy teatr to tylko budynek?

- Co jest jeszcze potrzebne, aby stworzyć teatr?

- Czy w teatrze występują tylko ludzie?

- Jak nazywa się teatr, w którym występują lalki?

2. Karta pracy – Czytam, piszę, liczę – s. 81. Czytanie tekstu. Wyjaśnienie znaczenia wyrazów. Kończenie rysowania maski. Kolorowanie jej.

Ćwiczenia poranne.

- Zabawa orientacyjno-porządkowa. Rodzic wyklaskuje rytm do marszu, a dziecko chodzi wyprostowane z uniesionymi rękami w górze i wysokim wspięciu na palcach – tak maszeruje wielkolud. Gdy rytm jest przyśpieszony, cichutko biega krasnoludek.

- Zabawa ,,Zaczarowane zwierzę”. Na hasło: zaczarowane zwierzę dziecko trwa nieruchomo w przysiadzie podpatrym. Na klaśnięcie budzi się i chodzi na czworakach. Na dwa klaśnięcia powoli podnosi się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzę zostaje odczarowane i znów staje się dzieckiem. (Zabawę powtarzamy.)

- Ćwiczenia oddechowe. Dziecko leży tyłem na podłodze, ramiona trzyma za głową. Przesuwa ramiona po podłodze w dół, do bioder i spowrotem do góry. Po kilku powtórzeniach dołącza do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

- Marsz ze śpiewem.

II – Wprowadzenie litery h – małej i wielkiej, pisanej i drukowanej.

Rozmowa o hulajnodze – oglądanie jej. Pokaz jazdy. Dzięki czemu się porusza? Od czego zależy prędkość poruszania się jej? Dlaczego ma taką nazwę? Czym jeszcze możemy poruszać się po podwórku?

Dzielenie słowa ,,hulajnoga” na sylaby i na głoski. Co słyszysz na początku słowa hulajnoga? Podawanie przykładów słów zaczynających się głoską h (hak, hamak homar, herbata…), mających ją w środku (echo, rachunek, marchewka…) i na końcu (dach,groch, pech…). Z ilu głosek składa się słowo hulajnoga? Budowanie schematu słowa: hulajnoga. (Każdą głoskę ilustrujemy małym kwadratem). Dzielenie słowa na głoski. Podawanie imion zaczynających się głoską h (Heniek, Hania, Hela, Hubert…). Analiza i synteza słuchowa imienia Hubert. Dzielenie imienia na sylaby, na głoski.

Zabawa ruchowo-naśladowcza ,,Jedziemy na…”. Rodzic pokazuje kartonik z cyfrą 1 - dziecko naśladuje jazdę na hulajnodze, gdy pokaże cyfrę 3 naśladuje jazdę na rowerze, z cyfrą 5 – samochodem, a z 7 – naśladuje jazdę pociągiem.

Pokaz litery h małej i wielkiej, drukowanej i pisanej. Wyjaśniamy że głosce h odpowiadają zapisy – litera h i litera ch. Czytanie wyrazów hulajnoga, Hubert.

Utrwalanie litery h. Wyszukiwanie liter h, H wśród rozsypanych liter. Układanie wyrazów z literą h – hala, hałas, hamak, harfa, hokej, homar, huragan, hak, Hania, hotel, huta. Kreślenie liter pisanych h, H na podłodze, w powietrzu, na plecach rodzica.

Karty pracy, cz, 4, s. 14, 15, 16, 17.

- Oglądanie obrazka, wskazywanie tego, co w swojej nazwie ma głoskę h. Czytanie tekstu.

- Dzielenie nazw obrazków na głoski. Rysowanie pod obrazkami odpowiedniej liczby okienek.
- Czytanie połączeń litery h z poznanymi literami. Kolorowanie liter tworzących wyraz hulajnoga.

- Czytanie wyrazów. Odszukiwanie ich na obrazku gałęzi i otaczanie pętlami. Czytanie zdań. Naklejanie obok nich numerów odpowiednich ilustracji.

- Zabawa ruchowa ,,Jedziemy na…”.

4. Czytam, piszę, liczę, karta pracy s.80. Numerowanie kolejnych obrazków znanej baśni według kolejności zdarzeń. Opowiadanie baśni. Czytanie wyrazów utworzonych z sylab. Pisanie liter h, H.

Temat dnia: Bardzo ważna rola

I. 1.Karta pracy, cz.4, s. 18. Określanie do jakiej baśni przygotowane są sylwety, których cienie są przedstawione na rysunkach. Czytanie i ilustrowanie tych fragmentów baśni, o których jest mowa w tekście.

II. 1. - Ćwiczenia w książce, s. 72, 73. - Co przedstawia obrazek? Odszukiwanie na całym obrazku fragmentów obrazka umieszczonych z boku kart. Czytanie wyrazów umieszczonych na dole kart, wyjaśnianie ich znaczenia i wskazywanie wymienionych przedmiotów na obrazku.

2. Słuchanie opowiadania S. Kraszewskiego ,,Bardzo ważna rola”.

,,Starszaki coraz częściej myślały o szkole. Wyobrażały sobie jak będzie w nowym miejscu. Zanim pożegnamy przedszkole, może warto pokazać młodszym kolegom, czego nauczyliśmy sie tutaj. I starszaki w porozumieniu z panią postanowiły przygotować teatrzyk. Dzieci przez wiele dni uczyły się swoich ról. Recytowały wierszyki, śpiewały piosenki i tańczyły różne tańce. Wkrótce starszaki znały swoje role. Na scenie czuły się pewnie i nie zapominały swoich ról. - Będzie teatrzyk w przedszkolu- powiedziała Zosia przy kolacji. - Teatrzk? - zainteresował się braciszek Zosi. Misiek był w najmłodszej grupie tego samego przedszkola. Był dumny z siostry. Ona wszystko wiedziała, wszystko umiała i pomagała Miśkowi we wszystkim. - Taki teatrzyk z kukiełkami? - spytał Misiek. - Nie, bez kukiełek, będziemy sami grali. Same starszaki! - Ty, Zosiu też? - O tak! Będę grała Bardzo Ważną Rolę! Nadszedł dzień uroczysty, niecierpliwie wyczekiwany w przedszkolu. W dużej sali kurtyna zasłaniała scenę. Przed zasłoną stanęły rzędy krzeseł. Wszystkie grupy przedszkolne, z wyjątkiem starszaków zasiadły na widowni. Starszaki przebierały się w kostiumy przygotowane dla aktorów przedstawienia. Rozległ się gong i kurtyna odsłoniła scenę z kolorowymi dekoracjami. Rosła tam piękna rozłożysta jabłoń. Za jabłonią było pole i łąka, a za łąką las. Między łąką a lasem płynęła rzeka. A w tej rzece pluskały się ryby. Między sceną a widownią stał duży zegar. Nie pokazywał godzin, ale pory roku. Każda pora była w innym kolorze. Zima – biała, wiosna – zielona, lato – złote, jesień brązowa. Na scenę wbiegły starszaki i zaśpiewały piosenkę o porach roku. Bim! - zegar zadzwonił jeden raz. Wskazówka pokazała białe pole z napisem ZIMA. Rozległ się szum wiatru i sypnął śnieg. Na scenie zrobiło się biało. Gałązki jabłoni pokryły się szronem. Jabłonka trzęsła się z zimna i miała bardzo smutną minę. Po chwili, przykryta kołderką śniegu, zasnęła na stojąco. Na scenę wbiegły dzieci przebrane za leśne zwierzęta. Były tam sarenki, jelonki, zajączki i ptaki zimujące. Bardzo smutne, zmarznięte i głodne zwierzątka drżały z zimna. Szukały pożywienia pod śniegiem. Na scenę wbiegły dzięci w zimowych ubrankach i chłopiec przebrany za leśniczego. Dzieci sypały smakołyki dla ptaków do karmnika i wieszały słoninkę na gałęziach jabłonki. Leśniczy wykładał siano, marchew i kapustę dla czworonożnych mieszkańców lasu. Głodne zwierzęta najadły się do syta i zatańczyły z radości. Misiek wpatruje się w scenę. Gdzie Zosia? Nigdzie jej nie ma. Jak to, przecież Zosia miała grać Bardzo Ważną Rolę! Bim-bam! Zegar zadzwonił dwa razy. Wskazówka pokazała zielone pole z napisem WIOSNA. Zaczął padać deszcz. Śnieg na polach roztopił się. Wyparował szron z gałęzi jabłoni. Zazieleniły się pola , łąki i drzewa w lesie. Jabłonka obudziła się i uśmiechnęła radośnie. Jej gałązki pokryły się białymi kwiatami i młodymi listkami. Wokół drzewa tańczyły dzieci przebrane za pszczoły i motyle. Z ciepłych krajów przyleciały jaskółki, żurawie i bociany. Misiek obserwuje scenę. Coraz bardziej się niepokoi. Gdzie Zosia? Nigdzie jej nie ma! Jak to? Przecież Zosia miała grać Bardzo Ważną Rolę! Bim -bam! - zegar zadzwonil dwa razy. Wskazówka pokazała zielone pole z napisem WIOSNA. Zaczął padać deszcz. Śnieg na polach się roztopił. Wyparował szron z gałęzi jabłoni. Zazieleniły się pola, łąki i drzewa w lesie. Jabłonka obudziła się i uśmiechnęła radośnie. Jej gałązki pokryły się białymi kwiatami i młodymi listkami. Wokół drzewa tańczyły dzieci przebrane za pszczoły i motyle. Z ciepłych krajów przyleciały jaskółki, żurawie i bociany. Misiek obserwuje scenę. Coraz bardziej się niepokoi. Gdzie Zosia? Nigdzie jej nie ma! Jak to? Przecież Zosia miała grać Bardzo Ważną Rolę! Bim-bam-bom! - zegar zadzwonił trzy razy. Wskazówka przesunęła się na złote pole z napisem LATO. Słońce świeciło coraz mocniej. Zieleń na polach i łąkach zastąpiły żółto-złote kolory dojrzewającego zboża i żółknących traw. Jabłonka miała bardzo zadowolonę minę. Pod przekwitającymi kwiatami pojawiły się zawiązki owoców. Szybko rosły jak nadmuchiwane baloniki. Zmieniały się w zielone jabłka, po minie jabłonki widać było, że jest jej ciężko. Ciężar owoców przygina gałązki do ziemi. Misiek wypatruje Zosi na scenie. Zbiera mu się na płacz. Gdzie Zosia? Nigdzie jej nie ma! A przecież Zosia miała grać Bardzo Ważną Rolę! Bim-bam-bom-bum! - zegar dzwonił cztery razy. Wskazówka pokazała brązowe pole z napisem ,,JESIEŃ”. Zachmurzyło się. Las przybrał jesienną szatę z liści żółtych, czerwonych i brązowych. Powiał jesienny wiatr. Dzieci przebrane za kolorowe liście zatańczyły na scenie. Wiatr strąca dojrzałe , czerwone owoce z jabłoni. Im więcej owoców ląduje na ziemi, tym większa ulga maluje się na twarzy drzewa. Gdy spada ostatnie jabłko, jabłonka unosi ręce – gałęzie – do góry i tańczy radośnie. Dookoła niej tańczą pszczoły, motyle, ptaki i leśne czworonogi. Na scenę wchodzą dzieci z koszykami i śpiewając zbierają jabłka. Wieje w polu psotny wiatr i jabłonką trzęsie, a z jabłoni jabłek grad szur, szur przez gałęzie! Starszaki z koszykami pełnymi jabłek schodzą ze sceny. Idą między widzów. Rozdają dzieciom dojrzałe, słodkie owoce. ,,Jabłko co czerwienią lśni, do przedszkola niosę. Jeśli zechcesz, oddam ci, weź jabłuszko, proszę.” Stojące na scenie drzewo jabłoni macha gałęziastą ręką do Miśka. - Zosia! - woła uradowany chłopiec i biegnie do siostry. Wbiega na scenę i rzuca się w objęcia dziewczynki. - Nie poznałem cię, bo przemieniłaś się w jabłonkę! A przecież cały czas patrzyłem na ciebie Zosiu! Nie mogę uwierzyć, że to ty! - A Zosia na to: - Mówiłam, Michałku, że gram w przedstawieniu Bardzo Ważną Rolę!

3. Rozmowa na temat opowiadania. - Co postanowiły starszaki? - Jaką rolę miała zagrać Zosia, siostra Michała? - O czym było przedstawienie? - Czy Michał rozpoznał na scenie swoją siostrę? Co grała Zosia?

4. Zabawa ,,Jestem aktorem”. Dziecko przedstawia pantomimicznie wybrane postaci z baśni, a rodzic (rodzeństwo) musi rozpoznać, kto to jest.

Ćwiczenia gimnastyczne

Wyczucie własnego ciała - Dziecko porusza się w rytmie wyklaskiwanym przez rodzica. Gdy rodzic przestaje klaskać, dziecko wykonuje ćwiczenia: głowy i szyi - kiwanie, skręty, krążenia; 2. tułowia – skłony, skręty, krążenie biodrami; 3. ramion i dłoni – wymachy, wznosy, krążenia ramion, ruchy palców, nadgarstków, klaskanie; 4. nóg i stóp – podskoki, wspięcia, wymachy, tupanie.

Wyczucie siły. - 1. Dziecko naśladuje rąbanie drzewa, przewracanie go na ziemię mocnym, szybkim pchnięciem; 2. naśladuje chwytanie za gałęzie; przeciąganie ściętych drzew – wykonuje mocne i wolne ruchy.

Wyczucie ciała i przestrzeni – Silny podmuch wiatru, powoduje spadanie żołędzi z drzew – dziecko podskakuje w górę, w szybkim tempie przechodzi do przysiadu. Wiatr unosi z ziemi liście do góry – z przysiadu, dziecko wykonuje szybkie przejście do stania. Liście fruwają w powietrzu i powoli opadają – dziecko porusza się w różnych kierunkach na palcach, na lekko ugiętych kolanach, przechodzi do leżenia. Wstaje, wyciąga ramiona jak najwyżej, łapie opadające liście. Przeskakuje przez stosy liści.

Wyczucie przestrzeni i czasu – Dziecko zgubiło w lesie maskotkę. Rozpoczyna poszukiwanie – chodzi, biega, przyjmuje pozycje na czworakach, w leżeniu, w klęku, wykonuje skłony tułowia – szuka w trawie, pod liśćmi, zagląda pod drzewa, krzaki.

Wyczucie ciężaru i siły ciała – Spacer króla drzew. Dziecko porusza się powoli po sali, nie uginając kolan (na sztywnych nogach), przenosząc ciężar ciała na prawą nogę, na lewą, z ramionami, uniesionymi w górę, zatrzymuje się i otrzepuje z liści: głowę – wykonuje delikatne, lekkie i wolne ruchy, tułów – lekkie i szybkie ruchy, nogi – mocne i szybkie ruchy.

III. 1. Karta pracy, cz.4 s.19. Porównywanie liczby kukiełek po lewej i po prawej stronie karty. Naklejanie w kwadratach odpowiednich cyfr i znaków. Rozwiązywanie krzyżówki – naklejanie liter tworzących wyrazy. Odczytanie hasła.

Temat dnia: Paluszkowy teatrzyk
Karta pracy, cz.4, s. 20

Oglądanie zdjęć. Określanie, czym różnią się teatrzyki? Czytanie wyrazów umieszczonych na czarodziejskim lusterku. Mówienie, z jakimi baśniami się kojarzą. Ozdabianie lusterka według własnego pomysłu. Ćwiczenia dykcyjne. Dziecko powtarza mówione przez rodzica zdania.

Król Karol kupił królowej Karolinie korale. Sasza szedł suchą szosą. Gdzie mieszka Śnieżka? Stół z powyłamywanymi nogami. W smoczej jamie syczy smok.

Ćwiczenia ruchowe - Zabawa orientacyjno-porządkowa. Rodzic wyklaskuje rytm do marszu, a dziecko chodzi wyprostowane z uniesionymi rękami w górze i wysokim wspięciu na palcach – tak maszeruje wielkolud. Gdy rytm jest przyśpieszony, cichutko biega krasnoludek.

- Zabawa ,,Zaczarowane zwierzę”. Na hasło: zaczarowane zwierzę dziecko trwa nieruchomo w przysiadzie podpartym. Na klaśnięcie budzi się i chodzi na czworakach. Na dwa klaśnięcia powoli podnosi się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzę zostaje odczarowane i znów staje się dzieckiem. (Zabawę powtarzamy.)

- Ćwiczenia oddechowe. Dziecko leży tyłem na podłodze, ramiona trzyma za głową. Przesuwa ramiona po podłodze w dół, do bioder i z powrotem do góry. Po kilku powtórzeniach dołącza do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

- Marsz ze śpiewem.

Zabawy z muzyką – Dziecko porusza się przy skocznej melodii. Przy pierwszej przerwie w nagraniu zatrzymuje się, klaszcząc nad głową. Przy drugiej przerwie klaszcze pod uniesionymi do góry kolanami. Podczas trzeciej przerwy klaszcze uderzając dłońmi o uda. Układanie własnych melodii do słów: Czy wy wiecie, czy nie wiecie – dobre wróżki są na świecie. Piosenka ,,Paluszkowy teatrzyk”. Pierwsza zwrotka: Było sobie 10 paluszków i bardzo się nudziły. Wstyd powiedzieć nawet na uszko… . Ciągle się kłóciły. Aż ktoś z paluszkowej rodzinki dał pomysł jak się patrzy. Zrobimy sobie małe pacynki i będzie teatrzyk. Czy każdy paluszek ma już swoją rolę? Ref.: Zapraszamy na teatrzyk paluszkowy, gdzie wystąpi smok dwugłowy i straszydło śmieszne, całe rozczochrane, i trzy małpki roześmiane. Potem wróżka nam królewnę wyczaruje, a królewna zaraz księcia pocałuje. A na koniec mamy dwa malutkie kotki, bo teatrzyk nasz jest słodki. Druga zwrotka: Od tej pory paluszki, gdy tylko się nudziły, wyciągały szybko pacynki i teatr robiły. A w teatrze nudy nie było, bo każdy był zajęty, kłótnie znikły, a każdy palec miło uśmiechnięty. Czy każdy paluszek ma już swoją rolę? Czy każdy paluszek chce być dziś aktorem? Rozmowa na temat piosenki: Co robiły wcześniej paluszki, gdy im się nudziło? Na jaki pomysł wpadły? Jak robimy paluszkowy teatrzyk? Jakie postacie mogą występować w tym teatrzyku? Co robią teraz paluszki, gdy się nudzą? Wykonanie pacynek do paluszkowego teatrzyku.

Dziecko dostaje kartonik o długości 5-6 cm, wysokości 3 cm i koło o średnicy 3-4 cm. Na kole rysuje głowę postaci lub głowę zwierzęcia, np. smoka. Przykleja koło do kartonika i skleja kartonik. Z domownikami może tworzyć swój paluszkowy teatrzyk. Wypowiedzi dzieci na temat: Jak mogły wyglądać smoki? Uwzględnienie wielkości, koloru i charakterystycznych cech postaci. Opisanie miejsca, w którym mogły żyć. Zabawa z wykorzystaniem rymowanki. Dziecko czyta rymowankę i porusza się według niej. Jestem smok, dobry smok, w prawo krok, w lewo krok - hop, hop, hop. Jestem smok, zły smok, hop, hop, hop, w prawo krok, w lewo krok. Hop, hop, hop. ,,W krainie smoków”. Tworzenie pracy plastycznej skomponowanej z naklejonych na płaszczyznę kawałków tkanin i kolorowego papieru. Dziecko dostaje sztywną kartkę, kolorowy papier, ścinki tkanin, sznurki, koraliki, plastelinę, włóczkę itp. Przykleja na sztywnej kartce tła z kolorowego papieru. Wycina sylwetę smoka z wybranego materiału. Wycina inne elementy – drzewa, zamek, góry, słońce, chmury… . Tworzenie kompozycji - przyklejanie wyciętych elementów. (Zapraszam do umieszczenia zdjęć dzieł na stronie naszej grupy.) Karta pracy, cz. 4, s 21. Czytanie tekstów zadań, Rozwiązywanie ich, ilustrowanie. (Dobieranka literowa - Wyprawka plastyczna). Dzieci wycinają wyrazy z lukami i litery. Naklejają litery w odpowiednich miejscach. Odczytują wyrazy.

Temat dnia: Zabawy z płynami

Karta pracy cz. 4, s. 22. Kolorowanie wystających fragmentów trójkątów na właściwe kolory. Czytanie zdań, skreślanie obrazków niezgodnych z ich treścią. Kończenie rysowania szlaczków. Ćwiczenia ruchowe. Zabawa orientacyjno-porządkowa. Rodzic wyklaskuje rytm do marszu, a dziecko chodzi wyprostowane z uniesionymi rękami w górze i wysokim wspięciu na palcach – tak maszeruje wielkolud. Gdy rytm jest przyśpieszony, cichutko biega krasnoludek.

- Zabawa ,,Zaczarowane zwierzę”. Na hasło: ,,Zaczarowane zwierzę” - dziecko trwa nieruchomo w przysiadzie podpartym. Na klaśnięcie budzi się i chodzi na czworakach. Na dwa klaśnięcia powoli podnosi się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzę zostaje odczarowane i znów staje się dzieckiem. (Zabawę powtarzamy.)

- Ćwiczenia oddechowe. Dziecko leży tyłem na podłodze, ramiona trzyma za głową. Przesuwa ramiona po podłodze w dół do bioder i spowrotem do góry. Po kilku powtórzeniach dołącza do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

- Marsz ze śpiewem.

Zabawy, ćwiczenia związane z mierzeniem objętości płynów. Należy przygotować kilka plastikowych butelek np. litrowych, z różną zawartością wody zabarwionej farbą, - dokładnie zakręcone.
1. Określanie ile wody jest w butelce. Rodzic ustawia przed dzieckiem zakręconą butelkę z wodą. Pyta ile jest wody w butelce (dużo, mało). Potem przewraca butelkę, pyta, czy jest w niej nadal tyle samo wody. 2. Ustawianie butelek według wzrastającej w nich ilości wody. Butelki ustawione są na stoliku przed dzieckiem. Dziecko określa, w której butelce jest najwięcej barwionej wody, a w której najmniej. Ustawia butelki według ilości w nich wody – od tej z najmniejszą ilością, do tej z największą.
3. Dmuchanie w kolejne odkręcone butelki. Porównywanie dźwięków wydawanych przez butelki.
4. Zapoznanie z jednostką objętości płynów. Rodzic wyjaśnia, że objętość płynów mierzymy w litrach. Pokazuje butelki – 1 – litrową i 2 – litrową. Określa, ile wody się w nich zmieści. Sprawdzenie ilości płynów w dwóch różnych butelkach (jedna niska i szeroka, druga wąska i wysoka) za pomocą wspólnej miary. (w obu butelkach ma być tyle samo płynu). Dziecko przelewa do szklanki wodę z jednej butelki, a potem z drugiej i liczy ile szklanek wody było w jednej, a ile w drugiej butelce. Określa, gdzie było jej więcej –( jest tyle samo).

- Zabawa orientacyjno-porządkowa. Rodzic wyklaskuje rytm do marszu, a dziecko chodzi wyprostowane z uniesionymi rękami w górze i wysokim wspięciu na palcach – tak maszeruje wielkolud. Gdy rytm jest przyśpieszony, cichutko biega krasnoludek.

Wyprawka plastyczna – dopasowanie nazw do obrazków. Dziecko wycina obrazki środków lokomocji (nie wycina kwiatów i owadów), wyszukuje, a potem wycina wyrazy – ich nazwy. Przykleja na kartce obrazki, a pod nimi odpowiednie wyrazy. Układa nazw obrazków z liter.

Temat dnia: W teatrze

Zabawy ruchowe. Zabawa orientacyjno-porządkowa. Rodzic wyklaskuje rytm do marszu, a dziecko chodzi wyprostowane z uniesionymi rękami w górze i wysokim wspięciu na palcach – tak maszeruje wielkolud. Gdy rytm jest przyśpieszony, cichutko biega krasnoludek.

- Zabawa ,,Zaczarowane zwierzę”. Na hasło: ,,Zaczarowane zwierzę” dziecko trwa nieruchomo w przysiadzie podpartym. Na klaśnięcie budzi się i chodzi na czworakach. Na dwa klaśnięcia powoli podnosi się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzę zostaje odczarowane i znów staje się dzieckiem. (Zabawę powtarzamy.)

- Ćwiczenia oddechowe. Dziecko leży tyłem na podłodze, ramiona trzyma za głową. Przesuwa ramiona po podłodze w dół do bioder i spowrotem do góry. Po kilku powtórzeniach dołącza do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

- Marsz ze śpiewem.

Karta pracy cz. 4, s. 23. Rysowanie po prawej stronie takich samych wzorów, jakie są po lewej stronie. Ilustracja ruchowa rymowanki ,,Wielki smok”. Wielki smok szedł do przodu kroki trzy, zrobił przysiad i wyszczerzył groźne kły. Skoczył w górę i rozłożył skrzydła swe, latał w koło, by pogubić myśli złe. W chłodnej wodzie pływał żabką też, na czworakach chodził tak jak jeż. Gdy się zmęczył, to zwinięty w kłębek spał, kolorowe sny całą nockę miał. Słuchanie wiersza M. Strękowskiej-Zaręby. Gdy siedzę na widowni i gasną światła w teatrze, kurtyna idzie w górę, wstrzymuję oddech i patrzę. Nagle wszystko ożywa: śpiewają drzewa z papieru, drewniany słowik fruwa, kot w butach zmierza do celu. Przeżywam ich przygody, niezwykłe – aż nie do wiary. Teatr to takie miejsce, w którym możliwe są czary. Kiedy jestem już w domu, wycinam tygrysa w paski i gram teatr dla mamy, i czekam na oklaski. - Czy wy czujecie się podobnie w teatrze? Czy w domu robicie teatrzyk dla rodziców? Zabawy ruchowe. Zabawa orientacyjno-porządkowa. Rodzic wyklaskuje rytm do marszu, a dziecko chodzi wyprostowane z uniesionymi rękami w górze i wysokim wspięciu na palcach – tak maszeruje wielkolud. Gdy rytm jest przyśpieszony, cichutko biega krasnoludek.

- Zabawa ,,Zaczarowane zwierzę”. Na hasło: ,,Zaczarowane zwierzę” dziecko trwa nieruchomo w przysiadzie podpartym. Na klaśnięcie budzi się i chodzi na czworakach. Na dwa klaśnięcia powoli podnosi się do pozycji stojącej, przebierając rękami – zwierzę zostaje odczarowane i znów staje się dzieckiem. (Zabawę powtarzamy.)

- Ćwiczenia oddechowe. Dziecko leży tyłem na podłodze, ramiona trzyma za głową. Przesuwa ramiona po podłodze w dół do bioder i spowrotem do góry. Po kilku powtórzeniach dołącza do ruchów głębokie wdechy (ramiona w górę) i wydechy (ramiona w dół).

- Marsz ze śpiewem.

- Zabawy dowolne w teatr z dzieckiem.



Kochane dzieci!
Zobaczcie jak Tymek pisze ładne literki "ł". Brawo Tymku!
Zachęcam was do przesyłania swoich zdjęć prac.Pozdrawiam was p.Marylka.


Tomek świetnie bawi się w domu. Zrobił naprawdę ładne pisanki. Super.



TYDZIEŃ V

14-17.IV.2020r.

Dbamy o Ziemię

https://www.youtube.com/watch?v=zleExE18fqQ&t=39s

https://vod.tvp.pl/video/domowe-przedszkole,nasza-ziemia,41969

Zabawa z rymowanką.

Dzieci uczą się rymowanki z pomocą nauczyciela. Potem mówią ją ze złością, strachem,smutkiem i radością.

O przyrodę dbamy!

Nie łamiemy,

nie niszczymy

i nic nie depczemy!

Improwizacja ruchowa przy muzyce (nagranie dynamicznej melodii).

Dzieci, wsłuchując się w rytm muzyki i wczuwając się w jej nastrój, wymyślają dowolne ruchy i figury taneczne.

•Zabawa Zapraszam cię do tańca.

Dzieci tańczą swobodnie po pokoju przy nagraniu muzyki tanecznej. Gdy muzyka cichnie, szukają sobie partnera do tańca, kłaniają się mu i przy muzyce rozpoczynają taniec w parach. Tańczą na zmianę – indywidualnie i w parach.

•Zabawa Dotykamy się stopami, kolanami, głowami.

Dzieci stają w parach naprzeciwko siebie, trzymając się za ręce. Rodzic podaje polecenia, a dzieci wykonują zadania.

Dotknijcie się stopami – dzieci podnoszą przeciwległe nogi do góry, na zmianę, prawą i lewą, i starają się dotknąć stopy partnera.

− Dotknijcie się kolanami – podnoszą kolana przeciwległych nóg do góry, na zmianę, prawe i lewe, i zbliżają do kolan partnera.

− Dotknijcie się głowami – wykonują skłon głowy w przód i ostrożnie zbliżają głowy do siebie.

• Zabawa Wielkoludy i krasnale.

Dzieci maszerują dookoła pokoju Na hasło: Maszerują wielkoludy, poruszają się na palcach, ramiona trzymają wyprostowane w górze. Na hasło: Maszerują krasnale – uginają nogi w kolanach, wykonują lekki skłon tułowia i głowy w przód, ramiona trzymają luźno opuszczone i poruszają się małymi krokami.

Wprowadzenie litery ż – małej i wielkiej, drukowanej i pisanej.

Oglądanie zdjęcia żab. Słuchanie ciekawostek na ich temat.

https://www.youtube.com/watch?v=gfKhRnQu-PU

Żaby to rodzina płazów bezogonowych. W Polsce spotykamy: żaby jeziorkowe, żaby wodne, żaby śmieszki, żaby moczarowe, żaby dalmatyńskie, żaby trawne.Mają długi język, którym łowią pożywienie. Charakterystycznym elementem ich budowy są też wydłużone tylne kończyny przystosowane do wykonywania skoków. Lubią wygrzewać się na słońcu, częściowo zanurzone w wodzie lub będąc na słonecznym brzegu. Gdy jest im gorąco – kąpią się. Jedzą owady (osy, muchy, mrówki...), pająki, małe ryby, ślimaki...Chętnie jedzą je jeże, dużo mniej chętnie – bociany (w czasie karmienia młodych zdarza im się łapać żaby).

Analiza i synteza słuchowa słowa żaba.

Dzielenie słowa żaba na sylaby i na głoski.

Pokaz litery ż: małej i wielkiej, drukowanej i pisanej.

Uzupełnianie luk w wyrazach literą ż; odczytanie otrzymanych wyrazów.

.uk wa.ka aba.ur gara.e je.yny le.ak mał.e no.e pla.a twaro.ek

https://www.dzieckiembadz.pl/2017/04/zabawy-na-dzien-ziemi-earth-day.html


Ćwiczenia oddechowe Las iglasty pachnie żywicą.

Dzieci, ustawione w luźnej gromadce naprzeciw otwartego okna, wykonują długi wdech nosem, a następnie wydech powietrza ustami.

Oglądanie albumów, książek przedstawiających roślinność Polski, ze szczególnym zwróceniem uwagi na lasy.

Oglądanie mapy fizycznej Polski; wskazywanie dużych obszarów leśnych, takich jak, np. Puszcza Białowieska, Puszcza Kampinoska, Świętokrzyski Park Narodowy, Tatrzański Park Narodowy.

Wyjaśnienie, że lasy są nazywane płucami Ziemi, bo produkują tlen, którym oddychamy, zatrzymują także pył i kurz, oczyszczając powietrze. Lasy to też domy zwierząt i teren, gdzie rośnie wiele roślin. Są również miejscem relaksu i odpoczynku dla nas, ludzi. Możemy w nich zbierać grzyby, jagody, poziomki, jeżyny, maliny... Z wybranych przez leśników drzew, po ich ścięciu i wysuszeniu, robimy meble, podłogi, a nawet domy. Drzewa iglaste (sosna, jodła,świerk) wydzielają olejki eteryczne, a z ich żywicy robi się syropy.

Słuchanie wiersza A. Widzowskiej Przyjaciele przyrody.

https://przedszkouczek.pl/wp-content/uploads/2020/03/KodowanieOdpady.pdf

Słuchanie opowiadania L. Łącz Leśne opowieści

– Popatrzcie, jacyś ludzie jadą na rowerach w naszą stronę – powiedziała nagle, w środku gęstego lasu, wysoka sosna do swoich koleżanek. – Pewnie znowu zatrzymają się na naszej polanie i zostawią po sobie pełno śmieci. Pamiętacie, jak było w zeszłą niedzielę?

– Pamiętam, pamiętam – westchnął stary dąb. – Pogniecione papiery, jakieś słoiki, torebki foliowe. Ohyda!

– Właśnie, ale tamci byli jacyś inni. Ci wyglądają na rodzinę, bo są i starsze osoby, i dzieci.
Wszyscy mają kaski na głowach i takie fajne odblaski na kurtkach. Tamci, tydzień temu, strasznie hałasowali i krzyczeli do siebie.

– I pewnie przez to, że nie mieli kasków i jechali slalomem między drzewami, ten jeden spadł z roweru i uderzył się w głowę o mój własny korzeń – dodała osika.
– A co pani się tak trzęsie? – zakpił dąb. – Znów się pani czegoś boi?

– Trochę się boję – przyznała się osika.

– Czego tym razem?

– Na przykład tego, że się tu zatrzymają, wyjmą nóż i powycinają na moim pniu jakieś litery.

Wszystkie drzewa zamilkły wystraszone. Zapanowało pełne zgrozy milczenie. Rzeczywiście, taka perspektywa wydawała się być przerażająca.

– Nie bójcie się – odezwała się w końcu sosna. – Ci ludzie jadą cały czas ścieżką i wcale nie wrzeszczą.

Wszystkie drzewa wpatrywały się więc w jedną stronę, gdzie spodziewały się zobaczyć wyjeżdżających zza zakrętu rowerzystów. Po chwili na ścieżce pojawiło się pięć osób – rodzice i troje dzieci. Jadąc, rozglądali się, wyraźnie szukając miejsca na odpoczynek. W końcu trafili na słoneczną polanę.

– Zatrzymajmy się tu – poprosiła mama. – Piękne miejsce. Możemy odpocząć i coś zjeść. Jestem bardzo głodna, zmęczyło mnie pedałowanie w takim tempie. Ledwo za wami nadążyłam.

– Oj, coś nie masz kondycji – roześmiał się tata. – Dawniej to ja nie mogłem cię dogonić.

– Kiedy to było! Teraz nawet dzieci są ode mnie szybsze i nie męczą się tak prędko.

– Tak, tak, mamo – wtrącił się mały chłopiec. – Musisz częściej jeździć na rowerze, a nie ciągle samochodem. Dla zdrowia i dla przyjemności.

– To prawda – mama wyjęła z płóciennej torby kanapki, jabłka i kompot w szklanym pojemniku, a tata zdjął z roweru zwinięty koc. Cała rodzina usiadła i jadła z apetytem.

– Widzę, że na świeżym powietrzu nawet niejadki jedzą po trzy kanapki – zażartował tata.

– Kończcie już. Najlepiej popijcie wodą mineralną. Pobawimy się. Może w wyścigi slalomem między drzewami? Albo... kto przejdzie po tym zwalonym pniu i nie spadnie?

– Ja na pewno wygram! – pisnął najmłodszy chłopczyk.

– Wygrasz, bo rodzice, jak zwykle, dadzą ci fory – mruknął starszy.

– Wcale nie!

– Wcale tak!

– Nie sprzeczajcie się już! – tata tymczasem układał na polanie suche gałązki. – Tu będzie miejsce startu, a tu meta. Ustawcie się! Zaczynamy!

– A mama? – spytała mała dziewczynka.

– Ja chwilę odpocznę, bo potem nie będę miała siły wrócić. Poleżę na słońcu, może się nawet trochę opalę. Dobrze, że wzięłam krem z filtrem przeciwsłonecznym. Poprzednim razem spaliłam sobie nos.

– Pamiętam, wyglądałaś jak klaun z cyrku – zaśmiał się najmłodszy chłopiec.

Na leśnej polanie zaczęły się zawody sportowe. Czas mijał szybko i przyjemnie, ale w końcu zasapany tata zdecydował, że powoli pora wracać do domu.
Wszyscy zaczęli zbierać śmieci, papierki, butelki. Wsiedli na rowery i odjechali.
W lesie panowała cisza. Było już późne popołudnie, ptaki śpiewały coraz ciszej, zwierzęta też układały się do snu. Drzewa trwały w milczeniu.

– Nie do wiary! Wszystko wysprzątali – przerwała milczenie sosna. – Bardzo mili ludzie.

– Rzeczywiście, mili – potwierdził dąb. – Żeby wszyscy byli tacy!

– A właściwie dlaczego ludzie, nawet starsi wiekiem, jeżdżą na wycieczki rowerami? – zamyślił się krzak leszczyny. – Jestem najniższy i widziałem, że ta pani była naprawdę zmęczona, a samochodem byłoby jej łatwiej.

– Jazda rowerem jest o wiele przyjemniejsza i bardziej korzystna dla zdrowia – zatrzęsła się osika. – Pomyśl tylko – gdyby ludzie przyjeżdżali do lasu samochodami, ile byłoby tu spalin i dymu w powietrzu. Dawno byś usechł!
– Ojej, to straszne! – posmutniał krzak leszczyny.

I już nic więcej nie odpowiedział, bo przyznał w duchu, że osika jest bardzo mądra, chociaż tchórzliwa.

Pytania do opowiadania

− O co martwiły się drzewa, widząc ludzi zbliżających się do lasu?

− Jak rodzina zachowywała się w lesie?

− Czy drzewom podobało się zachowanie ludzi?

https://www.mac.pl/edukacja-przedszkolna/piosenki-kolorowystart#ks6

Poszukaj piosenki na CD 2 Kolorowy Start z plusem pozycja 8

Słuchanie piosenki Ochroń Ziemię (sł. i muz. K. Gowik).

I. Mieszkamy na wielkiej kuli.

Ta kula to nasza Ziemia.

Dorośli ciągle na tej Ziemi

chcą wszystko zmieniać.

Wycinają drzewa,

śmiecą na leśnej łące,

czarny dym z kominów leci

Ref.: Ochroń Ziemię, bądź jej przyjacielem.

Ty i ja – jest tu dzieci wiele.

Im więcej nas, tym dla Ziemi lepszy czas.

II. Gdy wszystkie na świecie dzieci

zadbają o piękno Ziemi,

to wszystko skończy się szczęśliwie,

nic się nie zmieni.

W ogromnym kosmosie

Ziemia się nie zgubi,

gdy ją każdy mały człowieknauczy się lubić.

Ref.: Ochroń Ziemię…

Zabawa z wykorzystaniem rymowanki.

Dzieci dobierają się parami i stają naprzeciwko siebie. Powtarzają za rodzicem tekst rymowanki, uderzając raz w swoje dłonie, raz w dłonie partnera.

Żeby w pięknym świecie żyć,

trzeba dbać o niego.

Dać przyrodzie zdrową być –

to zależy od każdego.

Zabawy guzikami.

Dzieci dostają po 10 guzików. Liczą je i podają ich liczbę.

• Układanie dowolnej postaci z guzików. Nazywanie jej.

• Segregowanie guzików pod względem kształtu.

– Czym różnią się guziki?

Dzieci segregują guziki na te w kształcie koła, na kwadratowe i na trójkątne.

Liczą guziki w każdym kształcie i układają przy nich kartoniki z odpowiednimi cyframi.

• Segregowanie guzików pod względem liczby dziurek.

Dzieci segregują guziki na te z dwiema dziurkami, z trzema i z czterema. Liczą guziki z określoną liczbą dziurek i układają przy nich kartoniki z odpowiednimi cyframi.

•Wyszukiwanie guzików mających dwie cechy: są w kształcie koła i mają cztery dziurki.

Dzieci szukają wśród swoich guzików takich, które spełniają te kryteria. Liczą, ile mają guzików okrągłych o czterech dziurkach.

− Na podstawie jakich innych dwóch cech możemy wyszukiwać guziki? (Np. w kształcie trójkąta,

mających dwie dziurki; w kształcie kwadratu, z czterema dziurkami...).

Słuchanie wiersza H. Łochockiej Niezadowoleni.

Rybka srebrna i mała

Krowa rogi ma twarde,

żałośnie zdarte

wzdychała: i harde.

„Tak bym nóżki mieć chciała

Chce mieć na nich kokardę –

przynajmniej kokardy dwie!...”

brak...

A żółw nogi ma grube

i grubą skorupę,

ale chciałby mieć czubek,

bo nie ma, nie!

Dudek czub ma na głowie

i wiecie, co powiem?

Chciałby rogi mieć krowie

na głowie tak!

Pies kokardkę ma białą

i jeszcze mu mało:

skrzydeł mu się zachciało,

dwóch skrzydeł, no?!


Kura skrzydła rozkłada:

coś zmienić by rada,

lecz na myśl jej nie wpada,

co zmienić. Co? Co? Co?


Pytania do wiersza

Z czego były niezadowolone zwierzęta?

Co chciała (chciał) zmienić w swoim wyglądzie ryba (żółw, dudek, rowa, pies)?

Czy kura wiedziała, co chciałaby zmienić w swoim wyglądzie?

Czy skażone środowisko może mieć wpływ na wygląd zwierząt, na ich życie?

Rozmowa na temat: Zaczyna się od jajeczka.

− Jakie zwierzęta wykluwają się z jajek? (Jaszczurki, ptaki, owady, żaby, ryby).

− Czy wszystkie jajka są takie same?

− Czy wszystkie zwierzęta wykluwają się tak jak ptaki?

Ciekawostki

• Jajeczka, które składa ryba, to ikra.

•Bielinek kapustnik składa jajeczka na liściu, którym będą się żywiły gąsienice.

• Ślimak składa bardzo dużo jajeczek na ziemi i wcale się nimi nie interesuje.

• Biedronki, tak jak motyle, składają jajeczka na liściach.

•Jajeczka żaby to skrzek.

Oglądanie zdjęć, obrazków przedstawiających cykl rozwojowy żaby (książki, albumy, internet)

https://www.youtube.com/watch?v=HJsDVkyep_E


Słuchanie opowiadania B. Kosmowskiej Dziwny mecz koszykówki

Rozmowa na temat: Dlaczego sprzątamy, wywozimy śmieci?

– Dziś nauczymy się, jak sprzątać świat – powiedziała nasza pani, a cała klasa w śmiech!

– Świat jest za wielki! – zawołał Kuba.

– Wszyscy go brudzą! – dodała Klara.

– Bez sensu! – prychnęła Miłka. – Nie mogę sprzątnąć pokoju, to jak mam odkurzyć świat?

– Jesteśmy za mali, żeby robić porządek na całej Ziemi! – poparł ją Maciek. A Maciek wszystko wie najlepiej.

– To prawda – uśmiechnęła się pani. – Jesteście mali, ale już potraficie nieźle bałaganić. Aby wasz mały świat lśnił i błyszczał, musicie poznać kilka sposobów na utrzymanie porządku.

Wymyśliłam ciekawą zabawę...

– Sprzątanie zawsze jest nudne! – przerwał niegrzecznie Karol, nasz najlepszy klasowy koszykarz.

– A gra w kosza? – pani uśmiechnęła się do Karola. – Czy też jest nudna?

– Zagrajmy w kosza! – Karolowi zaświeciły się oczy.

– Właśnie to zrobimy! – odpowiedziała tajemniczo pani i postawiła na swoim biurku kolorowe wiaderka.

– To będą kosze do naszej gry – oznajmiła. – Spójrzcie, czym będziemy do nich celować...

Patrzyliśmy z niedowierzaniem, jak pani wyciąga z wielkich toreb coraz bardziej zdumiewające przedmioty. Kartony po mleku i sokach, gazety, pocięte papierki, butelki i słoiki. Jakieś

metalowe zakrętki i gwoździe. Nawet ogryzki jabłek, nieświeże owoce i ziemniaczane obierki!

Biurko powoli zamieniało się w barwny śmietnik. A pani z dziecięcą radością śmieciła dalej!

„O rany! Gdyby teraz ktoś ważny zobaczył naszą panią, pewnie dostałaby uwagę do dziennika!” – pomyślałam z przestrachem. Bo my bardzo lubimy naszą panią.

– Na co czekacie? – pani spojrzała na nas ze zdumieniem. – Do roboty! Mam tu jeszcze sporo

różnych śmieci. Rozrzućmy je wokół siebie!

Natychmiast ruszyliśmy z pomocą. A kiedy już udało nam się zrobić bardzo, ale to bardzo wielki

bałagan, spojrzeliśmy z przerażeniem po naszych ławkach. Wszędzie walały się niepotrzebne i zużyte rzeczy.

– Brzydko tu. Jak w moim pokoju – szepnął Jasiek.

– Brudno jak na naszym podwórku – westchnęła Laura.

– A zatem – pani włożyła na głowę czapkę z napisem „Ratownik świata” – przejmuję dowództwo w akcji: „Trafiaj celnie do kosza”.

To była cudowna zabawa! Otrzymaliśmy zadanie, aby do wiaderek, czyli koszy, jak upierał się Karol, wrzucać właściwe śmieci. Pani przygotowała dla nas czapki z takimi napisami, jakie widniały na koszach. Niebieskie były z hasłem PAPIER. Żółte – PLASTIK I METAL. Na białych czapkach napisano SZKŁO BEZBARWNE, a na zielonych – SZKŁO KOLOROWE. Ja krążyłam po klasie w czarnej czapce, na której widniały słowa: ODPADY MIESZANE. Pięć drużyn prześcigało się, aby jak najszybciej zapełnić swoje wiaderka. Klasa piękniała z każdą chwilą. Nigdy nie sądziłam, że sprzątanie może być takie przyjemne! A kiedy już wszystkie śmieci znalazły się we właściwych koszach, pani wyjaśniła nam, do czego służy taka segregacja.

– Czy ktoś wie, co oznacza słowo recykling? – zapytała.

– To robienie nowych rzeczy ze starych! – wykrzyknął Maciek, bo on wszystko wie najlepiej.

– Brawo! – zgodziła się pani. – Pomyślcie, jak łatwo zdobyć surowce na nowe rzeczy. Wystarczy zadbać o stare. Jeśli je zbierzemy do wspólnego kosza, czyli kontenera, mogą stać się po raz kolejny szkłem, plastikiem albo metalem. Dlatego segregacja śmieci oraz sprzątanie są takie ważne.

– Recykling, recykling – powtarzał Kuba, kiedy wracaliśmy ze szkoły. – Wiesz, Zośka, to dobrze brzmi, ten recykling – powiedział wreszcie. – Chyba tak nazwę mojego psa. Tata powiedział, że będę mógł go mieć, jak zacznę dbać o porządek...

Rozmowa na temat opowiadania.

Co zaproponowała pani dzieciom?

Na czym polegał ten mecz koszykówki?

Co nam daje segregowanie śmieci?

Wyjaśnienie pojęcia recykling.

Jest to robienie nowych rzeczy ze starych. Jeśli zbierzemy razem odpady szklane czy metalowe,

to po przerobieniu znów będą szkłem czy metalem.

• Określanie kolorów pojemników na dane odpady.

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/04/PLANSZA-1.pdf

http://boberkowy-world.blogspot.com/2014/04/dbamy-o-nasza-ziemie-promowanie.html

Poproś o uruchomienie stromy z Królikiem Maurycym i baw się online w gry ekologiczne

http://nauczyciele.mos.gov.pl/index.php?mnu=31



Mam taką propozycje abyście wykonali wspólnie, rodzinnie kolorowe pisanki na święta dowolną techniką. Chciałabym, aby rodzice zrobili zdjęcia wam z waszymi pracami i wysłali na mój adres pocztowy podany wyżej. Postaram się, aby zostały umieszczone na stronie naszego przedszkola.
Miłej zabawy i Zdrowych, Wesołych Świąt Wielkanocnych !


Ciekawe linki do tematu " Wiosna na wsi"

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/ksplus-6l-kp-cz3.pdf str 82-95
https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/kolorowy_start_zplusem_6latek_czytam_pisze_licze.pdf
str 76-77
https://www.dzieckiembadz.pl/search?q=na+wsi - pobawcie naśladując zwierzęta domowe
a odgłosów posłuchajcie oglądając filmiki z tej strony

https://www.youtube.com/watch?v=qz0wkrTtCLw
https://vod.tvp.pl/video/domowe-przedszkole,co-slychac-na-wsi,45831
https://przedszkouczek.pl/2019/03/29/zwierzeta-na-wsi/
http://chomikuj.pl/Krystian49/Muzyka+MP-3/Biesiadne/Biesiadne+-+Stary+Donald+farm*c4*99+mia*c5*82,15789951.mp3

Opowiadanie do słuchania na stronie
https://www.youtube.com/watch?v=3Lt0tGMxzZY

Zaproś mamę, tatę, kogo masz w pobliżu do tańca „ Kaczuszki”

https://www.youtube.com­/watch?v=3DZ6i43QXE0

Wszystko o mleku znajdziecie na tych filmikach
Produkty mleczne https://www.youtube.com/watch?v=Veacl9J-yrQ
https://www.youtube.com/watch?v=oj1mHoVIjk4
https://www.youtube.com/watch?v=y_gXAlEJCik

Możecie również obejrzeć ciekawy eksperyment pt. Kolorowe mleko, tylko pamiętajcie, że nie nadaje się ono już do picia.
https://www.youtube.com/watch?v=stg9EYDGn4g
https://www.mac.pl/edukacja-przedszkolna/piosenki-kolorowystart#ks6

TYDZIEŃ IV
06.04-10.04.2020

Temat tygodnia: WIOSNA NA WSI

KROWA AUTOSTRADOWA

Zabawa dydaktyczna ,,Zwierzęta wiejskie i leśne”. Rodzic podaje nazwy zwierząt, a dziecko określa czy leśne, czy domowe. (koń, wilk, krowa, lis, owca, gęś, wiewiórka, kura, kaczka, kuna, dzik, pies, sarna).

Zabawa ruchowa ,,Lis jest, lisa nie ma”.

Dziecko – kura - chodzi, przykuca, dziobie ziarna, grzebie nogą w ziemi. Na hasło ,,lis” dziecko nieruchomieje. Na hasło ,,Lisa nie ma” powraca do czynności kury.

Słuchanie wiersza Ludwika Jerzego Kerna ,,Krowa autostradowa”

Z Mikołowa do Chorzowa pędziła autostradą krowa.

Machała ogonem, kręciła głową,

ale gnała prawidłowo.

Pieszych mijała w sposób tak śmiały,

że autobusy jej klaskały.

Gdy chciała skręcać, za każdym razem

znać dawała kierunkowskazem.

Dwa je miała na rogach dwu

i sygnał dźwiękowy typowy dla krowy:

,,muuuuuuu!”

Pędziła więc krowa galancie,

wyprzedziła pańcię w ,,trabancie”

(Inżynierową z Nowej Huty,

a trabant stał, bo był zepsuty),

potem motocykl, rowerów parę.

i jedno stare konisko kare.

Koń spokojnie to skomentował:

,,ho, ho, sportowa krowa, wyścigowa!

Ale w końcu zrobi się draka,

bo jaka krowa zna się na znakach?…”

Źle jednaże ocenił krowę,

krowa znała znaki drogowe.

Zakręty przepisowo brała,

gdzie trzeba było zwolnić – zwalniała,

a stop gdy tylko widziała stawała.

Najbardziej jednak z przyczyn rodowych,

wzruszszał ją inny znak drogowy:

trójkąt z portretem idącej krowy.

Świadczy to o tym (tak bym to ujął),

że krowy chętnie tu spacerują.

Chciała więc krowa, by ją widziano,

by ją w rodzinie podziwiano,

że nie jest taką zwykłą krową,

lecz nowoczesną, autostradową.

A skąd się w krowie wzięła ta chęć,

wyjaśnię krótko, raz dwa, pięć…

Otóż krowa dzieliła oborę

z pewnym bardzo rozmownym traktorem.

Spędzali wspólnie długie wieczorki,

gdy ona z łąki wracała, on z orki.

Miał opowiadań moc, trajkotał nieraz całą noc.

Krowa, dzięki tej konwersacji,

poznała tajniki motoryzacji.

Uwierzyła w swą wielką gwiazdę

i zapragnęła być pojazdem.

Z obory cicho wyszła za dom

i popędziła autostradą.

Właściciel krowy pan Antoni,

za skarby by jej nie dogonił,

gdyby nie to, że ledwo żywa,

postanowiła nabrać paliwa.

(pojazd pędzący na cały gaz,

musi to robić co jakiś czas).

Tam też, pod stacją benzynową,

schwytano krowę autostradową.

Na skobel zamknięto ją w oborze,

ale czy to co pomoże?


Rozmowa na temat wiersza.

- Co robiła krowa na autostradzie?

- Czy krowa znała znaki drogowe?

- Kogo wyprzedziła?

- Kto zachęcił krowę do bycia pojazdem?

- Gdzie krowa została złapana?


Zabawa ,,Lis jest, lisa nie ma”


Zwierzęce rymowanki - kończenie zdań:

Wlazł kotek na…

Przyszła koza do…

Polną dróżką gąski trzy, gęsiego sobie…

Kaczki po podwórku dreptały I wesoło... (kwakały)

Kogut stoi na kurniku, głośno pieje…

Piesek pełną miskę miał, szczekał sobie...

*Zwierzęta wiejskie - Lepienie z plasteliny.


– F jak farby

Cele główne: zapoznanie z literą f – małą i wielką, drukowaną i pisaną, utrwalanie poznanych liter.

Cele operacyjne:

Dziecko: rozpoznaje i nazywa literę f – małą i wielką, drukowaną i pisaną. Rozpoznaje i nazywa poznane litery.

- Oglądanie obrazków zwierząt z wiejskiego podwórka w książkach z domowej biblioteki. Nazywanie zwierząt, dzielenie ich nazw na sylaby i głoski.

- Ćwiczenia poranne

* - Ćwiczenia głowy i szyi – Koń kiwa głową. Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, z rękami ułożonymi na kolanach, wykonuje skłony w przód i w tył z wydłużeniem szyi i lekkim przyciąganiem brody.

* - Ćwiczenia zręczności – Koń na biegunach.

Dziecko w siadzie skrzyżnym, chwyta za stopy od zewnętrznej strony, wygina plecy jak bieguny konia – lekko huśta się w tył, na plecy i w przód do siadu.

* - Ćwiczenia równowagi – Koń grzebie nogą. Dziecko maszeruje z wysokim unoszeniem kolan. Na hasło Konie zatrzymuje się, rży i grzebie nogą – lekko uderza o podłogę palcami lewej i prawej stopy, na zmianę.

* - Zabawa Konie i wózki. Dziecko z drugą osobą, tworząc parę, staje jedno za drugim. Pierwsza osoba podaje do tyłu ręce i powstaje wózek z koniem. Biegają w różnym tempie, przeplatając bieg marszem. Po pewnym czasie następuje zamiana ról.

* - Na koniec spokojny marsz.

- Wprowadzenie litery f – małej, wielkiej, pisanej i drukowanej.

Mieszanie kolorów. Należy przygotować trzy słoiki z farbą żółtą, czerwoną i niebieską i trzy puste słoiki. Prosimy dziecko aby przypomniały jakie kolory powstaną przez zmieszanie farb:

* żółtej z niebieską

* niebieskiej z czerwoną

* czerwonej z żółtą.

Po każdej odpowiedzi mieszane są farby.

* Dzielenie słowa farby na sylaby i głoski.

* Co słyszysz na początku słowa?

- Podawanie słów zaczynających się głoską f – (fajka, flaga, foka), mających ją w środku (agrafka, delfin, perfumy) i na końcu (elf, kilof, traf). Z ilu głosek składa się słowo farby? Narysuj tyle (małych) prostokątów ile jest głosek. Wypowiadanie głoski f długo ffffyyyy, krótko f f f f f f… . co możesz powiedzieć o głosce f ? (spółgłoska). Ułóż z liter wyraz farby. Wyszukiwanie imion rozpoczynających się głoską f (Franek, Filip, Felicja, Florentyna).

- Podziel imię Franek na sylaby, głoski, narysuj tyle prostokątów, ile słyszysz głosek.

- Pokaz litery f małej i wielkiej, drukowanej i pisanej. Umieszczenie liter pod modelami słów farby, Franek. (modele to narysowane prostokąty).

- Zabawa ruchowa – Dotknij. Dziecko biega, na dźwięk tamburynu (lub innego dźwięku) dotyka przedmiotu w kolorze wymienionego przez rodzica.

- Zabawa W jakim kolorze? Należy przygotować napisy zwierząt barany, konie, kury, koguty, kozy, krowy, indyki. Rodzic pyta: W jakim kolorze są: barany, konie…?. Zadaniem dziecka jest odszukanie właściwego wyrazu.

- Układanie wyrazów z literą f. Rodzic podaje nazwy, a dzieci układają wyrazy z liter. (farby, agrafka, futro, figura, firanka, fala, rafa, flet, sofa, wafel, gofry, figi, foka… .)

Karty pracy cz. 3, s. 82, 83 84, 85.

*- Oglądanie obrazka. Wskazywanie tego, co w swojej nazwie ma głoskę f. Czytanie tekstu.

*- Dzielenie nazw obrazków na głoski. Rysowanie pod obrazkami tylu okienek, z ilu głosek składają się ich nazwy. Czytanie połączeń litery f z poznanymi literami. Czytanie wyrazów ukrytych w plątaninkach.

*- Tworzenie wyrazów poprzez naklejanie odpowiednich liter w pustych okienkach. Rozwiązywanie krzyżówki. Odczytanie hasła.

*- Kreślenie liter pisanych F,f na podłodze, w powietrzu, na plecach rodzica. Pisanie liter po śladach i samodzielnie.

- Karta pracy Czytam, piszę, liczę, s. 76

- Obserwowanie przyrody wiosną.

- Zabawa ruchowo-naśladowcza W wiejskiej zagrodzie. Dzieci naśladują ruchy i głosy wiejskich zwierząt, których nazwy podał rodzic.

- Piosenka Kurczątka ( autor nieznany, melodia ludowa).

Kurczątka, kurczątka w stodole były,

malutką dziureczką powychodziły.

„Widziałeś chłopczyku?”

Widziałem, panie.

Malutką dziureczką patrzyłem na nie”.


* Awantura na wiejskim podwórku.

Cele główne: rozwijanie mowy, rozwijanie sprawności fizycznych.

Cele operacyjne: wypowiada się na temat opowiadania, aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach.

I
Karta pracy, cz. 3, s. 86.

Kolorowanie rysunku według wzoru. Określanie czyje to dziecko. Naśladowanie głosów zwierząt żyjących na wsi. Rodzic mówi nazwę zwierzęcia, a dziecko naśladuje jego głos.

- Ćwiczenia poranne

* - Ćwiczenia głowy i szyi – Koń kiwa głową. Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, z rękami ułożonymi na kolanach, wykonuje skłony w przód i w tył z wydłużeniem szyi i lekkim przyciąganiem brody.

* - Ćwiczenia zręczności – Koń na biegunach.

Dziecko w siadzie skrzyżnym, chwyta za stopy od zewnętrznej strony, wygina plecy jak bieguny konia – lekko huśta się w tył, na plecy i w przód do siadu.

* - Ćwiczenia równowagi – Koń grzebie nogą. Dziecko maszeruje z wysokim unoszeniem kolan. Na hasło Konie zatrzymuje się, rży i grzebie nogą – lekko uderza o podłogę palcami lewej i prawej stopy, na zmianę.

* - Zabawa Konie i wózki. Dziecko z drugą osobą, tworząc parę, staje jedno za drugim. Pierwsza osoba podaje do tyłu ręce i powstaje wózek z koniem. Biegają w różnym tempie, przeplatając bieg marszem. Po pewnym czasie następuje zamiana ról.

* - Na koniec spokojny marsz.

II
- Ćwiczenia w Książce, s. 70, 71. Czytanie, co mówią zwierzęta. Wskazywanie zwierząt na obrazku. Czytanie tekstu o zwierzętach z wiejskiego podwórka. Wymień nazwy zwierząt przedstawionych na obrazku.

- Słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego Awantura na wiejskim podwórku.

Wczesnym rankiem konie wybiegły ze stajni i pogalopowały na łąkę. Zaraz po koniach krowy, nie spiesząc się (po porannym dojeniu), wyszły z obory i pomaszerowały na pastwisko. W chlewiku chrumkały świnki zajadając ze smakiem paszę z koryta. Gdy konie i krowy pasły się na łące, gospodyni otworzyła drzwi kurnika i na podwórko wysypał się drób. Pierwszy – kogut – stąpał dumnie unosząc głowę. Za nim szły kury i biegły kurczęta. Potem gąsior, a za nim szły gęsiego gęsi i gęsięta, a na samym końcu, kołysząc się w kaczym chodzie, wędrował kaczor z kaczkami i kaczętami. Kury jak zwykle zaczęły Grzebać w piasku w poszukiwaniu czegoś do zjedzenia. Kaczki taplały się w błotnistej, kałuży, czego nie robiły nigdy kury, bo kury nie lubią wody. Wiadomo – zmokła kura nie wygląda zbyt ciekawie. Białe kaczki w błocie zrobiły się szare i podążały do sadzawki za domem, gdzie pływały już gęsi. Odważny gąsior machał skrzydłami i zasyczał na Burka, który chłeptał mulistą wodę z sadzawki. Burek zaszczekał na gąsiora, niegroźny, bo uwiązany na sznurku do budy. Sznurek Burka był długi, wystrzępiony, zasupłany i powiązany w wielu miejscach. Niegdyś był bardzo mocny, ale od słońca, deszczu, a przede wszystkim psich zębów i pazurów wyraźnie osłabł i czasami się urwał. Dzień był piękny, słoneczny, ale coś nieokreślonego wisiało w powietrzu. Jakiś niepokój, poczucie zagrożenia. Pierwsze rozgdakały się kury, które miały coś do kaczek.

- Jak można taplać się w błocie! Kaczki to straszne brudasy! Moje kurczaczki skaczą wdzięcznie, a kaczki mają krótkie nóżki (jak zwykle u kaczuszki) i kaczy chód! Idą, kołysząc się na boki, i ciągle chlapią się w wodzie! Chodźcie, moje kurczątka, nawet nie próbujcie się bawić z tymi brudaskami!

A na to kaczki:

- Kwa, kwa, myślałby kto! Kury boją się wody, bo nie ma bardziej żałosnego stworzenia od zmokłej kury! A gdyby przyszła wielka ulewa i zalała podwórko? Wszystkie kurczątka by się potopiły!A moje kaczęta tylko by się śmiały, bo one od małego uczą się pływać! Tak, tak, kwak, kwak! - zakwakała kaczka i odwróciła się ogonem do kur, okazując im swoje lekceważenie!

- Gę, gę, pływanie to najważniejsza rzecz pod słońcem! - zagęgała gęś i żeby okazać swoją wyższość, zanurkowała w stawie, a za nią gąsięta. - Moje małe pływają pod wodą jak rybki, a jak zechcę, nauczę je latać! Chodzą za mną gęsiego, jak po sznurku.

- Kwa, kwa, racja, racja, moje kaczęta też chodzą i pływają za mną, jedno za drugim!Nie oddalają się od siebie, nie rozbiegają się! A te kurczaki chodzą gdzie chcą, grzebią w ziemi, wzniecając tumany kurzu, wszystkie kury bez przerwy kurzą i chodzą okropnie zakurzone! Boją się czstej wody jak diabeł wody święconej! I pewnie od kurzu dostają kurzej ślepoty!

- A- kwak!! - kichnęła kaczka. - TO od kurzu!

- Raczej od zimnej wody i błota! - przygdakała jej kura.

- Kwa, kwa, kąpiele błotne są bardzo zdrowe!

- Ko, ko, chyba tylko dla brudasów!

- Kwa, kwa. Błoto dobrze robi na pierze!

- Ko, ko zwłaszcza, gdy się pierza nie pierze!

- A każda kura się kurzy!

- Ko, ko, jeszcze zobaczycie, jak będą z was drzeć pierze! Ko, ko, skubane gęsi, skubane kaczki, będą z was darli białe kłaczki, białe piórka, białe puchy gospodarzom na poduchy, dla chłopaka i dziewczyny ciepłe jaśki i pierzyny, na kurtki puchowe zimowe!

- Gę, gę, kwa, kwa , z braku wołu kury skubią do rosołu!

Kury trochę się stropiły. Co też gęsi i kaczki miały na myśli? Kłótnia kur, gęsi i kaczek mogłaby trwać w nieskończoność, gdy pojawił się intruz. Nad podwórkiem zawirował cień. Ptaki rozbiegły się na wszystkie strony, gęsi zanurkowały w wodzie, kaczki chlapnęły w błoto, a kury mogłyby po strusiemu schować głowy w piasek, ale w ptasim móżdżku miały na tyle rozumu, że wybrały inną kryjówkę. Czym prędzej wparowały do budy Burka, z którym wcześniej miały na pieńku, bo wyjadały mu żarcie z miski. Burek szczeknął i chciał pogonić kury, gdy wtem dostrzegł krążącego jastrzębia.

- Hau, hau, szczeknął. Wróg, wróg, precz, precz!

Kury w budzie były bezpieczne,ale kaczki i gęsi nie mogły w nieskończoność pływać pod wodą. Ledwie któreś z kacząt lub gąsiąt wynurzało głowę, a zaraz drapieżny jastrząb szybował w jego stronę z wyciągniętym dziobem i szponami.

- Hau, hau! Precz, precz! - rozpędził się i skoczył. Sznurek naprężył się, puściło kilka nadwątlonych włókien, ale sznurek wytrzymał i Burek wylądował na plecach. Skoczył drugi raz – kolejne włókna się zerwały, ale sznurek nie puszczał. Cofnął się pod budę, rozpędził się, nadwyrężony sznurek pękł, a Burek wystrzelił jak z procy prosto w jastrzębia, który właśnie chwytał przerażone kaczątko w swoje szpony.

- Wara, wara! - wrzasnął Burek na jastrzębia, który musiał obejść się smakiem. Odleciał, utraciwszy kilka piór.

A tu, co się dzieje? Burek, do budy! - krzyknął gospodarz, który właśnie wrócił z pola do domu na obiad i zaparkował traktor na podwórku. Widząc rozgdakany, rozkwakany i rozgęgany drób, uznał Burka za sprawcę awantury i chciał mu dać burę. Nagle jego wzrok padł na walące się jastrzębie pióra wyrwane z ogona drapieżnego ptaka.

- Brawo, Burek, dzielny, dobry pies! Uratowałeś drób! Przyniósł michę pełną psich smakołyków i odgonił kury, które bardzo lubiły zaglądać do psiej miski.

- Jak ja nie lubię tych Ptaszydeł! - burknął Burek. Wlazł do budy, wyciągnął się, położył głowę na przednich łapach i zasnął.

Rozmowa na temat opowiadania

- Co działo się rano na wiejskim podwórku?

- O co kłóciły się kaczki z kurami?

- Za kim były gęsi?

- Kto zaatakował drób?

- Co zrobił pies Burek?

Karta pracy Czytam, piszę, liczę. s.77. Nazywanie zwierząt przedstawionych na obrazku. Odszukanie wśród naklejek wyrazów – ich nazw - i naklejenie pod odpowiednimi obrazkami zwierząt.

- Ćwiczenia gimnastyczne

* Bieganie.

* Dziecko w siadzie skulnym rozkrocznym – uderza o kolana: dłońmi, pięściami, łokciami, rozcierają kolana, spychają je do podłogi i unoszą.

* W siadzie – wykonuje wymachy nóg i bezwładne przewroty.

* Czołga się po podłodze i turla się.

* Podskoki w miejscu.

* Skłony w przód i na boki.

* Krążenie ramion – w przód i w tył.

* Krążenie biodrami w prawą i w lewą stronę.

* Relaks – leżenie i głębokie oddychanie.

- Słuchanie wiersza L. Łącz Wesołe podwórko

Skąd wiedziała mała gąska, że potrafi pływać?

A źrebaczek kogo spytał,czy będzie miał grzywę?

To gęś mama do jeziora drogę pokazała,

a klacz gniada źrebaczkowi wszystko powiedziała.

Bez mamusi smutno, nudno, przestraszył się kotek,

zgubił mamę, teraz szuka, aż wskoczył na płotek.

I cielaczek się rozgląda, bo nie widzi mamy,

krówka ryczy, biega wkoło, od domu do bramy.

Bo najlepiej jest przy mamie – bezpiecznie wesoło,

świnka leży, a tuż obok sześć prosiąt wokoło.

Kogut pieje, gdacze kura, kurczak popiskuje.

Zgadnij teraz, kto swych małych szczeniaków pilnuje?

- Jak nazywają się młode: kury, kota, psa,świni, konia,krowy?

- Karty pracy cz. 3 s. 87. Nazywanie par zwierząt – rodziców. Odszukanie wśród naklejek zdjęć ich dzieci i naklejenie obok ich rodziców. Nazywanie dzieci zwierząt.

Zabawa ruchowa skoczna Skoki konika – Dziecko naśladuje konia – w podskokach biega w różnych kierunkach i rży. Na sygnał zatrzymuje się.


Kaczuszka


Cele główne:

- rozwijanie mowy,

- rozwijanie sprawności manualnych.

Cele operacyjne:

Dziecko:

- słucha wierszyka,

- wykonuje kaczuszkę techniką origami.

Środki dydaktyczne: wiersz Kaczuszki, klocki w kształcie figur geometrycznych, Wyprawka plastyczna, Karty pracy cz. 3. s. 88, 89.


Wiersz - Kaczuszki


Na trawniku są kaczuszki.

Wszystkie mają żółte brzuszki.

Żółte mają też skrzydełka,

bo są z puchu jak kołderka.


Mama kwacze: - drogie dzieci

słońce dzisiaj mocno świeci.

Chodźmy razem do staweczku,

wykąpiemy swe pióreczka.


Kąpią w stawie się kaczuszki,

umoczyły sobie brzuszki,

umoczyły też skrzydełka.

Radość kaczek z wody wielka.


Trzeba dzieciom wszystkim wiedzieć.

Kaczki w wodzie lubią siedzieć.

Czyste piórka wszystkie mają.

O swój wygląd zawsze dbają.


>Rozmowa na temat wiersza

- Gdzie były kaczuszki?

- Jak wyglądały?

- Dokąd poszły z mamą? I co tam robiły?

- Dlaczego kaczki lubią siedzieć w wodzie?

Układanie sylwet zwierząt z wiejskiego podwórka z klocków w kształcie figur geometrycznych.

- Liczenie klocków w określonym kształcie użytych do ułożenia każdego zwierzęcia.


Zabawa - Naśladujemy różne sposoby chodzenia.

Dziecko za rodzicem naśladuje różne sposoby chodzenia

* - Chód piano - stawia na podłodze stopy miękko od palców , bez akcentowania.

* - Chód forte – stawia stopy energicznie, całą płaszczyzną na podłodze.

* - Chód tyłem – przenosi ciężar ciała wraz z krokami do tyłu (głowy zwrócone w bok, kontrolują wzrokiem kierunek ruchu).

* - Chód bokiem – odwraca stopy i kolana nogi wykonującej krok w kierunku ruchu.

* - Chód ze wspięciem na palce – zwracanie uwagi na zachowanie równowagi.

* - Chód na piętach.

* - Chód w przysiadzie – wykonuje ruchy sprężynujące kolanami i stawami biodrowymi.

* - Chód kaczy – idzie powoli kręcąc biodrami.

- Wykonanie kaczuszki techniką origami (Wyprawka plastyczna nr 17)

Omawianie wyglądu kaczki.

- Czy kaczka jest ptakiem? Wymień jej cechy ptasie.

- Czy kaczki z wiejskiego podwórka fruwają?

- jak nazywamy ptaki, które nie fruwają?

Omówienie sposobu wykonania kaczki.

Wycinanie elementów. Zaginanie ich i składanie według wzoru. Porządkowanie miejsca po pracy.

Karta pracy, cz 3, s.88.

Układanie zadań tekstowych na dodawanie i na odejmowanie. Wpisywanie odpowiednich liczb i znaków.

Historyjka Do czego jest potrzebne mleko? (Wyprawka plastyczna).

* Wspólne omówienie obrazków historyjki.

* Wycinanie obrazków historyjki.

* Opowiadanie historyjki.



Odszyfrowujemy nazwy zwierząt


Cele główne:

- rozwijanie logicznego myślenia,

- rozwijanie sprawności fizycznych.

Cele operacyjne:

Dziecko:

- odszyfrowuje wyrazy – nazwy zwierząt,

- aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach.

Środki dydaktyczne: przysłowia, Karty pracy, cz. 3 s. 90, 91, 92, 93.


Zapoznanie z przysłowiami, które dotyczą zwierząt hodowanych na wsi.

* - Gdy kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała.

* - Zapomniał wół jak cielęciem był.

* - Koń ma cztery nogi i tak się potyka.

* - pasuje jak wół do karety.

* - nie kupuj kota w worku.

* - Przyczepić się jak rzep do psiego ogona.

Próby wyjaśnienia przysłów.

Karta pracy Cz. 3 s. 90


* Rozmowa o tym po co prowadzimy hodowlę zwierząt na wsi.

- Jakie znacie zwierzęta hodowane na wsi?

- Po co mamy owce i barany na wsi?-

- Po co mamy gęsi, kaczki, kury?
* Łączenie liniami zdjęć zwierząt z obrazkami tego, co dzięki nim mamy. Rysowanie szlaczków po śladach.

- Ćwiczenia poranne

* - Ćwiczenia głowy i szyi – Koń kiwa głową. Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, z rękami ułożonymi na kolanach, wykonuje skłony w przód i w tył z wydłużeniem szyi i lekkim przyciąganiem brody.

* - Ćwiczenia zręczności – Koń na biegunach.

Dziecko w siadzie skrzyżnym, chwyta za stopy od zewnętrznej strony, wygina plecy jak bieguny konia – lekko huśta się w tył, na plecy i w przód do siadu.

* - Ćwiczenia równowagi – Koń grzebie nogą. Dziecko maszeruje z wysokim unoszeniem kolan. Na hasło Konie zatrzymuje się, rży i grzebie nogą – lekko uderza o podłogę palcami lewej i prawej stopy, na zmianę.

* - Zabawa Konie i wózki. Dziecko z drugą osobą, tworząc parę, staje jedno za drugim. Pierwsza osoba podaje do tyłu ręce i powstaje wózek z koniem. Biegają w różnym tempie, przeplatając bieg marszem. Po pewnym czasie następuje zamiana ról.

* - Na koniec spokojny marsz.

Zabawa matematyczno-językowa Układamy wyrazy.


Rozszyfrowanie wyrazów. Rysowanie ich rozwiązań.


C zwarty wyraz do odszyfrowania: krowa.


- Ćwiczenia gimnastyczne

* Bieganie.

* Dziecko w siadzie skulnym rozkrocznym – uderza o kolana: dłońmi, pięściami, łokciami, rozcierają kolana, spychają je do podłogi i unoszą.

* W siadzie – wykonuje wymachy nóg i bezwładne przewroty.

* Czołga się po podłodze i turla się.

* Podskoki w miejscu.

* Skłony w przód i na boki.

* Krążenie ramion – w przód i w tył.

* Krążenie biodrami w prawą i w lewą stronę.

* Relaks – leżenie i głębokie oddychanie.

Kara pracy cz. 3 s. 91.czytanie nazw zwierząt i zdrobnień tych nazw. Dopowiadanie pozostałych zdrobnień.

Rozmowa na temat prac na wsi.

- Na czym polega praca rolnika? Czy to tylko praca w polu?

- Czy zwierzęta trzeba regularnie karmić?

- Czy często się sprząta po zwierzętach?

Wyjaśnić należy dziecku, że o zwierzęta trzeba dbać codziennie i kilka razy dziennie je karmić.

Kara pracy cz. 3 s. 92.

Opowiadanie o tym, co ludzie robią wiosną (i nie tylko) na wsi. Przyporządkowanie ikonek odpowiednim czynnościom.

TYDZIEŃ III
30.03-03.04.2020 r.

Temat tygodnia: WIELKANOC

Dzień pierwszy - J jak jajka
Ciekawostki o Wielkanocy
- Wielkanoc nazywana jest Świętem Zmartwychwstania Pańskiego. Chrześcijanie obchodzą ją na pamiątkę zmartwychwstania Chrystusa. Wierzą, że ofiarował swoje życie, żeby odkupić winy ludzi.
- Zwierzęciem ofiarnym przez wiele, wiele lat był baranek, dlatego został on symbolem ofiary Chrystusa.
- Jajka z czasem zaczęto święcić, traktując je jako symbol rodzącego się życia.
- Zające traktowano jako symbol płodności, dostatku i wierzono, że to zając przynosi świąteczne jajka.
- Ważnym symbolem zbliżających się świąt jest Niedziela Palmowa, podczas której święcone są palmy. To nawiązanie do witania Chrystusa wjeżdżającego do Jerozolimy.
- Ważnym symbolem Wielkanocy są pisanki. Tradycja malowania jajek jest znana od starożytności. Do farbowania jaj używano: Łupinek cebuli, zielonego owsa, szpinaku, kory drzew. W niektórych regionach Polski wydrapowano wzory na pomalowanych skorupkach lub oklejano jajka sitowiem, wycinankami z papieru, tkaniną.

Zabawy ruchowe
- Kura. Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym z rękami złożonymi z tyłu – jest kurą. Na hasło kura wstaje i spaceruje po pokoju grzebiąc nogami w ziemi w poszukiwaniu jedzenia, a potem dziobie odnalezione ziarenko, uderzając palcem w podłogę.
- Jastrząb i kura. Jastrząb staje z boku w wyznaczonym miejscu. Kura porusza się swobodnie. Na hasło jastrząb – jastrząb wybiega i łapie kurę. Kura, która przysiądzie jest bezpieczna i jastrząb nie może jej dotknąć.
- Zajączki. Dziecko wykonuje przysiad podparty. Na hasło: zając skacze – dziecko naśladuje skok zająca. Na hasło: zając staje słupka – w przysiadzie prostuje tułów do pionu i układa ręce w skrzydełka.
- Ćwiczenie równowagi
Dziecko maszeruje z wysokim unoszeniem kolan. Na polecenie zatrzymuje się, staje na jednej nodze, i opiera stopę o kolano nogi na, której stoi.
- Spokojny marsz na zakończenie.

WPROWADZENIE LITERY J na podstawie wyrazu – jajko.
- Oglądanie obrazków, zdjęć różnych jajek (kurzych, przepiórczych, gęsich, strusich). Porównywanie ich wyglądu.
- Podawanie nazw zwierząt wyklutych z jajek (ptaki, węże, krokodyle, dinozaury).
- Dzielenie wyrazu jajko na sylaby i głoski. Podawanie słów rozpoczynających się głoską j (jeleń, jagody, jogurt…), mającą ją w środku (kajak, fajka, bajka…) i na końcu (kraj,maj, klej), podawanie imion rozpoczynającą się głoską j (Jola, Janek, Justyna, Judyta). Dzielenie wybranego imienia na sylaby i głoski.
- Pokaz litery J małej i wielkiej drukowanej i pisanej. Utrwalenie litery j. Odczytanie wyrazów jajko, Janek, ułożenie tych wyrazów z liter.
- Podawanie rymów do podanych słów:
pisanki – firanki, falbanki, kołysanki, malowanki…
baranek – dzbanek, ganek, Franek…
zajączek – pączek, bączek…
jajka – bajka, fajka…
- Wyszukiwanie litery j w tekście drukowanym (gazeta, książka…).
- Pisanka – wykonanie pisanki na kartce A-4 według własnego pomysłu, dowolną techniką ( kredki, pastele, farby, plastelina, itp…).

- Słuchanie ciekawostek na temat pisanek.
* Pisanki stosowano do różnych zabiegów magicznych, np. dotykano nimi grzbietów bydła, aby było zdrowe i płodne; prowadzono je wzdłuż zagonów oziminy, żeby zapewnić urodzaj.
* Traktowano je jako dar, który miał przynieść wszelką pomyślność osobie obdarowanej.
* Młode kobiety dostawały często pisanki marcepanowo-czekoladowe z pierścionkiem.
* Ludzie bogaci obdarowywali się drogimi pisankami ze złota, ozdabianymi kamieniami szlachetnymi. Francuski jubiler Faberge wykonywał takie na zamówienia cara Rosji.
* Służyły też do zabawy zwanej taczankami – turlało się po stole malowane jajka, zderzając je ze sobą. Wygrywała osoba, której pisanka się nie potłukła.


Dzień drugi - Zwyczaje Wielkanocne

- Zabawy ruchowe – takie, jak w pierwszym dniu.
- Słuchanie wiersza P. Beręsewicza Wielkanoc.
* Jajko z napisem ”Pisanka Janka”
to była, przyznam niespodzianka,
bo u nas w domu, aż do tej pory,
każdy malował jajka we wzory.
Ale poza tym, jak się wydaje,
nie ucierpiały dawne zwyczaje:
były palemki, serdeczne słowa,
spacer, życzenia,babka drożdżowa,
a śmigus-dyngus po dwóch minutach
wszystkim świątecznie chlupało w butach.
- Rozmowa na temat wiersza.
* Jakie zwyczaje związane z Wielkanocą są wymienione w wierszu?
* Co różniło tę Wielkanoc od poprzednich?
- Ćwiczenia kontroli wzrokowej – Patrzymy na pisankę.
Dziecko siedzi naprzeciw osoby, która trzyma pisankę w dłoni, i wodzi oczami za ruchem pisanki’
* Wodzenie poziome- przesuwanie pisanki w lewo i w prawo.
* Wodzenie pionowe.
* Wodzenie koliste.

- Przeczytaj.
ja jo je ju aj oj ej uj ij
jaja lejek bajka wujek olej klej kajak

- Napisz na kartce A-4 dużo liter pisanych j J.
- Ćwiczenia gimnastyczne
* Bieganie.
* Dziecko w siadzie skulnym rozkrocznym – uderza o kolana: dłońmi, pięściami, łokciami, rozcierają kolana, spychają je do podłogi i unoszą.
* W siadzie – wykonuje wymachy nóg i bezwładne przewroty.
* Czołga się po podłodze i turla się.
* Podskoki w miejscu.
* Skłony w przód i na boki.
* Krążenie ramion – w przód i w tył.
* Krążenie biodrami w prawą i w lewą stronę.
* Relaks – leżenie i głębokie oddychanie.
Narysuj cztery jajka i pokoloruj je według instrukcji.
1. W kolorze nieba.
2. W kolorze śliwki.
3. W kolorze pnia drzewa.
4. W kolorze mandarynki.
5. Możesz narysować piąte jajko według własnego koloru.

Dzień Trzeci – Koszyczek dobrych życzeń

- Ułóż z rozsypanki literowej wyrazy związane z Wielkanocą.
Pisanka, jajko, palma, baranek, babka, mazurek.

- Piosenka Koszyczek dobrych życzeń. (sł. i muzyka K. Gowik)
I. Siedzi biały cukrowy baranek w wielkanocnym koszyku,
a z barankiem gromada pisanek – dużo śmiechu i krzyku.
Dwie kiełbaski pachnące są, sól i pieprz, by był pyszny smak.
Dziwi się biały baranek: O! Kto to wszystko będzie jadł?
Refren:
Mama, tata, siostra, brat – każdy coś z koszyczka zjadł,
a to taki jest koszyczek pełen dobrych życzeń.
Gdy marzenia spełnić chcesz, coś z koszyczka szybko bierz!
I życz szczęścia pomyślności, a na święta dużo gości!
II. Dawno temu prababcia tak samo koszyk przygotowała.
Był baranek i dużo pisanek i kiełbaska niemała.
Jak to dobrze już teraz wiem, że koszyczek przemienia świat,
lecz babcia z dziadkiem dziwili się: kto to wszystko będzie jadł?
Refren: Mama, tata…
Kiedyś ja przygotuję koszyczek, aby spełniał życzenia.
Od pisanek kolory pożyczę, od baranka marzenia.
I tak zawsze już będzie wciąż, że w koszyczku pyszności są,
a mamy i babcie i ciocie też z życzeniami dają go.
- Rozmowa na temat piosenki.
* - Ile zwrotek ma piosenka?
* - Co jest w koszyku?
* - Co spełnia ten koszyczek?
- Poznanie nazw różnych jaj wielkanocnych:
* - Kraszanki – jajka o czerwonej barwie.
* - Malowanki – jajka jednobarwne, nie czerwone.
* - Wyklejanki – jajka z naklejonym obrazkiem z listków, sitowia, włóczki...
* - Nalepianki - jajka ozdobione nalepionymi na skorupkę różnobarwnymi wycinankami z papieru.
* - Pisanki – przed zanurzeniem jajka w barwnym roztworze rysuje się na nim wzory woskiem. Po włożeniu do gorącej, barwnej wody tam, gdzie był wosk, zostaje biały, niepomalowany ślad na kolorowym tle. Dawniej do kolorowania jaj używano naturalnych barwników, np. kolor zielony uzyskiwano z listków młodego żyta, kolor brązowy z łusek cebuli, kolor ciemno-brązowy lub czarny z kory śliwy lub olchy, kolor czerwony z buraków, a kolor niebieski z suszonych płatków chabra.
- Ułóż wyrazy z liter – pisanki, malowanki, wyklejanki, malowanki.
- Zrób wielkanocne jajko wybraną techniką (gotowane na twardo lub wydmuszka, lub ze styropianu):
* - posmaruj jajko płynnym klejem i otocz je w kaszy lub w ozdobnych, drobniutkich koralikach, albo w brokacie;
* - wytnij wzory z kolorowych (stołowych serwetek) i przyklej na jajku;
* - wyklej kolorowymi małymi skrawkami kolorowego papieru;
* -Pomaluj farbami.
* - zrób według własnego pomysłu.
- Przeczytaj tekst i odpowiedz na pytania.
Książka str 68.
- Nauka piosenki Koszyczek dobrych życzeń.

Dzień czwarty - 10 pisanek
- Utrwalanie piosenki Koszyczek dobrych życzeń.
- Rozwiązywanie zadań tekstowych w zakresie 10. Dziecko ma liczmany, cyfry i znaki. ( liczmanami mogą być ziarenka fasoli, patyczki, koraliki, papierowe kuleczki, cokolwiek). Rodzic mówi zdania, dziecko ilustruje je za pomocą liczmanów, układa działania i je odczytuje. Na zakończenie udziela odpowiedzi na zadane pytania.
* - W koszyczku były 4 pisanki. Mama dołożyła jeszcze 6 pisanek. Ile jest teraz pisanek w koszyku? Dziecko bierze 4 liczmany, kładzie przed sobą, potem dokłada 6, liczy wszystkie liczmany i układa i układa działanie, 4 + 6 = 10, które głośno odczytuje i udziela odpowiedzi na pytanie.
* - Zosia miała 10 pisanek 7 pisanek dała babci i dziadkowi. Ile pisanek jej zostało? Dziecko układa 10 liczmanów. Potem odsuwa 7 liczmanów. Liczą pozostałe liczmany i układają działanie, głośno je odczytują, odpowiada na pytanie. 10 – 7 = 3
- Ćwiczenia gimnastyczne
* - Bieganie.
* - Dziecko w siadzie skulnym rozkrocznym – uderza o kolana: dłońmi, pięściami, łokciami, rozciera kolana, spycha je do podłogi i unosi.
* - W siadzie – wykonuje wymachy nóg i bezwładne przewroty.
* - Czołga się po podłodze i turla się.
* - Podskoki w miejscu.
* - Skłony w przód i na boki.
* - Krążenie ramion – w przód i w tył.
* - Krążenie biodrami w prawą i w lewą stronę.
* - Relaks – leżenie i głębokie oddychanie.
- Składanie w całość pociętej karty świątecznej i przyklejenie jej na kartkę.
- Zabawa z rymowanką. Dziecko wypowiada rymowankę dzieląc słowa na sylaby i łącząc tę czynność z ruchem: jedna sylaba - przysiad, druga sylaba – wyprost.
- Jajeczko, jajeczko,
jesteś pisaneczką.

Dzień piąty – Wielkanocna przygoda

- Zabawy ruchowe
- Kura. Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym z rękami złożonymi z tyłu – jest kurą. Na hasło kura wstaje i spaceruje po pokoju grzebiąc nogami w ziemi w poszukiwaniu jedzenia, a potem dziobie odnalezione ziarenko, uderzając palcem w podłogę.
- Jastrząb i kura. Jastrząb staje z boku w wyznaczonym miejscu. Kura porusza się swobodnie. Na hasło jastrząb – jastrząb wybiega i łapie kurę. Kura, która przysiądzie jest bezpieczna i jastrząb nie może jej dotknąć.
- Zajączki. Dziecko wykonuje przysiad podparty. Na hasło: zając skacze – dziecko naśladuje skok zająca. Na hasło: zając staje słupka – w przysiadzie prostuje tułów do pionu i układa ręce w skrzydełka.
- Ćwiczenie równowagi
Dziecko maszeruje z wysokim unoszeniem kolan. Na polecenie zatrzymuje się, staje na jednej nodze, i opiera stopę o kolano nogi na, której stoi.
- Spokojny marsz na zakończenie.
- Obejrzyj obrazki. Opowiedz historyjkę. Nadaj jej tytuł.


Ćwiczenia z historyjką obrazkową
* - Oglądanie obrazków. Wskazywanie kolejnych (można je ponumerować)
* - Opowiadanie co się dzieje na kolejnych obrazkach.
* - Opowiadanie całej historyjki.
* - Nadanie tytułu całej historyjce.

TYDZIEŃ II
23.03-27.03.2020 r.

Zajrzyjcie na stronę http://przedszkolemuchomorek.pl/?page_id=65873
tam odszukajcie opowiadanie M. Strękowskiej-Zaremby „Ł jak ławka”

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/kolorowy_start_zplusem_6latek_czytam_pisze_licze.pdf
strony do wykonania z naszych książek to 68-73. Poznanie i utrwalenie litery ł.

https://youtu.be/Wjo_Q1OYTmY – film edukacyjny pt „Wiosna”

Zagadki wiosenne

1. Nogi ma czerwone, cienkie jak patyki,
A po nasze żabki przybył aż z Afryki. (bocian)

2. Śpiewa wysoko piosenki do słonka,
Głos ma podobny do drżenia dzwonka. (skowronek)

3. Ten ptaszek, choć tak malutki,
Wielkie na niebie czyni kółka,
A nazywa się ……….. (jaskółka)

4. Siedzi sobie na buku
Woła kuku, kuku. (kukułka)

5. Wraca do budki lęgowej na drzewie
I czeka z radością na panią szpakową. (szpak)

https://przedszkolankowo.pl/2017/01/08/marcowe-kaprysy-prezentacja-multimedialna-pomoce/w-marcu-jak-w-garncu-prezentacja-multimedialna-2/

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/ksplus-6l-kp-cz3.pdf
znajdziecie tam strony do wykonania z naszych książek odnośnie Marcowej pogody tj naszego poprzedniego tematu od str 53 do 61 oraz do aktualnego tj. Nadeszła wiosna od str. 62 do 73

„Co lubi wiosna” - przeczytajcie wyrazy i wybierzcie właściwy, a dowiecie się co lubi wiosna.

motyle, lody, bazie, auta, ptaki, narty, skowronki, sikorki, listki, klocki, sasanki, cukierki, tulipany, kredki, przebiśniegi, astry, biedronki, bałwana, pierwiosnki, kokosy, krokusy, buty, zawilce, banany, słońce, lalki, stokrotki, sople, trawę, zimę, żabki, pingwiny, podbiał, sanki, krople wody, śnieg.

https://przedszkolankowo.pl/2016/12/17/wiosna-na-lace-prezentacja-multimedialna-pomoce/wiosna-na-lace-prezentacja-multimedialna/

ĆWICZENIA LOGOPEDYCZNE
1. Ćwiczenia mięśni języka i warg:
„Żaba i bocian”
Ściąganie i rozciąganie warg na przemian (kilka razy)
„Dzióbek ptaszka”
Wysunięte do przodu wargi rozwieramy i zwieramy na przemian.
„Jaszczurka”
Językiem lekko wysuniętym między wargi wykonujemy poziome ruchy z jednej strony na drugą, z czasem zwiększamy tempo.
„Ślimak wysuwa różki”
Czubek języka wysuwa się między luźno złączone wargi i cofa się. Ruch języka jest powolny, o małym zasięgu

Ćwiczenia oddechowe:
Dmuchanie na piórka (tak, aby unosiły się w powietrzu)
„Wiatr”
Dmuchanie z różnym natężeniem na paski papieru

Ćwiczenia słuchowe:
Podział słów na sylaby- dziecko podaje ilość sylab w poniższych słowach
SOWA, SOK, OSA, WŁOSY, ZAMEK, ZEGAR, CEBULA, DZWONEK, SZALIK, SZUFELKA, ŻABA, KOLEŻANKA, CZEKOLADA, DŻEM
Podział słów na głoski- dziecko podaje liczbę głosek w poniższych słowach
LIS, LAS, KOZA, KOC, CENA, OCET, SZOPA, ŻUK, ŻABA, KOŻUCH, CZAPKA, DŻOKEJ, RAK, KURA, WOREK

Spróbuj wykonać z kolorowego papieru pracy typu origami
https://www.youtube.com/watch?v=dewsLpMTvCA- BIEDRONKA
https://www.youtube.com/watch?v=xS5KpXZZfU0 - MOTYL

„Wiosenne buziaki” - piosenka
Wiosenne-buziaki.mp3 (Plik mp3) (2.51 MB)
I. Już rozgościła się wiosna.
słońce i kwiaty przyniosła.
Huśta się lekko na tęczy,
motyle i ptaki ślą wiośnie buziaki.

Ref.: Hop, hop, raz, dwa, trzy,
tańczymy z wiosenką ja i ty.
Nawet gdy z burzy wiosenny deszcz,
to tylko radośniej tak tańczyć przy wiośnie.
Hop, hop, raz, dwa, trzy,
bzyczą już pszczoły i kwitną bzy.
A całe miasto całusy śle,
bez wiosny było tu źle.

II. Słońce rozdaje promyki,
gonią się w lesie strumyki.
Mrówki zaczęły porządki,
a grube ślimaki ślą wiośnie buziaki.

Ref.: Hop, hop, raz, dwa, trzy,
tańczymy z wiosenką ja i ty.
Nawet gdy z burzy wiosenny deszcz,
to tylko radośniej tak tańczyć przy wiośnie.
Hop, hop, raz, dwa, trzy,
bzyczą już pszczoły i kwitną bzy.
A całe miasto całusy śle,
bez wiosny było tu źle.

III. Kwiaty swe płatki umyły
i świeże stroje włożyły.
Budzą się wszystkie zwierzaki.
Kociaki i psiaki ślą wiośnie buziaki

Ref.: Hop, hop, raz, dwa, trzy,
tańczymy z wiosenką ja i ty.
Nawet gdy z burzy wiosenny deszcz,
to tylko radośniej tak tańczyć przy wiośnie.
Hop, hop, raz, dwa, trzy,
bzyczą już pszczoły i kwitną bzy.
A całe miasto całusy śle,
bez wiosny było tu źle.

Trzymajcie się zdrowo p. Marylka.


TYDZIEŃ I
16.03-20.03.2020 r.

Posłuchajcie wiersza czytanego przez rodziców.

Co oznacza przysłowie: „W marcu jak w garncu?”


„Marcowa pogoda” B.Forma

Ja jestem marzec, ja wam pokażę,
jak dobrze mieszać pogodę w garze.
Zanim na dobre wiosna przybędzie,
ja ślady zimy zostawię wszędzie.

Zmarzną wam nosy i zmarzną uszy,
i jeszcze trochę śnieżek poprószy.
I chociaż słońce mocniej przygrzeje,
to jeszcze chłodnym wiatrem powieje.

https://pl-pl.facebook.com/sp45gdynia/videos/wołanie-wiosny-piosenka-w-wykonaniu-uczniów-z-klasy-o-b-życzymy-pogodnej-kolorow/1692692480815694/

Piosenka do słuchania i nauki „Wołanie Wiosny”

1. Dzisiaj w drodze do przedszkola
już zielone były pola,
a bociany klekotały,
bo na łąkę przyleciały.

Ref. Zielona wiosenka nas woła,
zielona panienka wesoła.
W oczy świeci nam
złotym słońcem
i rozrzuca kwiaty pachnące.

2. Na gałązkach pierwsze pąki,
a na pąkach pierwsze bąki.
Żabki skaczą, a skowronek
śpiewa jak srebrzysty dzwonek.

Ref. Zielona wiosenka nas woła,
zielona panienka wesoła.
W oczy świeci nam
złotym słońcem
i rozrzuca kwiaty pachnące.

3. Na spacerze zobaczymy,
czy już nigdzie nie ma zimy.
Teraz wiosna rządzić będzie,
z czego bardzo się cieszymy!
Ref. Zielona wiosenka nas woła,
zielona panienka wesoła.
W oczy świeci nam
złotym słońcem
i rozrzuca kwiaty pachną

Wybierzcie się na spacer z rodzicami i obserwujcie zmiany w przyrodzie. Może uda wam się zobaczyć pierwszego motyla, kwitnące żonkile, bazie, młode listki, pączki na drzewach czy powracające ptaki z ciepłych krajów.

Zobacz oznaki wiosny w załączonym linku

https://www.dzieckiembadz.pl/2020/03/wiosenne-materiay-do-druku-i-piosenki-o.html

Możecie wykonać kalendarz pogody i zaznaczać codziennie jaka jest pogoda każdego dnia.

https://www.dzieckiembadz.pl/2017/08/kalendarz-pogody-do-pobrania.html

Na spacerze poobserwuj chmury. Dowiedz się, kto to jest meteorolog.

„Zabawa z folią” – naśladowanie wiatru, deszczu, chowanie się pod parasol, przy użyciu folii.

Policz słowa w zdaniach.

Od samego rana pada deszcz.

Dzieci włożyły kolorowe kalosze.

Uciekaj przed burzą!

Rano mgła otuliła ulice.

Wczoraj padał deszcz, dzisiaj pada śnieg.

Wieje zimny wiatr.

Narysuj i pokoloruj wesoły parasol.

Kij, na kiju daszek,

ubranie chroni nasze.

I to wam powiem jeszcze,

że chroni je przed deszczem.

https://miastodzieci.pl/kolorowanki/pani-wiosna/

Posłuchaj opowiadania czytanego przez mamę lub tatę i porozmawiaj z nimi o treści.

Jak Zima nie chciała oddać władzy Wiośnie. Bożena Głodkowska

Zima pakowała już walizki. Nadszedł marzec i zbliżał się czas, kiedy powinna ustąpić miejsca Wiośnie. Lecz Zima nie chciała jeszcze odejść. Bardzo lubiła przeglądać się w skutych lodem jeziorach, podziwiać swoją białą, utkaną ze śnieżnych gwiazdek sukienkę i wyrzeźbioną ze srebrnych sopli koronę. Lubiła też siedzieć na tronie i oglądać pomalowany na biało świat.-Phi! Wiosna? Też mi coś! Kwiaty? Bzdura! –prychała ze złością –Ta okropna Wiosna znów przemaluje wszystko na zielono!Musicie wiedzieć, że Zima nie lubiła zielonego koloru. Kiedy tylko zobaczyła coś zielonego, od razu okropnie bolała ją głowa i dostawała a... a... psik-kataru. A na myśl o słońcu, które tylko czekało aby mocniej przygrzać „więdły” jej sople w koronie. A Wiosna była tuż... tuż... Wędrujące po niebie słońce co chwila wyglądało zza chmur i niespokojnie wypatrywało czegoś w dole.-Ćwir –ćwir, czy już idzie? –pytały wróble. Wyraźnie miały dość Zimy. Ćwierkały tak głośno, że zbudziły śpiącego jeża.- Aaaa –ziewnął jeż szeroko –czy Zima już sobie poszła?Spod śniegu ostrożnie wyjrzały przebiśniegi. Strzepnęły z siebie śnieg i uśmiechnęły się rozchylając płatki, bo tak uśmiechają się kwiaty.-Jeżu! –zawołał jeden z przebiśniegów.-Niedźwiedziu! Koniec spania!- Krra! Krra! –gawrony nie miały czasu na rozmowy. Zaczęły już budować gniazdo i szkoda im było każdej chwili. Zima przysłuchiwała się tym rozmowom i coraz bardziej się złościła. Wszyscy mówili o jednym –żeby już w końcu sobie poszła!Wcale nie było jej z tego powodu miło.-Wiosny wam się zachciało? –zmarszczyła groźnie czoło. –A właśnie że nie pójdę! Jeszcze sobie trochę po króluję!Aż pewnego ranka... Słońce wstało wcześniej niż zwykło. Spojrzało w dół i uśmiechnęło się szeroko. Z wrażenia stopniał trochę lód na rzece.-Tiu – riu – riii! Pobudka! –Skowronki, które odleciały jesienią do ciepłych krajów wracały właśnie z dalekiej podróży.-Obudźcie się! Idzie Wiosna! Zaraz tu będzie! Trzeba ja powitać!-Już ja ją powitam! –zamruczała Zima i tupnęła nogą. Zaszumiały gałęzie i przed Zimą stanął Zimowy Wicher –Wiej Wichrze! –rozkazała–Zatrzymaj Wiosnę!Potem Zima tupnęła dwa razy. Na ten znak niebo zasnuło się ciemnymi chmurami. Zaczął sypać śnieg. Zrobiło się zimno. Wróble skuliło się na gałęziach i przytuliły się do siebie. Przebiśniegi stuliły płatki. Pszczoły, które wyjrzały z ula, aby powiedzieć Wiośnie „Dzień dobry” –szybko się schowały. Jeż z niedowierzaniem pokręcił głową.

-Skowronkowi chyba się coś pomyliło. To jeszcze nie Wiosna –i zakopał się w ciepłych liściach. Gdzieś obok zachrapał niedźwiedź. Skowronki jednak mówiły prawdę. Łąką właśnie szła Wiosna. Właściwie płynęła w powietrzu, stopami w leciutkich pantofelkach ledwie dotykając ziemi. Ubrana była w cienką, ozdobioną kwiatami sukienkę. Pachniało tak ładnie, że Wichrowi zakręciło się w głowie. Wokół Wiosny pląsały nimfy, malutkie i dobre wróżki. Przybyły razem z Wiosną, aby pomóc jej w wiosennych porządkach. Lekko wirowały ich kuse sukienki, przybrane kwiecistymi falbankami.-Huuuuuu! –dmuchnął zimnem Zimowy Wicher. Zima patrząc na lekko ubraną Wiosnę, zatarła ręce z radości. A Wiosna nic a nic sobie z tego nie robiła. Otulał ją ciepły, wiosenny wietrzyk: chronił przed zimnem i roztapiał w powietrzu śniegowe płatki, aby żaden z nich nie dotknął Wiosny. Malutkie nimfy natychmiast rozbiegły się do pracy, aby Wiosna jak najszybciej mogła objąć rządy. Były przy tym tak ruchliwe, że wcale nie czuły chłodu. Tup! Zima nie pozwalała spocząć Wichrowi. Tup, tup! –sypnęła śniegiem. Była tym tak zajęta, że nie zwróciła uwagi że w tym czasie...Nimfa Źródełko tańczyła po lodzie. Wszędzie tam,. Gdzie stąpnęła swoją malutką stopą lód topniał. Topniał też śnieg na drogach i ulicach. Nimfa Kwiatowa zajęła się łąkami i ogrodami. Z kieszeni w sukience wyjmowała nasionka i rozsypywała je dookoła. Które nasio0nko upadło na ziemię, natychmiast wyrastał z niego kwiat. Nimfa Leśna obudziła najpierw wszystkie śpiące jeszcze zwierzęta. Potem zajęła się malowaniem. Raz po raz zanurzała pędzelek w wiaderku pełnym zielonej farbki. Przysiadała na drzewach i krzaczkach i lekkim dotknięciem pędzelka wyczarowała na ich gałązkach zielone pączki. Malowała też trawę i łodyżki roślin. Na próżno Zima tupała nogą. Na próżno dmuchał Zimowy Wicher, sypały śniegiem chmury,. Wiosna nie dała się Zimie!-Kum –kum –rozległo się nagle nad stawem-A... psik! –kichnęła Zima. Zobaczyła bowiem zieloniutkie żabki obudzone czynionym przez Wicher hałasem.-A... psik! A... psik! – rozkichała się na dobre, kiedy ujrzała zielone pączki na drzewach i zieloną trawę. Zaraz też rozbolała ją głowa. Nie pomógł nawet zimny okład odłamanego z korony sopla.-Nic tu po mnie –Zima już wiedziała, że nie udało jej się wygrać z Wiosną –Ale nie pozwolę wam o mnie zapomnieć! Już niedługo a... psik będę u was z powrotem. Razem z Zimą odszedł Zimowy Wicher i śniegowe chmury Wiosna pomachała im ręką na pożegnanie i mrugnęła okiem do słoneczka, które coraz wyżej i wyżej ukazywało się na niebie. Uradowane pszczoły wyleciały z ula i odtańczyły radosny taniec nad głowami jeża i niedźwiedzia.-Wiwat Wiosno! –zawołały chórem.

Poproś dziecko aby wycięło a papieru 10 kropel deszczowych.

Dziecko dodaje i odejmuje krople do 10. Może zapisywać działania za pomocą cyfr i znaków matematycznych, np. 7+3=10, 9-2=7

Ćwiczenie oddechowe Potnij gazetę na paski. Dmuchaj na paski z różnym natężeniem. Powiedz słowo wiaterek – pasek będzie poruszał się delikatnie, gdy powiesz wiatr – pasek zadrży umiarkowanie mocno, zaś przy słowie wichura powinien powiać bardzo mocno.

Poćwicz pisanie litery C i c, poproś o wydrukowanie karty pracy rodziców.

https://www.bajkidoczytania.pl/nauka-pisania-literki-c

Wiosenne zagadki

*Ni to kasza, ni to groch,

spada z nieba, że aż strach.

*Skacze, tańczy, w szyby dzwoni,

jedna kulka drugą goni.


*Co to za białe piórka

gubi szara chmurka?


*Kiedy wstaje –

dzień nastaje,

gdy zachodzi –

noc przychodzi.



*Choć go nie widać

znać, że siłę ma.

Łamie w gniewie drzewa,

chmury niebem gna.


*Płynie po niebie,

bo wietrzyk ją goni.

Jeżeli zechce,

słońce zasłoni.



*Gdy go długo nie ma,

wszyscy narzekają.

A gdy przyjdzie-pod parasol

przed nim się chowają.


*Nie widać nic od samego rana,

ziemia jest jakby mlekiem oblana.

Lecz nie martwcie się, to nie szkodzi,

bo słońce wróci za kilka godzin.


Z pomocą dorosłych załóż hodowlę cebuli. Obserwuj etapy wzrostu rośliny. Na koniec spróbuj szczypiorku na kanapce.

Napij się zdrowej herbaty z cytryną. Poszukaj z rodzicami wiadomości gdzie rosną cytryny.




Innowacjia „Nasze Talenty”

W przedszkolu chcemy uczyć najmłodsze dzieci kreatywności poprzez wskazywanie możliwości rozwoju i poszukiwanie różnorodnych rozwiązań. Ważne jest odkrywanie młodych talentów i promowanie uzdolnionych dzieci, kształtowanie szlachetnej rywalizacji i rozwijanie wyobraźni i twórczej ekspresji.
Projekt „Nasze Talenty” obejmie dzieci sześcioletnie, ale do niektórych działań włączone zostaną wszystkie dzieci w przedszkolu i realizowany będzie w pierwszym semestrze roku szkolnego 2019/2020r.
Autorem projektu jest mgr Maryla Liszkiewicz.
Celem projektu jest rozwijanie potencjału dzieci, ich zainteresowań oraz talentów, poznanie i rozwijanie zainteresowań dzieci. Projekt pozwoli na:
- umożliwianie dzieciom prezentacji swoich umiejętności na forum grupy (czytanie rówieśnikom, pokazy taneczne, wokalne, prezentacja swojego hobby, prac plastycznych),
- kształtowanie postawy otwartej na nowe wyzwania oraz niwelowanie lęku przed nieznanymi sytuacjami,
- nauka przez działanie , stwarzanie sytuacji w których to dziecko jest sprawcą,
- udział w ciekawych formach zajęć edukacyjnych, do których dzieci nie zawsze mają możliwość dostępu w celu wyrównywania szans edukacyjnych,,
- zwiększenie wiary dziecka w swoje możliwości,
- udział w rożnych formach odbioru kultury sztuki (dziecko odbiorca-dziecko twórca),
- stwarzanie sytuacja dla osiągnięcia sukcesu w trakcie wykonywanych działań, dostosowanie poziomu trudności do możliwości dziecka, Dzieci uczestniczące w projekcie:
- nabywają nowe umiejętności, zwiększają swoją aktywność oraz umiejętności poznawcze, rozwijają zainteresowania,
- podejmują się wyzwań i śmiało przezwyciężają trudności,
- potrafią wykazać się wiedza i umiejętnościami na forum grupy,
- analizują, próbują formować wnioski,
- chętnie uczestniczą w nowych formach działań edukacyjnych Zgromadzona zostanie dokumentacja fotograficzna, filmiki, wytwory pracy dzieci, prace plastyczne, notatki ze spostrzeżeniami zachowań dzieci. Efektem działań w ramach projektu będzie sporządzenie sprawozdania po wykonaniu każdego punktu projektu i przesłanie zdjęć, prac i wytworów dzieci na Ogólnopolski Konkurs pod nazwą „Przedszkole Talentów” organizowany przez Studium Prawa Europejskiego. Projekt „Nasze Talenty” uzyskał pozytywną opinię Rady pedagogicznej Przedszkola Miejskiego nr3 w Legionowie.



Temat kompleksowy : W PRZEDSZKOLU.

Zadania
– określanie swoich cech fizycznych: wzrost (w odniesieniu do innych), kolor włosów
– określanie swoich ulubionych potraw, form wypoczynku
– określanie swoich zainteresowań.
– podawanie wiadomości na swój temat
– utrwalanie znajomości nazw części ciała
- rozpoznawanie swojego imienia wśród innych, przydzielenie szafek indywidualnych w sali, oraz w szatni
– umuzykalnianie dzieci, zabawy przy piosence „Zmysły”
- rozwijanie mowy, rytmiczne dzielenie słów – wprowadzenie pojęcia sylaba.
- współtworzenie przyjaznej atmosfery w grupie
– poznawanie pracowników przedszkola i pomieszczeń znajdujących się
w budynku
- przypomnienie podstawowych zasad higienicznych
– przestrzeganie wspólnie ustalonych umów i zasad regulujących współżycie
w grupie.
- poznawanie świata poprzez zmysły
– rozpoznawanie przed¬miotów, roślin, zwierząt za pomocą zmysłów: dotyku, smaku, węchu, wzroku, słuchu.
– rozwijanie sprawności fizycznej
– rozpoznawanie i nazywanie różnych stanów emocjonalnych
– ustalanie umów dotyczących zachowania się w przedszkolu – Kodeks przedszkolaka
• Ćwiczenia poranne – zestaw I.
• Zabawy ruchowe: Biegające znaczki; Uszy, nos, czubki pal¬ców; Magiczne gesty; Strach ma wielkie oczy.
• Zabawy muzyczno¬-ruchowe: Taniec części ciała, Rób tak jak ja.
• Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw I


Temat tygodnia: Moja droga do przedszkola.

Zadania:

„Środki transportu” – poznawanie różnych środków transportu: lądowego, wodnego, powietrznego
– poznawanie znaczenia pasów itd.
• Wycieczka na najbliższe skrzyżowanie.– zapoznanie się z zasadami ruchu drogowego
• Słuchanie wiersza J. Koczanowskiej „Przejście przez ulicę”.– rozwijanie mowy
• – rozwijanie sprawności fizycznej
• Zabawy przy piosence „Ruch uliczny.” – umuzykalnianie dzieci
• Zabawy z kołem– zapoznanie się z figurą geometryczną – kołem
• Wykonanie pracy plastycznej „Znak drogowy”– rozwijanie sprawności manualnej
• Rozmowa na temat: Samochody specjalistyczne. – zapoznanie się z rolą samochodów specjalistycznych
• Zapoznanie się z nazwą miesiąca – wrzesień

• Ćwiczenia poranne – zestaw III.
• Zabawy ruchowe: Uwaga, sygnalizacja!; Zielone, idź, czerwone: stój; Stań przy kole; Ruch uliczny.
• Zabawa ruchowo-naśladowcza Przechodzimy przez ulicę.
Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw II.




Temat tygodnia: Jesienią w sadzie.

Poznajemy przyrodę Jesień
– rozpoznawanie drzew owocowych po owo¬cach; wyjaśnienie znaczenia słowa sad
– nazywanie przetworów z owoców i warzyw (dżemy, soki, kiszonki, kompoty); samodzielne wykonywanie wy¬branych z nich
– poznawanie wybranych owoców egzotycznych.
- W sklepie z owocami - Wycieczka do sklepu z owocami.
- O jak osa - Wprowadzenie litery o – małej i wielkiej, drukowanej i pisanej.
- Utrwalanie znajomości litery o.
- W sadzie jesienią- Zabawy przy piosence
- W sadzie jesienią– umuzykalnianie dzieci
– rozwijanie sprawności fizycznej
Uczymy się czytać
Elementarna nauka czytania
– rozpoznawanie liter drukowanych – małych i wielkich
Nasza edukacja matematyczna
Kształtowanie pojęć liczbowych i umiejętności liczenia
– rozpoznawanie cyfr
- 1 owoc, 2 owoce - Wprowadzenie zapisów cyfrowych liczb 1 i 2.
- Moje ulubione owoce – wydzieranka z kolorowego papieru.
- Pomagamy zrywać owoce. Historyjka obrazkowa– rozwijanie myślenia przyczynowo--skutkowego
Ćwiczenia poranne – zestaw V.
Zabawa ruchowa kształtująca posta¬wę ciała – Zrywamy jabłka.
Zabawa ruchowo¬-naśladowcza Przez różowe okulary.
Zabawa ruchowa Zbieramy owoce.
Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw III.


Temat tygodnia: Moja rodzina

Zadania:
• Wprowadzenie litery m – małej i wielkiej, drukowanej i pisanej. M jak mama
• Utrwalanie poznanych liter. Uczymy się czytać .
Elementarna nauka czytania – rozpoznawanie liter drukowanych – małych i wielkich
Podawanie informacji, ja¬kie zawody wykonują rodzice, czym się zajmują
– określanie czynności domowych wykonywanych przez poszczególnych członków rodziny
– podawanie powiązań między członkami rodzi¬ny, np. Babcia to mama mamy lub mama taty
– wyjaśnienie wieloznaczności słowa dom.
• Słuchanie opowiadania A. Onichimowskiej Rodzinka.– rozwijanie mowy
• Zabawy przy piosence Moja rodzina. – umuzykalnianie dzieci
• Wazonik dla mamy i taty – wylepianie plasteliną małej butelki po soku– rozwijanie sprawności manualne
• Zapoznanie się z figurą geometryczną – kwadratem.
Nasza edukacja matematyczna. Rozwijanie intuicji geometrycznej
– nazywanie figur geometrycznych.
• Wykonanie swojego (prostego) drzewa genealogicznego.
Drzewo Genealogiczne - zapoznanie się z historią własnej rodziny.
Wzmacnianie więzów w rodzinie
– wzajemne okazywanie sobie uczuć, mówienie o nich
– tworzenie wzajemnych relacji opartych na szacunku, akceptacji i miłości.
• Rozmowa na temat zawodów rodziców.
• Ćwiczenia poranne – zestaw VII.
• Zabawa muzyczno¬-ruchowa „Rodzinna gimnastyka.”
• Zabawa orientacyjno-porządkowa „Co robi mama?”
• Zabawa ruchowo-naśladowcza „Pracujemy razem.”
Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw IV. – wyzwalanie i inspirowanie aktywności


Odkrywcy na spacerach
Sześciolatki bardzo lubią wyjścia poza teren przedszkola. 18 września poszliśmy obserwować ruch uliczny na skrzyżowaniu.
Dzieci mogły przyglądać się różnym pojazdom, przemieszczającym się po drodze, zapoznały się z sygnalizacją świetlną, oglądały mijane znaki drogowe oraz patrzyły na zachowanie pieszych na przejściu przez ulicę. Mam nadzieję. że po wycieczce dzieci już wiedzą jak przechodzić bezpiecznie przez ulicę.


1 października wybraliśmy się do sklepu z owocami. Odkrywaliśmy bogactwo i różnorodność owoców krajowych i egzotycznych. Okazało się, że dzieci doskonale znają nazwy sprzedawanych w sklepiku owoców i warzyw, potrafią je rozpoznać. Pani ekspedientka była tak miła, że podarowała dzieciom po bananie. Mam nadzieję, że przedszkolaki chętniej będą je zjadać wiedząc, że są źródłem wielu witamin.
Na zakończenie realizacji tematu o owocach odkrywaliśmy twórczość i kreatywność dzieci podczas układania kompozycji owocowych na talerzach. Wytwory owocowe wyglądały bardzo apetycznie i świetnie też smakowały.



Odkrywcy bawią się w kodowanie.
Od 11 X do 18 X nasza grupa dołączyła do akcji Code Week.
Code Week to społeczna inicjatywa, w ramach której europejskie państwa „ścigają się” w liczbie zorganizowanych wydarzeń związanych z programowaniem. W ramach tego Europejskiego Tygodnia Kodowania pobawimy się z ozobotami, dzieci zaprogramują drogę do pokonania przez mini robota, a przy okazji utrwalą poznane litery i cyfry. Spróbują zakodować bajki, ułożą magiczne kwadraty (tzw. sudoku) oraz zakodują na macie do kodowania drogę np. kotka do myszki.



Jesienne warsztaty w grupie Odkrywców.
23 października mieliśmy gości w przedszkolu. Przyszli rodzice, dziadkowie, aby razem z dziećmi pobawić się przy tworzeniu jesiennych prac plastycznych. Dzieci piosenką zaprosiły wszystkich do stołów, zachęciły do wykonania jesiennych bukietów z kwiatów, liści, jarzębiny, do malowanie farbami i wykonania jesiennego drzewa. Popołudnie okazało się bardzo twórcze i powstało wiele ciekawych artystycznych wytworów.



Genialny Sześciolatek
Dzieci z grupy Odkrywców wzięły udział w konkursie „Genialny Sześciolatek”, którego autorem jest wydawnictwo Synapsa z Łodzi.
Celem konkursu było przygotowanie przedszkolaków do nauki w szkole poprzez ćwiczenia grafomotoryczne oraz sprawdzenie ich wiedzy i umiejętności. Uczestnicy samodzielnie wykonali różnorodne zadania zawarte w arkuszach konkursowych, opracowanych przez zespół ekspertów w oparciu o obowiązującą podstawę programową. Czekamy na wyniki pracy dzieci.



12-15 XI 2019r.
Temat tygodnia: Pada deszcz
Jesień
Listopad – liść opadł
• Słuchanie wiersza J. Koczanowskiej Listopad. – rozwijanie mowy
– obserwowanie zmian zachodzących w przy¬rodzie późną jesienią,
występujących zjawisk atmosferycznych, np.: padającego deszczu, mgły,
obniżającej się temperatury, skracającej się długości dnia
– wyjaśnienie roli wody w życiu ludzi i zwierząt.
Wędrówka kropelki wody
• Słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego Wędrówka kropelki wody.
Co pływa? Co tonie? Zabawy badawcze – Co pływa? Co tonie?– budzenie zainteresowania przyrodą nie¬ożywioną
• Zabawy przy piosence Taniec w deszczu.– umuzykalnienie dzieci
Elementarna nauka czytania
– rozpoznawanie liter drukowanych – małych i wielkich
– tworzenie z poznanych liter wyrazów i ich od¬czytywanie.
D jak dom
• Wprowadzenie litery d – małej i wielkiej, drukowanej i pisanej.
• Ćwiczenia utrwalają¬ce poznane litery.
Pada deszcz, wieje wiatr
• Listopadowa szaruga – zapoznanie się z nową techniką: mokre na mokrym.
– rozwijanie sprawności manualnej
Kształtowanie pojęć liczbowych i umiejętności liczenia
– rozpoznawanie cyfr.
Rozwijanie intuicji geometrycznej
– nazywanie figur geometrycznych.
• Zapoznanie się z figurą geometryczną – prostokątem.
• Ćwiczenia poranne – zestaw XI.
• Zabawa muzyczno-ruchowa Mały deszczyk, duży deszcz.
• Zabawa orientacyjno-porządkowa Słońce – deszcz.
• Zabawy ruchowe: Deszcz i kałuże, Prze¬skocz kałużę.
• Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw V. – rozwijanie sprawności fizycznej
– aktywne uczestniczenie w ćwiczeniach gimnastycznych


Spotkanie ze stomatologiem.

27 listopada gościem dzieci z najstarszej grupy była ciocia Hani pani Marta Zwierzchowska. Pani Marta na co dzień pracuje w gabinecie stomatologicznym, ale tego dnia w przedszkolu chętnie opowiedziała dzieciom o swojej pracy i cierpliwie odpowiadała na wszystkie pytania Odkrywców. Przedszkolaki miały kolejną okazję przypomnieć sobie podstawowe zasady higieny jamy ustnej,
doskonalić sposób prawidłowego mycia zębów i przekonać się o konieczności kontrolowania zębów u stomatologa, aby cieszyć się zdrowym i pięknym uśmiechem przez długi czas.
Dzieci otrzymały od gościa dyplomy pamiątkowe. Dziękujemy za wizytę.


Temat tygodnia:
Zdrowie naszym skarbem
25-29 XI.2019r.

Dbałość o higienę
– ubieranie się odpowiednio do warunków atmosferycznych występujących
w danej porze roku (zapobieganie przegrzaniu i zmarznięciu)
– dbanie o higienę po¬przez: codzienne mycie całego ciała, mycie zębów po posiłkach, mycie rąk, zwłaszcza po pobycie w toalecie i zabawie na świeżym powietrzu.
Uśmiechnij się do sera
• Zabawy przy piosence Uśmiechnij się do sera.
• Zabawa plastyczna Wymarzona witamina.
– umuzykalnienie dzieci
– rozwijanie sprawności manualnej
Zdrowa żywność
– spożywanie zdrowej żywności: warzyw, owoców, mięsa, nabiału (ograniczanie spożycia słodyczy, chipsów, picie kompotów, soków, ograniczanie napojów gazowanych)
– przezwyciężanie niechęci do nieznanych potraw.
Uczymy się czytać
Elementarna nauka czytania
– rozpoznawanie liter drukowanych – małych i wielkich
– tworzenie z poznanych liter wyrazów i ich odczytywanie. K jak kot
• Wprowadzenie litery k – małej i wielkiej, drukowanej i pisanej.
• Utrwalanie poznanych liter.
Zdrowe odżywianie
• Słuchanie wiersza L. Łącz Zdrowe odżywianie
– rozwijanie mowy
Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka
• Rozmowa na temat praw dzieci – z okazji obchodów Międzynarodowego Dnia Praw Dziecka.
Nasza edukacja matema¬tyczna
Kształtowanie pojęć liczbowych i umiejętności liczenia
– rozpoznawanie cyfr.
Znamy różne figury – ćwiczenia klasyfikacyjne.
• Ćwiczenia poranne – zestaw XII.
• Zabawa muzyczno-ruchowa Zdrowy taniec.
• Zabawa ruchowo-naśladowcza Spaceruj tak jak ja.
• Zabawa ruchowa Warzywno-owocowa sałatka witaminowa.
• Zabawa orientacyjni-porządkowa Reagowanie na ruchy rąk.
Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw VI.– rozwijanie sprawności fizycznej


„Brzechwa i Tuwim Dzieciom”- konkurs recytatorski
Dawno w naszym przedszkolu nie było takiego wydarzenia. 29 listopada chętne dzieci z każdej grupy mogły wystąpić przed pozostałymi przedszkolakami recytując wybrany wiersz Jana Brzechwy lub Juliana Tuwima. Na scenie pojawili się reprezentanci od najmłodszych bywalców przedszkola po sześciolatki. Wielu naszych artystów założyło strój adekwatny do recytowanego utworu. Pojawił się więc na przykład Pan Hilary, Kaczka Dziwaczka, Murzynek Bambo, a także kucharka, biedroneczka czy Samochwała. Przygotowanie dzieci do występu leżało po stronie rodziców i w tym momencie kierujemy serdeczne podziękowania w ich stronę za poczynione starania. Nasi artyści musieli wykazać się wielką odwagą, aby pokonać swoje lęki, obawy, wstydliwość, skromność, nieśmiałość i wystąpić przed tak dużą publicznością. Dlatego zostali wszyscy nagrodzeni wielkimi oklaskami oraz dyplomami i książkami.
Gratulujemy uczestnikom konkursu.
Konkurs to część innowacji „Nasze Talenty” , której autorem jest Maryla Liszkiewicz.


Muzeum Historyczne w Legionowie to kolejny punkt na mapie naszego miasta, który odwiedziliśmy w ramach poznawania okolicy. Dzieci odwiedziły muzeum dnia 22 stycznia 2020 roku. Spotkanie przebiegało pod hasłem: „Gawęda o żołnierzach z Legionowa”. Pan, który nas oprowadzał po placówce ciekawie opowiadał o tym jak wyglądało nasze miasto sprzed 100 lat. Dzieci dowiedziały się, że wówczas nie stały bloki, domy, które dziś widzimy, były jedynie koszary wojskowe. Dzieciaki miały możliwość przymierzenia różnych wojskowych nakryć głowy, a także spróbować porozumieć się przez telefon używany przez żołnierzy. Muzeum mieści się na terenie Szkoły Podstawowej nr 8, dzieci miały więc kolejną okazję do utrwalenia drogi do szkoły. Spacerując drogą wiele dzieci wskazywało swoje miejsce zamieszkania.


Ostatnio w grupie Odkrywców zorganizowałam zajęcia z elementami dramy.
Zajęcia rozpoczęłam od zaprezentowania baśni pt. „Królewna Śnieżka”, wykorzystałam drewniany teatrzyk z gotowymi ilustracjami. Udało mi się wzbudzić ciekawość dzieci i zachęcić do dyskusji na temat zachowania się wobec nieznajomych, Dzieci szybko wywnioskowały, że Królewna była zbyt ufna do staruszki, która podarowała jej zatrute jabłko. Dzieci stwierdziły, że dała się nabrać, ponieważ staruszka przypominała życzliwą babcię i nie spodziewała się niczego złego z jej strony. Mimo,że krasnoludki ostrzegały królewnę, aby nikomu nie otwierała drzwi ona zaufała nieznajomej nawet dwa razy. Dzieci wiedzą już, że nie mogą wpuszczać do domu obcych, mimo, że wydają się nam sympatyczni, a nawet chcą coś podarować. Mm nadzieję, że wzbudziłam w przedszkolakach ostrożność w stosunku do nieznanych nam osób. Odkrywcy znają swoje adresy zamieszkania, ale mają świadomość, że nie podaje się go nikomu, tak jak numeru telefonu do rodziców, czy innych informacji o rodzicach. Przy okazji zainspirowałam dzieci do wykonania własnych kukiełek do zabawy w teatrzyk. Powstały wspaniałe postaci nie tylko do wspomnianej bajki. Dzieciaki chętnie tworzyły występy z własnymi kukiełkami, dla innych. Czasami więcej było aktorów niż widzów w tym teatrze.


„Przedszkolne mistrzostwa w grach edukacyjnych”
- zorganizowanie gier i zabaw kształtujących umiejętność dodawania i odejmowania u dzieci.

W mistrzostwach matematycznych wzięły udział dwie grupy
dzieci najstarszych z naszego przedszkola.
Chciałam aby uczestnicy dobrze się bawili,
ale jednocześnie mieli możliwość doskonalenia
umiejętności wiedzy matematycznej.
Wszystkie dzieci były aktywizowane do udziału w grach.
Aktywności były zróżnicowane i dostosowane do poziomu wiedzy dzieci.
Dzieci chętnie zgłaszały się do kolejnych zabaw.
Myślę,że taki rodzaj zajęć był dla nich ciekawy, inny niż co dzień.
Mnogość przygotowanych pomocy uatrakcyjniały zajęcia.
Wszystkie dzieci zasłużyły na mistrza i otrzymały smycz w nagrodę za uczestnictwo w spotkaniu.

 
Wytworzył: brak danych, data: brak danych
Wprowadził: Katarzyna Biernacka, data: 13.08.2019 r., godz. 13.21
Ostatnia aktualizacja: Katarzyna Biernacka, data: 02.06.2020 r., godz. 08.02
Liczba odwiedzin: 1401